Home > Muziek en zingen, Overactieve bekkenbodem > Het wonder van zingen

Het wonder van zingen

Zondag 2 oktober hadden we met Gloed in Zetten het eerste optreden in het nieuwe seizoen. Ik was er vooraf niet gerust op. Zou het me wel lukken? Krijg ik toch niet teveel pijn tijdens het optreden? Voor de zomervakantie had ik geen problemen met zingen. Maar de forse inzinking die ik heb gehad door de te lange autorit vanuit Frankrijk, ben ik nog niet te boven. En door de ‘zomerpauze’ hebben we lang niet opgetreden.

Maar gelukkig: het ging goed! Eigenlijk voelde het als één van de betere optredens. Thuis gekomen was ik wel totaal uitgeput: alsof ik de marathon had gelopen. Maar geen overmatige pijn. Ik voelde me gelukkig en zeer voldaan! Ik weet dat mijn ademhalingstechniek tijdens het zingen daar een belangrijk aandeel in heeft. Dat wat ik in het normale doen en laten niet goed doe (ik adem te hoog), beheers ik wel tijdens het zingen. Maar ademhaling is niet het enige. Zingen maakt je meer open, er gaat iets stromen, het geeft energie.

Mijn zanglerares

Ik denk de laatste tijd dan ook regelmatig aan mijn vroegere zanglerares. Een fantastische vrouw die mij ± 20 jaar heeft lesgegeven. Tot haar pensionering was zij docente bij de toenmalige kleinkunstacademie in Amsterdam. Ze gaf thuis in Geldermalsen privélessen. Ik moest er een eind voor rijden en ze was niet goedkoop. Maar dat had ik er graag voor over. Zij heeft mij het zingen echt geleerd. Zowel de techniek (stemgebruik, ademhaling e.d.) als het inleven, het beleven. Bij haar overkwam het mij voor het eerst dat ik plots moest huilen tijdens het zingen. Een vreemde gewaarwording. Ze was geen therapeut, maar toch heb ik door het zingen bij haar mezelf beter leren kennen.

Mijn zanglerares heeft zelf ervaren welke grote invloed zingen kan hebben op haar lichamelijke en geestelijke gestel. Als jongere was zij zwaar astmatisch. Ze heeft veel in sanatoria gelegen en bewoog zich voort in een rolstoel. Haar astma was zelfs op een gegeven moment levensbedreigend. Ze heeft zich met alle wilskracht die ze in zich had op de muziek en het zingen gestort. Het werd uiteindelijk conservatorium en vervolgens klassiek (opera)zangeres. Door het zingen heeft ze zichzelf bevrijd van de rolstoel en de zware astma. Ze bleef astmatische klachten houden, maar door het zingen had ze haar ziekte onder controle.

Mijn mazzel

Het blijft wel vreemd om in de ziektewet te zitten, zoveel fysieke beperkingen te hebben en dan toch op een podium te staan. Als frontvrouw, ook dat nog. Waarschijnlijk is het mijn gedegen protestantse opvoeding die ervoor zorgt dat ik mij soms –tegen beter weten in – wat schuldig voel naar mijn werk, collega’s. Ik betrap mij er op dat ik ze ook niet durf uit te nodigen bij een optreden.

Vanaf dag 1 hebben de arbo-arts en mijn werkgever mij gestimuleerd om te blijven zingen en op te treden met Gloed. Ook wat dat betreft bof ik dat ik werk op een kunsthogeschool. Daar weten de mensen wat de kracht is van kunst en cultuur, van muziek en zingen.  

 A.s. zaterdagavond 15 oktober spelen we met Gloed in De Kinkel in Bemmel. In theaterbezetting: met Rik Cornelissen als gastmuzikant (accordeon). Wanneer hij erbij is, is het extra feest! Ik heb er nu weer vertrouwen in en verheug mij erop.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: