Sturen van de adem

Mijn bekkenfysiotherapeut heeft mij onlangs de tip te geven om zoveel als mogelijk de adem te richten naar de bekkenbodem. Voor veel mensen heel lastig. Ik heb er minder moeite mee. Door zangles heb ik geleerd om tijdens zangoefeningen de adem te richten naar buik en de flanken. Nu moet de ademhaling dus nog een laag dieper. Tijdens het mediteren en in de sauna lukt het me aardig goed. Door deze ademhaling komt de bekkenbodem heel licht in beweging. Daar gaat het om. En het is een prettige oefening; het geeft een diep gevoel van rust.

Bijzondere gewaarwording

Met name de 1e nachten na de triggerpointbehandeling door mijn bekkenfysiotherapeut ben ik ‘s avonds total loss en krijg – eenmaal in bed – erge pijn in mijn heupen. Zover ik weet zijn het uitstralingspijnen. Afgelopen week begon ik de 1e nacht na de behandeling met 2 paracetamol en eindigde met een Ibrufen (600 mg). Het ging even niet anders. Maar de 2e nacht wilde ik niet weer een pijnstiller nemen en ik nam mij voor om me te concentreren op diepe ademhaling.

Ik kon niet slapen en hield mijn adem ondertussen continue gericht op mijn bekkenbodem. Het hielp me om rustig te kunnen blijven liggen, ondanks de pijn. Na een aantal uren realiseerde ik mij ineens dat ik precies voelde waar die pijnlijke plekken zaten. Alsof ik mijn hele bekkenbodem kon aftasten. De pijn was ook duidelijk te omschrijven: als hele erge schrale schaafwonden. En door mijn ademhaling leek het wel of de plekken in beweging kwamen. Ik hoorde mijn darmen diep van binnen rommelen en werd me volledig bewust van alles wat er in mijn lijf gebeurde.

Plots realiseerde ik mij dat ik wel erg langzaam ademhaalde. Zo diep en traag; dat had ik nog nooit gevoeld. In 1e instantie durfde ik mij niet meer te bewegen; bang dat het op zou houden. Maar al snel bleek dat dit niet uitmaakte. Ik kon me gewoon op een andere zijde draaien, ik was volkomen helder van geest, en toch bleef mijn ademhaling diep en constant. Ik gluurde naar de wekker en keek hoe vaak ik in 1 minuut adem haalde:  3 keer! Ik was stomverbaasd: dat kan toch bijna niet … Na een paar minuten nog maar eens opnieuw kijken. Maar het klopte echt: ik ademde ongeveer 3,5 keer in 1 minuut. En ondertussen was ik mij diep bewust van de pulserende bewegingen rondom mijn bekkenbodem.

In deze staat van bewustzijn heb ik vermoed ik 1 uur gelegen. Het voelde goed, maar tegelijkertijd was het ook een beetje eng. Dus op een gegeven moment wilde ik dat het op hield. Ik wilde weten hoe het zou zijn als ik op zou staan, wat ik dan zou voelen. Ik ben uit bed gestapt en constateerde dat ik gewoon kon lopen, bewegen en geen vreemde gewaarwordingen meer had. Ben even tv gaan kijken en heb een wijntje gedronken. Daarna terug in bed. Gelukkig viel ik snel in slaap. De volgende ochtend was mijn lijf zwaar, stram en pijnlijk. Ik was emotioneel en heb mijn ervaring aan Gerard verteld. En toen pas realiseerde ik mij dat deze nacht wel eens mijn fysieke keerpunt zou kunnen zijn. Nadat mijn lijf wat was bijgekomen ben ik naar de sauna gegaan.

Nuchtere Grunninger

Wanneer ik bovenstaande teruglees, denk ik: hoe is het mogelijk dat ik dit zo schrijf. Ik lijk wel zo’n zweverig typetje … En dat voor een toch redelijk nuchtere Groninger! Maar het is zoals het is. En – hoe clichématig ook dit misschien klinkt – ik ervaar dit soort ervaringen als een grote verrijking.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: