Home > Leven en werken, Overactieve bekkenbodem > Verandering in werk

Verandering in werk

Bij het einde van het jaar pakken Gerard en ik altijd even de agenda en blikken samen terug naar het afgelopen jaar. Het is een heftig jaar geweest. Veel pijn en emoties. Soms voelde het alsof ik, met al mijn vastberadenheid en stevigheid, voorgoed was geveld. Maar gelukkig kan ik nu zeggen dat ik mij weer sterk voel. Anders sterk. Meer van binnenuit. Ik huil nog regelmatig over de pijn en alle bijkomende ongemakken. Maar de emoties zijn van korte duur en ze zijn anders. Het is verdriet met diep daaronder een basis van rust en kalmte. Mijn emoties sleuren me niet meer mee naar angstige en panische gedachten over ‘hoe nu verder’. Niet dat deze gedachten er niet meer zijn. Maar ze voeren niet de boventoon. Ik kan de veranderingen in mijn leven beter aan.

Niet terug in mijn functie

Verleden week vrijdag, vlak voor de kerstdagen, ben ik een paar uurtjes bij ArtEZ geweest. Heb een gedeelte van mijn werkkamer opgeruimd. Ik kom namelijk niet meer terug als hoofd van de afdeling. Maanden geleden heb ik daarover regelmatig gesproken met therapeut en artsen. Ik voelde dat ik niet terug kan keren als hoofd. Maar dat is moeilijk om in te zien. Zeker als je een baan hebt waar je blij mee bent. Nu weet ik dat mijn aandoening zoveel impact heeft dat het niet meer mogelijk is om te voldoen aan de eisen die er worden gesteld aan mijn functie. Ook wanneer ik weer hersteld ben moet ik altijd rekening houden met de gevoeligheid van mijn bekkenbodem. Enige weken geleden heb ik dit aan mijn werkgever bekend gemaakt. De bedrijfsarts heeft mij hierbij ondersteund.

Het voelt vreemd om afscheid te moeten nemen van ‘mijn’ afdeling. We hebben samen deze afdeling opgebouwd zoals die nu is. De onderlinge band is sterk en het gemis is groot. Maar ik heb het nu geaccepteerd. Afscheid nemen doen we nog. Medio januari verschijnt er een advertentie voor de vacature hoofd communicatie.

Hoe mijn werkende toekomst er uit zal zien is niet duidelijk. Met mijn huidige fysieke situatie is werken nu niet mogelijk. Ik hoop dat mijn herstel dusdanig is dat ik een nieuwe arbeidstoekomst –het liefst bij ArtEZ – kan opbouwen. Aangepast aan mijn nieuwe situatie, maar met nieuwe energie en enthousiasme. Het zal meer in de luwte moeten zijn en niet zo veel zitten (achter de pc en aan de vergadertafel). Met een dagritme waarin een goed evenwicht tussen actie en (fysieke) ontspanning mogelijk is. Ik heb genoeg in huis en kan een organisatie nog veel bieden. Maar eerst herstellen. Gelukkig word ik hierbij goed ondersteund door de Arbo Unie en mijn werkgever.

Flipperkast van het denken

Natuurlijk was mijn beeld van de toekomst anders. Ook ik had – net zoals vele anderen – een vooropzet idee over hoe het leven en mijn werkende toekomst eruit zou moeten zien. Ik heb altijd hard gewerkt, ook aan mijzelf. Om nog iets te verbeteren of te herstellen. Ik realiseer me nu dat ik niet hoef te werken aan mezelf, maar kan ontspannen in hoe ik nu ben en wat er nu is. Dat las ik ergens en het was weer één van mijn eyeopeners. Ik las ook dat als je chaos en onrust in je leven ervaart, je het leven gewoon even tot stilstand moet laten komen. Door de stekker uit de flipperkast van je ‘denken’ te trekken. Stoppen met willen, moeten en zoeken. Kijken met liefde naar je leven zoals het nu is, naar zoals je nu bent en anderen zoals ze nu zijn. Je moet jezelf niet de vraag stellen “Hoe kan ik iets aan deze situatie veranderen?” maar de vraag “Hoe kan ik me het allerbeste in deze situatie opstellen?”

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: