Van de nood een deugd

Het gaat steeds beter met mij. Ik wandel bijna dagelijks tussen 1 à 2 uur, sport 2x per week in het fitnesscentrum waar ik ook iedere keer een half uur op de lopende band hard loop en daarna nog 15 minuten op de crosstrainer. En het mooie is dat wanneer ik pijn in mijn bekkenbodem heb en mijn blaas geïrriteerd is, dit door het wandelen of het lopen sterk vermindert! Bewegen doet mij dus weer goed. Ik loop wel anders dan vroeger: veel meer in aandacht. Meer bewust van mijn omgeving, mijn lichaam en mijn bewegingen. En ik vind het heerlijk!

Deze week hebben we dan ook mijn revalidatieprogramma bij de St. Maartenskliniek afgerond. Ik heb een opbouwschema opgesteld waarmee ik probeer om het zitten (ontspannen en taak- en doelgericht, in een auto zitten en het fietsen) verder uit te bouwen. Dat is toch iets wat ik zelf moet doen; daar kunnen zij mij verder niet bij helpen. Ik heb veel gehad aan de uitleg over hoe chronische pijn werkt, welke rol pijnprikkels vanuit de hersenen hebben, over de negatieve gevolgen van over- en onderbelasting en van pijngestuurd gedrag (zie het bericht: Wat is pijn eigenlijk?). Toen ik dat eenmaal begreep kon ik zelf aan de slag en hoefden de deskundigen van de St. Maartenskliniek mij alleen bij tijd en wijle wat bij te sturen.

Ik ga nog wekelijks voor behandeling naar mijn bekkenfysiotherapeut. Dat zal ook nog wel heel lang zo blijven. Ik heb nog steeds last van triggerpoints in mijn bekkenbodem en van oplopende spierspanning. Maar ik heb nu een adequate remedie: wandelen, lopen en meditatie, mindfulness.

Opleiding trainer mindfulness

Ik heb mij behoorlijk verdiept in mindfulness. De achterliggende gedachte en grondprincipes spreken mij zeer aan en ik heb er veel aan. In de periode dat ik de basistraining Mindfulness volgde ontstond langzamerhand een gedachtewolkje. En om nu maar een lang verhaal kort te maken: ik start in september a.s. met de opleiding Trainer Mindfulness (MBSR) aan het IvM (Instituut voor Mindfulness). Een 1,5 jaar durende opleiding die ik in Groesbeek – dichtbij waar ik woon – kan volgen. Het vervoer is dus geen probleem. Zowel de bedrijfsarts als mijn werkgever hebben het goedgekeurd. Natuurlijk hoop ik over een aantal weken, paar maanden alsnog weer wat uren te kunnen werken bij ArtEZ (of elders), maar wie weet kan ik t.z.t. een toekomst opbouwen als trainer mindfulness. Gericht op mensen die te maken hebben met spanning en stress, zoals podiumkunstenaars. En op mensen met chronische pijn en dan specifiek met een overactieve bekkenbodem of andere bekkenbodemaandoening.

En het mooie is dat het mes aan twee kanten snijdt. Door deze opleiding werk ik verder aan mijn eigen helingsproces en bouw ik ondertussen aan een nieuwe toekomst. Een toekomst die beter past bij mijn huidige situatie. Ik las een mooie passende bijbelse uitspraak: De weg wordt gemaakt door hem te gaan. En ik ga!

Advertenties
  1. 9 juli 2012 om 07:32

    Tja, die weg lag al helemaal klaar, ik zag ‘m al aankomen. Mooi hoor, het klopt helemaal!

  2. Saskia
    7 juli 2012 om 13:35

    Wat fijn dat het beter gaat en dat je zulke mooie plannen maakt!

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: