Overactieve bekkenbodem (CPPS)

1 oktober 2011

Diagnose: een overactieve bekkenbodem

Na enkele maanden worstelen met zware blaasontstekingen, heftige pijnen in de onderbuik en urologisch onderzoeken kwam in februari 2011 de diagnose: een overactieve bekkenbodem. Met een recept voor antibiotica gedurende een half jaar en een verwijzing naar de bekkenfysiotherapeut, stond ik wat verdwaasd op straat. Overactieve bekkenbodem … nog nooit van gehoord. Maanden later staat mijn leven behoorlijk op de kop.

Wat is een overactieve bekkenbodem

De bekkenbodem is een grote groep spieren die samen de ‘bodem’ van de buik vormen. Zij ligt als een stevige hangmat onder in het bekken, tussen de heupen, het schaambeen, heiligbeen en staartbeen. Wanneer de bekkenbodemspieren te gespannen zijn spreekt men van een overactieve bekkenbodem. Door de bekkenbodem lopen de blaas, de urineleider, het uiteinde van de dikke darm, het anale gebied en de geslachtsorganen. De ernstige (pijn)klachten ontstaan in deze gebieden en ook in de onderbuik, onderrug, heupen, liezen en bovenbenen. De spieren in dit gevoelige gebied verkrampen, dat geeft heftige pijn. De gespannen bekkenbodemspieren trekken aan o.a. de heupbotten, het schaambeen, heiligbeen en staartbeen. Door de druk kan de blaas overprikkeld raken, met als gevolg blaasontstekingen en/of een overactieve blaas. Ook openbaren zich vaak problemen met de darmen. in mijn geval blijkt mijn endeldarm licht verzakt door – onbewust – jarenlang te hard persen. Dat geeft problemen met ontlasting. Door langdurig aangespannen bekkenbodemspieren, vermindert de doorbloeding; dat zorgt voor verzuring en dus pijn. Ook kunnen zenuwen bekneld raken. En pijn zorgt voor spanning, dat vervolgens weer resulteert in meer pijn: de pijncirkel is rond.

Hoe is bij mij een overactieve bekkenbodem ontstaan

Een overactieve bekkenbodem is een aandoening bij zowel vrouwen als mannen. De oorzaken zijn verschillend. In mijn geval is de hoofdoorzaak: jarenlang verkeerd gebruik van de buikspieren door mijn aangeboren scoliose (een kromme en verdraaide rugwervel in mijn onderrug / bekkengebied). Ik heb nl. – aangemoedigd door orthopeden en fysiotherapeuten – vanaf ongeveer mijn 30ste mijn buikspieren stevig aangespannen om de pijn in mijn onderrug door mijn scoliose, te voorkomen. Mij werd keer op keer verteld dat het goed is om een zgn. spiercorset te ontwikkelen. Dat heb ik gedaan. De laatste jaren werd de pijn in mijn rug erger, dus ging ik nog bewuster mijn buikspieren aanspannen. En onbewust werd het sterk aanspannen van mijn buikspieren een gewoonte. Nu blijkt dat bij het continue en te sterk spannen van de grote buikspieren, de bekkenbodemspieren ook worden aangespannen.

Daarnaast ben ik in de loop van ziekteproces mij bewust geworden van het feit dat de (emotionele) spanningen en moeilijke omstandigheden die vanaf mijn kindertijd als rode draad door ons gezin lopen, ook van invloed zijn geweest op deze aandoening. Ik heb van kinds af aan volkomen onbewust vanuit mijn staartbeentje (stuitje) spanning in mijn bekkenbodem opgebouwd. Deze spanningopbouw in dit gebied wordt het ‘Tail between the legs’ mechanisme genoemd. Pas maanden nadat ik gestart ben met dit blog, hoorde mijn bekkenfysiotherapeut over dit onderzoek ‘Tail between the legs’ van dr. David Wise en Rodney Anderson, gespecialiseerde artsen in Amerika. In het bericht ‘Schillen van de ui’ schrijf ik hier meer over. Het continue en veel te sterk aanspannen van mijn buikspieren en mijn van nature 100% inzet bij alles wat ik doe (mijn gedrevenheid en enthousiasme) hebben door de jaren heen dit ‘Tail between the legs’ mechanisme in mijn lichaam behoorlijk versterkt.

Ook heeft de verwijdering van mijn baarmoeder in het verleden waarschijnlijk invloed gehad op het ontstaan van deze aandoening. Daarnaast heb ik al jaren een zittend beroep (veel vergaderen, overleggen en achter de pc zitten), wat voor mensen met (aanleg voor) deze aandoening niet bevorderlijk is.

Seksueel misbruik (in het verleden) kan ook in verband staan met een overactieve bekkenbodem. Gelukkig speelt dit bij mij niet.

En last but bot least: natuurlijk verhoogd emotionele spanning, werkdruk en stress de overmatige spierspanning in de bekkenbodem.

Verloop van mijn klachten

In het begin (vanaf november 2010) had ik vooral inwendige onderbuik- blaaspijnen. Door de antibiotica verminderden deze in 1ste instantie. Het gevoel dat ik een steen onderin mijn buik had bleef. En na een aantal weken kreeg ik scherpe pijn onderin mijn bekkenbodem: met dat de dag vorderde leken het messteken. Langzamerhand ontstond steeds meer pijn in mijn onderrug, heupen, bovenbenen, liezen en rondom het staartbeen. De pijn is zo fors dat ik op een gegeven moment nog maar zeer beperkt kon lopen en alleen op vlak terrein. Door de pijn rondom het staartbeen is ook fietsen een probleem geworden. Verder zijn standaardklachten bij een overactieve bekkenbodem: niet lang kunnen zitten (in een auto, achter een bureau e.d.). Vaak krijgen vrouwen problemen bij het vrijen; gelukkig heb ik daar geen last van. Mannen kunnen tijdelijk impotent raken.

Tegenwoordig kan door myofeedback de spierspanning gemeten worden. De bekkenbodemspanning is in normale stand bij gezonde mensen rond de 1 à 2. In mijn geval was de spierspanning in het begin gemiddeld 14 (hoog, dus). Deze meting wordt gedaan in een zo ontspannen mogelijke houding; dat betekent dat de spanning op andere momenten nog veel hoger zal zijn. Bij mannen wordt de spierspanning anaal gemeten, bij vrouwen vaginaal. Dit betekent dat de meting bij mannen en vrouwen niet helemaal met elkaar te vergelijken is. En überhaupt is zo’n meting een momentopname; je kunt het beschouwen als een indicatie.

Spieren loslaten

Het is niet een kwestie van het simpelweg loslaten van de buikspieren. In mijn geval is deze overmatige spierspanning in tientallen jaren opgebouwd. De bekkenbodemspieren schuiven door de jarenlang opgebouwde hoge spanning in elkaar en verkorten. En door de vele jaren kent de bekkenbodem geen andere stand meer. Het gaat vanzelf, mijn lichaam weet niet beter. Het is te vergelijken met iemand die jarenlang de schouders tot aan de oren heeft opgetrokken. Die spieren verkrampen volledig en worden keihard. Het lichaam kan de schouders niet meer terug in de normale stand krijgen.

Daarnaast heeft het jarenlang en constant aangespannen spiercorset negatieve invloed op bindweefsel, spieren en zenuwen: niet alleen in het bekkenbodemgebied, maar ook op de werking van darmen en blaas.

Ik doe verschillende oefeningen en leer aandacht te besteden aan de wijze waarop ik mijn spieren gebruik tijdens dagelijkse handelingen. Hardlopen zit er al lang niet meer in. De 1e jaren bezocht ik 2 à 3x per week de sauna: rustig zwemmen en ontspannen. En dagelijkse lichaamsoefeningen en korte stukjes fietsen. Eind 2010 ben ik begonnen met mediteren; 30 min. iedere ochtend. In maart 2012 volgde ik een basistraining mindfulness (MBSR): dat heeft mij veel gebracht, dat zal in dit blog duidelijk worden.

Gelukkig heb ik nooit problemen gehad met zingen en muziek maken: juist het zingen bij Gloed bezorgt mij ontspanning en plezier. Ik ben niet altijd in staat om bij alle repetities aanwezig te zijn, maar iedere keer wanneer we spelen en optreden geeft mij dat een positieve impuls.

De onbekendheid

Een overactieve bekkenbodem (de medische term: Chronic Pelvic Pain Syndrom, afgekort CPPS) is een chronische aandoening die in de medische wereld nog niet zo lang bekend en onderkend is. Menig therapeut en arts kent de oorzaken, de gevolgen en de behandelwijze niet. Nog maar enkele jaren geleden werden de klachten dan ook regelmatig afgedaan als psychisch. Maar ook in deze tijd zijn er nog steeds mensen die – doordat medisch onderzoek niets uitwijst – denken dat het ‘tussen hun oren zit’.

Specialistische artsen zochten de oorzaak vaak in de prostaat of de blaas en gingen over tot operatieve ingrepen, soms zelfs verwijdering van de blaas. Hoe relatief kort een deel van de medische wereld bekend is met een overactieve bekkenbodem wordt schrijnend duidelijk in het boek ‘Leer ons stil te zitten’ van Tim Parks (verschenen in 2010). Hij had ernstige pijnen en beschrijft in zijn boek zijn lange zoektocht naar de oorzaken en naar genezing. Hij weigert een prostaatoperatie en zoekt zijn heil op internet. Naast de vele ervaringen van lotgenoten vindt hij uiteindelijk een publicatie over het boek ‘A headache in the pelvis’ (1e druk in 2003) van dr. David Wise en dr. Rodney Anderson. Hij bestelt het boek en ontdekt dan dat het een kwestie van spieren is: ofwel een overactieve bekkenbodem. In de rubriek Publicaties en via de rubiek Links is meer informatie te vinden over beide boeken.

Lastig om te accepteren

De confrontatie met heftige pijnen, de forse lichamelijke beperkingen, de onbekendheid van deze aandoening en de onzekerheid over de mate van herstel is moeilijk. Ook de onvermijdelijke confrontatie met jezelf is pittig. Het is voor mij zeer pijnlijk geweest om mij te realiseren dat een aantal symptomen die ik al jaren heb, nooit door mijn huisartsen (3 verschillende) zijn herkend als eventuele voorbode van een te gespannen bekkenbodem: ernstige krampaanvallen in het anale gebied, problemen met darmen en blaasontstekingen.

Ook was het lastig om te accepteren dat het te sterk aanspannen van mijn buikspieren een hele belangrijke oorzaak is. Vanaf het moment dat mijn scoliose is ontdekt (ik was 21 jaar) hebben artsen mij verteld dat ik mijn buik- en rugspieren goed moet trainen (spiercorset ontwikkelen). Dat zou de pijn onderin mijn rug verminderen. Vanaf toen ben ik hiervoor oefeningen gaan doen en heb ik mezelf aangeleerd om mijn buikspieren stevig aan te spannen. En het hielp zeker bij de pijn in mijn onderrug.

Vele therapeuten en specialisten hebben door de jaren heen mijn rug regelmatig onderzocht en mij altijd weer geprezen om mijn sterke buikspieren. Stuk voor stuk stimuleerden zij mij om vooral zo door te gaan. Een aantal jaren geleden heeft een orthopeed een mri-scan van mijn rug zelfs gebruikt als voorbeeld voor arts-assistenten. Hij liet hen zien hoe goed ik mijn buik- en rugspieren als “een soort harnas rondom de ruggenwervel” heb ontwikkeld. Nooit heeft ook maar één arts of therapeut mij gewaarschuwd; ik kreeg alleen maar lof. Ik kan hen dit overigens niet kwalijk nemen: men wist ook niet beter. Zoals gezegd is pas de laatste jaren in de medische wereld bekend aan het worden dat door het sterk aanspannen van buikspieren de bekkenbodemspieren in deze beweging worden meegetrokken.

Belangrijk om te benadrukken: het doen van buikspieroefeningen is niet verkeerd. Maar het continue sterk aanspannen van buikspieren is slecht. Het gaat om een goed evenwicht tussen spanning en ontspanning. Sinds mijn aandoening ben ik er achter gekomen dat ik mijn buikspieren altijd aanspande; ook wanneer ik rustig in een stoel zat. Het is een gewoonte geworden, zonder dat ik mij daar bewust van was. En deze continue aanspanning van mijn buikspieren – en daarmee dus ook mijn bekkenbodemspieren – heeft gezorgd voor darm- en blaasklachten en CPPS.

Hoe nu verder (tekst vanaf dit punt geactualiseerd in april 2013)

Mij is duidelijk gemaakt dat de – door vele jaren opgebouwde – extreem hoge spierspanning in mijn bekkenbodem zich waarschijnlijk niet volledig zal herstellen. Ik moet er vanuit gaan dat dit een impact heeft op de verdere invulling van mijn (werkende) leven. Ik ben in het eerste half jaar onder behandeling geweest van een bekkenfysiotherapeut, waarbij ik weinig vooruitgang boekte. Sinds oktober 2011 ben ik onder behandeling bij een bekkenfysiotherapeut die veel kennis en ervaring heeft met o.a. een overactieve bekkenbodem en een uroloog die beiden onderdeel uitmaken van het Universitair bekkenbodemcentrum Isabella in Nijmegen. Vanaf deze periode ben ik ook gestart met dit blog.

Van maart t/m juli 2012 heb ik voor de bijkomende fysieke beperkingen (lopen, zitten, wandelen) een revalidatieprogramma – zgn. graded activity – gevolgd bij de St. Maartenskliniek in Nijmegen. Daar heb ik de 1e stappen gezet in het leren omgaan met pijn en in het vermijden van het pieken-en-dalen gedrag.

Als pijn lang aanhoudt (meer dan 6 maanden) wordt het chronisch, waardoor een overprikkelbaar centraal zenuwstelsel kan ontstaan: dat noemen ze sensitisatie. Dat betekent het steeds gevoeliger (hypersensitief) worden voor pijn. De alarmsignalen vanuit de hersenen gaat ieder moment af en de drempelwaarde waarop je iets voelt wordt steeds lager. Dit is bij mij het geval. Ik probeer hier zo goed mogelijk mee om te gaan en me niet door angst en zorgen te laten meeslepen. Zie verder het bericht: Pijnbehandeling; een persoonlijke keuze. Ik ben me steeds meer gaan verdiepen in chronische pijn en de werking van het menselijk brein: ook hierover schrijf ik regelmatig op dit blog.

De pijnen, fysieke beperkingen en mijn onzekere toekomst hebben voor veel emoties gezorgd. Op een gegeven moment ben ik gaan inzien wat deze aandoening voor impact heeft: wat het betekent voor de rest van mijn leven. Accepteren en loslaten zijn sleutelwoorden: niet vechten tegen mezelf in. Het is een groot leerproces.

In september 2012 ben ik – met goedkeuring van mijn toenmalige werkgever en Arbo-arts – gestart met de opleiding Trainer MBSR / Mindfulness en vanaf begin 2014 ben ik gecertificeerd trainer. Vanuit ‘MijnKeerpunt, praktijk voor mindfulness’ verzorg ik 2x per jaar de 8-weekse training MBSR en 1x per maand een Terugkombijeenkomst.

Mijn persoonlijke proces

In dit blog beschrijf ik vanaf oktober 2011 mijn zoektocht naar genezing. Veel vallen en opstaan. Het is mijn persoonlijke proces waarin in de loop van de tijd meditatie en mindfulness een steeds belangrijkere plek is gaan innemen. Zo ook kennis vergaren over de fysiologie van chronische pijn.

Voor iedereen met de diagnose overactieve bekkenbodem zal het verloop van de aandoening en het hele herstelproces verschillend zijn. In mijn geval heeft de hoge spanning in mijn bekkenbodem zich gedurende (bijna) mijn hele leven opgebouwd. Dit heeft zowel een fysieke oorzaak (scoliose in onderrug en vervolgens ontwikkelen van spiercorset) als een emotionele (opgebouwde spanning vanaf kindertijd met het mechanisme ‘tale between the legs’ tot gevolg). Daardoor is de aandoening chronisch: de spierspanning is een automatische reflex van mijn lichaam. En er is sensitisatie van het centrale zenuwgestel ontstaan.
Er zijn echter vele mannen en vrouwen die – door deskundige begeleiding – volledig kunnen genezen van een overactieve bekkenbodem. Zie verder de rubriek: Voor lotgenoten.

————————————————————————————————————–

Omdat CPPS veel pijn kan veroorzaken en er nog te weinig over (mogelijke hulpverlening) bekend is, hebben mensen die kampen met deze of soortgelijke pijnen de neiging om mij telefonisch te benaderen met vragen. Ik heb daar begrip voor, maar omwille van mijn privacy en ter bewaking van mijn rust vraag ik vriendelijk dit niet te doen. Op dit blog een vraag of opmerking plaatsen kan altijd. Over het algemeen genomen kun je er vanuit gaan dat ik reageer. Weet dat ik geen overzicht heb van bekkenfysiotherapeuten in Nederland en België die werken met het Stanford Protocol (o.a. behandeling triggerpoints) en alle ontwikkelingen op het gebied van behandelingen van bekkenbodemaandoeningen nauwlettend volgen en zich continue bijscholen. Bij F-act Pelvi Pain Clinic in Enkhuizen kan je terecht voor vrijblijvend advies, ook over behandelaars in jouw regio.

  1. Suzan Boomars
    28 juni 2017 om 08:32

    Goedemorgen, door een client gaan zoeken en op dit forum terechtgekomen! Ik heb (nog) geen ervaring met resultaat maar zou jullie attent willen maken op de Bowen Techniek. Dit is een prachtige methode om weefsel te verzachten en ontspannen. Begrijp mij goed ik realiseer mij jullie situatie maar weet ook dat met deze therapie fantastische resultaten worden behaald.

  2. Rikste
    24 mei 2017 om 20:30

    Hallo, ik heb kort geleden de diagnose hypertone bekkenbodem gekregen. Ik heb erge last met zitten. Dit is ergens in 2010 met een overactieve blaas begonnen. Na een lange lijdensweg heb ik nu deze diagnose. Ik heb net met grote interesse je blog gelezen. Ik heb van de arts die de diagnose stelde een antibiotica kuur voor 90 dagen meegekregen. Ik lees dat jij die ook hebt gehad. Heeft dit bijgedragen aan je herstel? Ik twijfel erover of het zinvol is om de medicatie te nemen. Heb nu bekkenfysio en door haar onderzoek is duidelijk dat de soms helse pijnen waardoor ik vaak niet meer kan zitten door mijn bekkenbodemspier worden veroorzaakt. De spanning is zeer hoog en het zal moeite en tijd gaan kosten om hier verandering in aan te brengen. Maar ik wil van alle narigheid af zoals pijn in mijn onderbuik, een overactieve blaas, pijn met zitten en een branderig gevoel bij mijn plasbuis. Om mijn blaas tot rust te brengen slik ik vesicare en 10 mg amitriptiline. Ik ben obv de Bergman kliniek in Amsterdam. Maar eerst dus jarenlang ellende met een uroloog die me geen steek verder kon helpen en tientallen bezoeken aan de huisarts. Ik denk dat mijn problemen zijn ontstaan door een baarmoederverwijdering en verzakkingoperatie en een paar hernia s. Heb intussen weer een nieuwe achterwandverzakking. Ik ben blij dat ik jou blog heb gevonden, wat een herkenning!

    • 25 mei 2017 om 07:55

      Dag Paulien, inderdaad: wat een herkenning … We hebben een bijna identiek verhaal, ook wat betreft de mogelijke fysieke oorzaken: baarmoederverwijdering, verzakkingen, problemen met onderrug). Ik had alleen geen overactieve blaas, maar verder alles hetzelfde. Wat weer akelig om te lezen dat jouw uroloog en huisarts je zo lang hebben laten rondlopen. Weer van die artsen die allang iets over CPPS hadden moeten weten en jou direct hadden moeten doorsturen naar een bekkenfysiotherapeut. Ik gebruik niet vaak meer het woord ‘moeten’ maar in dit geval zelfs 2x …. Het is triest. Ik zou een gesprek hierover aangaan met beiden afzonderlijk en afhankelijk van de reactie en houding van de arts, een nieuwe uroloog en/ of huisarts zoeken die wel weet wat CPPS is en jou werkelijk gaat ondersteunen.
      En dan jouw vraag over of antibiotica zo lang goed / effectief is. Nee, het is niet goed voor je darmen en dus je algehele gezondheid. En ja, soms is het nodig om langere tijd een onderhoudsdosering te slikken, zodat de blaas tot rust komt. Ik heb het ook moeten doen, maar als ik had geweten wat ik nu weet, had ik het niet zo lang geslikt. Het heeft mij jarenlang ellende met darmen (en dus ook verhevigde bekkenbodemklachten) opgeleverd. Had ik geweten wat ik nu weet was ik direct naar een mesologe gegaan (ik heb een hele goede, die zit in Huissen bij Arnhem). Er zijn nl. wel natuurlijke alternatieven om de blaas (en darmen) weer tot rust te brengen. Echter wel prijzig en vaak langdurig, intensief gebruik. Als je de lange antibioticakuur blijft gebruiken, raad ik je trouwens ook een mesologe aan; om er natuurlijke medicijnen naast te gebruiken, zodat de mogelijke negatieve effecten voor darmen en rest van lichaam beperkt blijven.
      Heb je het idee dat amitriptyline jou helpt? Zo niet, dan adviseer ik je om dit af te bouwen. Ook dit (oorspronkelijk antidepressiva) medicijn kan vervelende bijverschijnselen hebben en daarbij is het zeer verslavend. Als het je echt helpt, ja dan heb je misschien even een tijdje geen keuze. Maar kijk of je uit die vicieuze cirkel van medicijnen, specialisten kunt komen.
      Hoop dat je een goede bekkenfysiotherapeut heeft die ook inwendig behandelt en die jou goed advies kan geven over stoelgang e.d. En kijk of je spanning / stress kunt verminderen door op emotionele vlak steun te zoeken en zelf dingen in dat kader te ondernemen (b.v. wandelen, beginnen met training MBSR / mindfulnessbeoefening, dingen doen die je fijn vindt en die je meer rust geven). Ook een goed revalidatieprogramma kan je helpen bij het leren omgaan met deze heftige pijnen met alle beperkende gevolgen die het heeft voor het leven.
      Ik wens jou alle goeds en veel wijsheid,
      Rudi

      • Rikste
        25 mei 2017 om 16:32

        Rudi bedankt voor je snelle reactie, ik stel dat zeer op prijs. Of de amitriptiline werkt betwijfel ik ten zeerste. Ik ga in overweging nemen om daar weer mee te stoppen. Gelukkig slik ik een minimale dosis. Ik ga de antibiotica nog niet slikken, ik stel dat uit en neem dat pas als ik echt geen andere keus meer heb. Ik heb overigens ook zeer onrustige darmen met alle bijbehorende problemen en heb binnenkort een afspraak met een mdl arts. Eerlijk gezegd verwacht ik daar niets van.
        De bekkenbodemtherapeute heeft mij afgelopen week onderzocht en deed dit zeer voorzichtig. Desondanks heb ik sindsdien erge pijn in mijn bekkenbodemspier, helaas, want dat ging net wat beter. Ik ga jou adviezen met haar bespreken. En ga voor het emotionele deel ook hulp zoeken want ik merk dat ik dat langzamerhand nodig heb. Wat ik ook wil gaan uitproberen is canabisolie. Dat schijnt bijzonder goed tegen pijn te werken ( zonder de thc) ik laat hier nog weten hoe mijn ervaringen hiermee zijn. De huisarts ga ik zeker mee in gesprek maar de bewuste Uroloog wens ik nooit meer te zien of te spreken. Bedankt voor je blog en je adviezen
        en jij ook sterkte!

      • 25 mei 2017 om 17:02

        Verstandige stappen. Er zijn inderdaad mensen die iets hebben aan canabisolie (de pure, onbewerkte), Paulien. Hoop dat je er baat bij hebt. En stel dat de bekkenfysiotherapeut niet inwendig behandelt, dan raad ik je aan een andere te zoeken. Via Fetske van de kliniek in Enkhuizen kun je er een in jouw buurt vinden (zie rubriek Lotgenoten). En tja … de inwendige behandelingen zijn wel pijnlijk, maar het kan je op langer termijn echt verder helpen.
        Hartelijke groet,
        Rudi

  3. Pietje
    11 mei 2017 om 16:09

    Van de een op andere dag regs gekregen en als kadootje overactieve bekkenbodem. Dit is nu 2 jaar en 4 maanden geleden. De bekken therapeut is het lichtpunt voor mij. Zou niet weten wat ik zonder haar moet, zowel psychisch als lichamelijk. Inmiddels kan ik weer wat wandelen, fitness en zwemmen. Geen idee of het ooit nog goed komt, daar denk ik dan maar ook niet aan. Moeilijk, heel moeilijk en wens ik iedereen veel succes en herstel.

  4. Hilda
    28 april 2017 om 03:52

    Heel goed verhaal. Ik heb er ook erg veel last van plus meerdere gewrichtsklachten. Erg moe in de avond. Rode ogen.

  5. Linda
    7 april 2017 om 18:18

    Ga es op een warme kruik zitten dan
    En yogabal
    Warm voetenbad
    Ik heb het ook ..

  6. Anoniem
    7 april 2017 om 10:57

    Beste Rudi,
    Bedankt voor je informatieve blog! Ik weet al jaren dat ik een hoge spierspanning in de bekkenbodem heb (heb er vroeger ook bekkenbodem fysiotherapie voor gehad, maar kon daar op een gegeven moment niet veel vooruitgang meer mee boeken). Ik wist echter niet dat dit ook een oorzaak kon zijn van de hevige buikpijnen (en misschien ook van de rugpijnen en moeilijke stoelgang) die ik nu al maanden ervaar. Mijn MDL-arts heeft mij geadviseerd om de bekkenbodem fysiotherapie weer op te pakken en ik ben daarom op zoek naar een goede bekkenbodem fysiotherapeute in Nijmegen. Kan jij mij een goede in Nijmegen aanraden?
    Alvast bedankt voor de reactie!

    • 7 april 2017 om 11:00

      Ja, ik zal je haar naam per een mail sturen.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  7. Corhanna hobbelen
    13 maart 2017 om 20:53

    Hoi.

    Ik ben corhanna 47 jaar,

    Sinds een tijd heb ik met aanvallen last van het ineens ontstaane pijn vanuit mijn schaambot. Trekt door naar de liezen en recht omhoog via de buik…ook 2 gevoelige plekken op mijn bil en heupen…ik heb dan zoveel pijn dat ik denk flauw te vallen….huisarts noemt het nu spastische spierkrampen….na de zware aanval blijft het dan heel beurs voelen en voel ik nog dagen pijnscheuten in de liezen alsof ze er een mes inzetten. Herkent u dit? Advies meteen gaan liggen nou zitten lukt dan ook echt niet….loop dan ook helemaal krom.

    • 14 maart 2017 om 09:17

      Dag Corhanna,
      De pijn en de plekken die je beschrijft herken ik; zelf zou ik het geen aanvallen noemen, dus dat herken ik niet helemaal. Wel dat het opkomt en na een tijd ook weer wat kan afzakken. Mijn advies: maak een afspraak met een goede bekkenfysiotherapeut, die niet m.n. gericht is op zwangere vrouwen maar vooral ervaring heeft met mensen met bekkenbodemaandoeningen (zoals CPPS). Na een consult kan de diagnose vaak al vastgesteld worden. Ik zou niet te lang wachten; als het een vorm van bekkenbodempijn / CPPS is dan geldt: hoe eerder erbij, hoe beter. Woon je in de buurt van Enkhuizen, kun je het beste voor Fetskje (F-Act) kiezen – zie rubriek Voor Lotgenoten. Zij kunnen ook helpen met het vinden van een goede bekkenfysiotherapeut in jouw regio. Woon je in de buurt van Nijmegen dan hoor ik het wel; geef ik je per mail de gegevens van mijn bekkenfysiotherapeut door.
      Alle goeds voor jou.
      Hartelijke groet, Rudi

  8. Bianca
    17 februari 2017 om 15:47

    Hallo Rudi, al een aantal jaar kamp ik met pijn in het bekkengebied. Altijd gedacht dat dit te maken had met een verzakking welke ik had. Ik april 2016 is mijn baarmoeder verwijderd en heb in tevens een voor- en achterwandplastiek gehad. Ik had gehoopt dat mijn klachten zouden verminderen, maar deze zijn alleen maar erger geworden. De pijn in mijn bekken is constant aanwezig. Voorover buigen is bijna niet meer mogelijk. En bij teveel inspanning krijg ik ook nog eens hevige buikpijn. Daarnaast veel problemen met mijn darmen wat op een prikkelbaar darm symptoom word gegooid en veel nekklachten. Omdat ik ook nog veel stress ervaar van een Burn out ben ik al een aantal maanden in behandeling bij het rughuis. Psychisch heb ik daar vooruitgang geboekt, maar mijn lage rugklachten zijn helaas nog steeds aanwezig. Zou dit ook een overactieve bekkenbodem kunnen zijn? Wie kan mij dit vertellen? Een goede bekkembodemtherapeut?
    Groetjes Bianca

    • 17 februari 2017 om 17:59

      Dag Bianca,
      Jouw verhaal lijkt sterk op de mijne. Ook baarmoeder ooit verwijderd, ook verzakking, ook onderrugpijn, ook problemen met darmen. Alleen geen operaties en geen buikpijn. Een bekkenfysiotherapeut kan bij een 1e consult al bepalen of je wel of geen overactieve bekkenbodem hebt. Jouw verhaal klinkt er wel naar. En waar je een goede vindt, hangt af waar je woont. Als je dit hier plaatst, krijg je misschien een tip van een andere lezer. Lees de rubriek Voor Lotgenoten op dit blog; daar staat ook hoe je een goede bekkenfysiotherapeut kunt vinden. Alle goeds voor jou.
      Rudi

  9. Linda
    22 oktober 2016 om 18:30

    Hai Rudi en Rosalie
    Ja ze geeft soms een massage
    En ik heb blaastraining want ik plas te vaak maar het helpt niks
    Aandrang is aandrang
    Ze zegt toch uitstellen maar dan krijg ik die verkramping vh bekken omdat ik uitstel
    Weet jij dat Rudi?

    Rudi
    Een facebookpagina is ook een handig iets misschien voor deze groep
    Ik zit nu ook in een fibro fb groep

    • 22 oktober 2016 om 20:34

      Daar durf ik niets over te zeggen, Linda. Weet alleen dat te vaak plassen niet goed is voor de blaas (overactieve blaas) en dat het goed is om niet direct bij de 1e aandrang te plassen. Stap voor stap – langzaam opbouwend – proberen uit te stellen is goed om te doen. Eerst bv. een minuut en dat rustig opbouwen. En bij de 1e aandrang een beetje afleiding zoeken, helpt misschien ook. Aandacht er niet teveel op focussen.
      Ik heb geen behoefte aan een fb-pagina over dit onderwerp. Heb wel een prive fb-pagina en een fb-pagina vanuit mijn praktijk (MijnKeerpunt, praktijk voor mindfulness). Als je behoefte hebt aan contact met mensen die ook last hebben van bekkenbodempijn kun je kiezen om lid te worden van een fb-pagina van Sylvia Roording. Zie: https://www.facebook.com/groups/1065923690163901/?ref=ts&fref=ts

      • Linda Gobel
        15 november 2016 om 07:15

        Ok bedankt voor de tip Ik ben ook al lid vd fibro groep Er is centrale sensisitatie geconstateerd bij mij (Fibromyalgie)

        Verstuurd vanaf mijn iPhone

        >

  10. Linda
    22 oktober 2016 om 18:28

    Ok bedankt rosalie

  11. Linda
    21 oktober 2016 om 10:49

    Hai rosalie
    Hoe doen ze dat exact? Dat losmaken?
    Ik kamp er ook mee namelijk
    Ook veel plassen en laatst een heftige blaasontsteking gehad

    In afwachting

    • Rosalie
      22 oktober 2016 om 07:32

      Hoi Linda.
      De fysiotherapeut vraagt eerst wat je hebt en gaan dan kijken wat jij nodig hebt.
      Bij mij maken ze de buikspieren in mijn buik los is soms niet zo leuk . Nu krijg ik binnen kort ook nog dat ze inwendig aan de slag willen maar dat weet ik nog niet hoe dat gaat.
      En ieder persoon is dan ook anders.
      Wat ik zo fijn van hun vind is dat ze naar je hele lichaam kijken en de actieve bekken bodem kan ook vanuit andere delen van je lichaam komen .
      Voor mij is de pijn wel minder geworden al ben ik er nog niet vanaf maar geeft weer een beetje plezier.
      Je kunt ook op you tube kijken wat ze doen .
      Fysio. Physics kijk maar eens .
      Maar ieder is anders

      • 22 oktober 2016 om 09:05

        Dag Rosalie en Linda, ter aanvulling: de aanpak van deze bekkenfysiotherapeuten is niet anders dan andere – goede – bekkenfysiotherapeuten. Ze horen eerst te kijken naar omliggende spieren in buik, rug, benen, heupen e.d. Als het daar vast zit, dan proberen ze dat samen met jou door middel van massage en oefeningen losser te krijgen. De vervolgstap kan zijn dat er ook inwendige behandelingen volgen. Dat gaat vaginaal en/of anaal (afhankelijk waar de bekkenbodem vast zit / waar triggerpoints zitten), d.m.v. drukpunten. Een goede bekke fysiotherapeut vinden, die echt iets kan met CPPS (verkramping van bekkenbodemspieren), dat is een zoektocht. Dus Rosalie, dank voor de tip. Kunnen anderen hopelijk wat mee.
        Fijne dag allebei,
        Rudi

  12. Rosalie
    20 oktober 2016 om 18:58

    Ik hen nu al twee jaar ook een overactieve bekkenbodem en kwam ook niet verder. Ook in Enkhuizen geweest en van alles geprobeerd.
    Ben nu al een paar maanden in behandeling bij Fysio physics hoofdkantoor in IJsselstein
    Zei hebben een andere kijk op fysiotherapie .
    Maken mijn buikspieren en bekkenbodem los en het gaat met kleine stukjes vooruit.
    Ik moet er wel bij vertellen dat door twee buikoperaties ik veel litteken weefsel had. Dit maken ze ook los.
    Ik heb er minder pijn door en geen blaasontsteking meer .
    Groet Rosalie

    • 20 oktober 2016 om 19:20

      Hartstikke fijn, Rosalie. Jouw behandeling klinkt voor mij logisch in de oren: spieren, littekenweefsel soepeler, losser maken. Via welke weg dat gebeurt is voor ieder mens ook weer anders, wat helpt wel en wat helpt niet. Het blijft een persoonlijke zoektocht en gelukkig in jouw geval met de goede richting op.
      Het allerbeste en hartelijke groet,
      Rudi

  13. ineke
    20 oktober 2016 om 15:39

    Dag Rudi, Een jaar geleden las ik jouw verhaal. Na jaren ‘tobben’ (foute diagnoses), slecht luisterde artsen, was dit voor mij de grote herkenning. Vanuit een bericht aan Enkhuizen kwam ik bij het Pelvicum terecht. Daar ben ik nu bijna een jaar. Toch is er geen enorme verbetering. Ik kan nog steeds niet een eind lopen, een tijdje staan. Het geeft enorme beperkingen. Het aantal blaasontstekingen is wel wat minder geworden.
    Pea heb ik ook gebruikt. Doet niets. Ik heb er zo genoeg van, ik wil zo graag weer wat meer kunnen doen. Heb je nog suggesties?hartelijke groet Ineke

    • 20 oktober 2016 om 18:01

      Dag Ineke, wat vervelend voor jou … Ik kan mij goed voorstellen hoe je je voelt. Jouw vraag of ik nog suggesties heb, heeft mij ertoe gezet om mijn laatste bericht’ Tips en verwijzingen (2)’ – dat nu nog staat op de homepage – te gaan herschrijven. Ik heb geprobeerd om de dingen die mij het meeste hebben geholpen hier nog even te benoemen. Want dat is het enige wat ik kan doen: mijn eigen ervaringen delen. In de hoop dat andere er wat aan hebben. Deze maand heb ik gevierd dat ik al een jaar geen blaasontsteking meer heb gehad. Waar dat mee samenhangt heb ik beschreven in dit bericht. Ik hoop dat je er wat aan hebt.
      Alle goeds en hartelijke groet,
      Rudi

  14. 4 oktober 2016 om 12:48

    Dag Rudi, ik heb zelf interstitiële cystitis (chronisch blaaspijnsyndroom) en heb ook chronische pijnklachten in rug, staartbeen en bekken; en ook syndroom van Sjögren. Veel van wat je schrijft, is herkenbaar. En ik geef ook mindfulnesstrainingen (in België) 🙂
    Ik heb al heel veel verschillende behandelingen uitgeprobeerd (zowel in het reguliere als in het alternatieve circuit), maar op een aantal gebieden ga ik toch achteruit. Weet jij toevallig waar ik in België terecht zou kunnen voor een multidisciplinaire aanpak van mijn lichamelijke klachten? Alvast bedankt!

    • 4 oktober 2016 om 13:44

      Hallo … (weet je naam niet, sorry),
      Bijzonder om via deze week een collega in België te treffen. Vervelend om te lezen dat je op een aantal gebieden achteruit gaat. Nee, ik weet niet waar je hiervoor in België terecht kunt, maar dat weet Fetske van PelviPain Clinic vast wel. Toevallig organiseert zij binnenkort een symposium op interdisciplinaire aanpak.
      En heb jij een account op Facebook? Op een fb-pagina van Sylvia Roording ontmoeten veel mensen met dit soort klachten elkaar. Ook Belgische. Misschien als je deze vraag daar stelt, iemand meer kan vertellen. Als je een account hebt of gaat nemen op Facebook, stuur mij dan een vriendschapsverzoek, dan wijs ik jou vervolgens de weg naar deze pagina van Sylvia.
      Alle goeds voor jou.
      Hartelijke groet,
      Rudi

      • 5 oktober 2016 om 08:56

        Bedankt Rudy.
        Ik zal je via fb een vriendschapsverzoek sturen.

        Warme groetjes, Aline

  15. Hannie
    3 juli 2016 om 12:24

    Ik heb al spierspanning in mijn hele lichaam sinds kind ben nu 63 regelmatig pijn rug nek schouders heupen schaam gedeelte benen voeten darm en maagkrampen.

  16. Els
    30 juni 2016 om 12:42

    Probeer eens BSR, body stress release, dat helpt om spanningen, jarenlange spanningen los te laten, veel succes!

  17. Petra
    22 mei 2016 om 06:42

    Wel eens magnesium gebruikt? Dit mineraal, dat we waarschijnlijk allemaal tekort komen, ontspant in de breedste zin van het woord. Je kunt het van buitenaf gebruiken via magnesiumvlokken in het badwater, magnesiumolie op de huid, maar ook door inname aanvullen. Ik kan nu een heel betoog gaan houden waarom/waardoor we hier tekort aan hebben en waarbij het overal ondersteunt. Als je het zelf intoetst op internet kun je al heel veel lezen.

    Succes

    • 22 mei 2016 om 11:13

      Ja Petra, ik gebruik magnesium al jaren. Goede tip voor andere lezers. Dank je wel.

  18. cq
    15 april 2016 om 11:14

    Ik vraag mij het volgende af, heb je problemen met je SI gewricht een eventuele kraakbeen beschadiging tussen je Si gewrichten want dit kan voor veel klachten in het bekken boden gebied zorgen is hier al eens onderzoek naar gedaan?

    • 16 april 2016 om 13:47

      Ja, is onderzocht. Is niet het geval. Hartelijke groet, Rudi

    • 14 november 2016 om 03:47

      L.s. Ben een man van 71 heb, heb engelse ziekte gehad, (O Benen enz) en heb van af mijn 13 e problemen met recht op Lopen enz.
      Heb sinds een Aantal maanden klachten die zeer veel kijken op bekken bodem overactiviteit!
      Concrete vraag aan Rudi hoe WORDT het onderzoek van de status van het S.I. Gewricht en de kraken been kwaliteit uit gevoerd? B.v.d. Jan

      • 14 november 2016 om 14:31

        Vervelend dat je deze klachten hebt, Jan. Je vraagt mij iets waar ik geen antwoord op heb. Dit is niet iets wat bij een bekkenfysiotherapeut hoort. Een bekkenfysiotherapeut meet de bekkenbodemspanning en dat gebeurt bij een man anaal en bij een vrouw anaal en vaginaal. Een orthopedisch arts zal jouw vraag goed kunnen beantwoorden, denk ik. Bij mij zijn foto’s gemaakt van onderrug en SI-gewricht.
        Hartelijke groet,
        Rudi

  19. Linda
    24 februari 2016 om 14:20

    Hallo Rudi

    Ok bedankt voor de tip !

    Vrg Linda

  20. Linda
    24 februari 2016 om 08:03

    Hoi

    Bedankt voor je reactie
    Ik loop bij Pelvicum Inge Hemel
    Ken jjj Pelvicum ook? Wat waren je ervaringen?

    Ik ben toch wat huiverig om dat zo te doen want stel het gaat mis dan ben ik nog verder van huis.. Ook nav jouw verhaal .

    Maar wat erg voor je

    Ik kan ook niet werken jij wel? De klachten zijn te erg daarvoor

    • 24 februari 2016 om 08:25

      Dag Linda, het is handig als je in jouw aanhef de naam van de persoon aan wie jij jouw bericht richt, te noemen. Dit blog is niet zo heel overzichtelijk, dus dat maakt het dan wat duidelijker.
      Fijne dag en het beste voor jou,
      Rudi

  21. Linda
    22 februari 2016 om 11:29

    Ik schrik er van. Van je verhaal. Mag ik vragen wat voor onderzoek dat was ? Daarna begon het? Wat hebben ze geraakt volgens de neuroloog dan?

    Ik heb ook overactieve bekkenbodem. Veel trillingen in 1 spier en ga naar een bekkenfysio in Groningen.

    Wat voor therapie geeft de bekkenfysio jou? Ik las dat jouw fysio samenwerkt met enkhuizen? Wat adviseert enkhuizen?

    Pea ken ik niet maar wel over gelezen. Waar diende het nog maar voor?

    Mijn fysio wil wel dryneedling doen ook vaginaal maar durf niet

  22. Carla
    20 februari 2016 om 15:32

    Hallo allemaal wat een verhalen, ik herken hier duidelijk ook mijn pijnen.
    Sinds 16dec 2015 heb ik overactieve bekkenbodem na een gynaecologes onderzoek.
    De gynaecoloog heeft aangegeven dat ik een overactieve bekkenbodem heb.
    Na heel veel pijn kwam ik bij een neuroloog terecht, deze gaf direct toe dat de gynocoloog iets heeft geraakt/beschadigd, na allemaal onderzoeken kon ik naar huis met de gezegde: dat ik een afspraak kon maken met een relividatie arts!?
    Niemand wil je helpen 3 huisartsen, therapeuten,enz enz.
    Nu ga ik naar een bekkenbodem therapie, deze werkt samen met Enkhuizen
    Ga ook naar een pijnpoli bij een gynocoloog bij J.v.Goyen in Amsterdam en naar een instituut voor neuropathische pijnen de arts heet David kopsky deze is acupuncturist en werkt met supplementen PEA en een crem tegen vaginale pijn.
    Mijn vraag; is iemand hier mee bekend, met PEA ceme?
    Je leest er veel over op internet.
    De pijn is soms ondragelijk.
    Ik hoor graag van jullie groetjes Carla

    • Susanne
      22 februari 2016 om 17:35

      Hi Carla,

      Wat een herkenbaar verhaal! Ik heb 5 jaar geleden een speculum onderzoek gehad door een gyn. Dit werd met veel kracht en geweld uitgevoerd en sindsdien heb ik zenuwpijn (verdoofd gevoel, tintelingen, steken). Deze arts zei dat ik een hypertone bekkenbodem heb. Maar met dit onderzoek heeft hij echt iets beschadigd.

      Hoe heet de neuroloog die bij jou heeft geconstateerd dat er een zenuw beschadigd is? En welke zenuw is het? Met welk onderzoek heeft hij dit vastgesteld?

      Ik ben heel lang niet serieus genomen door heel veel verschillende artsen en therapeuten. Pas in Enkhuizen voelde ik me echt serieus genomen. Fetske heeft geconstateerd dat hij de nervus pudendus beschadigd heeft. En dr. Beco in België zegt dat ook de nervus obturatorius getriggerd is.

      Ik heb ook een verwijzing van Enkhuizen gekregen naar fysio Berendes. Hier krijg ik nu myofeedback. Het geeft me wel veel inzicht. Ben jij ook bij deze fysio?

      Ik ben ook bij David Kopsky geweest. De crèmes hebben me niet veel geholpen, een beetje misschien. Kan de gyn in het j.v.goyen iets voor je doen?

      Veel succes en sterkte met alles!

      • Carla
        23 februari 2016 om 14:01

        Hallo Linda
        Het onderzoek wat ik gehad heb heet speculum,wat er geraakt is staat niet precies in het medisch dossier van de neuroloog maar wel dat de gynocoloog iets getrikkert heeft.
        Tijdens het onderzoek zei ik ook direct dat het pijn deed maar hij zei alleen maar dat hij op zoek was naar de eierstokken.
        De pijn die ik nu heb, heb ik hier voor nog nooit gevoeld.
        Ik ga naar Elly Schuyt in Heiloo de werkt samen met Fetske in Enkhuizen. als ik jou was zou ik die vraag over vaginale dryneedling voorleggen aan Nicolette Broodman van het Pelvicum Fisio van het UMCG in Groningen.
        Groetjes Carla

      • a
        27 februari 2016 om 14:39

        Wel frappant, Beco constateerde bij mij precies dezelfde zenuwen.

      • Anna
        27 februari 2016 om 14:51

        Susanne, bij mij waren het volgens Beco precies dezelfde zenuwen. Wel heel toevallig. Prof.dr De Ridder, UZ Leuven, heeft bij mij een EMG laten uitvoeren en o.a. mijn bb-zenuwen zijn al beschadigd door Tarlov-cystes op S2/3 en 1 op S4. Zorg dat je een MRI en evt. een EMG krijgt. Dr. Bruininxkx in Leuven is hier in gespecialiseerd en heel erg aardig. Beco is alleen maar met zijn onderzoek bezig, lijkt in eerste instantie heel aardig, maar luistert niet. Werkt alleen zijn eigen computerlijsten af.

      • Susanne
        14 maart 2016 om 14:42

        Hi Anna,

        Wat bijzonder dat het bij jou ook de pudendus en de obturatorius zijn. Ik heb nooit eerder met iemand gesproken die dit ook heeft. Gaat de pijn bij jou ook naar de binnenkant van je dijbeen en ook naar je voet? Mijn voet is erg pijn en voelt ook vaak verdoofd. Hierdoor is lang staan en lopen ook erg pijnlijk.

        Met Beco ben ik ook wel klaar. Hij heeft me totaal niet gewaarschuwd dat die injecties het probleem erger kunnen maken. Maanden later heb ik er nog last van. Hij gaf achteraf wel toe dat de zenuw mogelijk getriggerd is door de injectie.

        Ik ben bang voor een emg. Ik heb gehoord dat dit de zenuw nog verder kan triggeren. Is het bij jou niet erger geworden hierdoor?

        Een mri van het bekken zou ik wel graag willen, maar de artsen werken hier in Nederland zo tegen. Ik ben zelfs naar een neuroloog geweest die geen mri van het bekken wilde maken. Misschien moet ik ook maar naar Leuven. Woon jij zelf in Nederland of België? Ik ben benieuwd hoe het met de toegankelijkheid en kennis van artsen daar is.

        De arboarts neemt me ook niet serieus. Ze gaat binnenkort starten met een opbouwschema. Niet realistisch want zitten en staan doet vreselijke pijn.

        Hoe kom jij je dagen door? Ben je nog in staat om te werken?

        Groetjes Susanne.

      • Anna
        31 maart 2016 om 13:42

        Ha Susanne,
        Ik heb ondertussen de def. diagnose. Ik heb 4 symptomatische Tarlov cysten. De grootste is 2,5 x 3,5 cm en zit op S2/3 en heeft de wervel li. ook al kapot gemaakt. Gelukkig nog niet helemaal door. Ik zeg niet dat je het hebt, maar ook ik heb uitstraling naar mijn li. been en voet. Het probleem is dat veel specialisten blijven beweren dat deze cysten geen klachten kunnen veroorzaken, maar een klein gedeelte zeker. Probeer een MRI van je bekken te krijgen. Dus niet de lage rug, maar een sacrale MRI. Dan moet je dus ook nog iemand vinden die ze (h)erkent. Mijn 1e specialist, een prof. Van de bekkenkliniek, zag het dus niet of deed er niets mee. Een jaar later zag Ik een prof. in de urologie, die toevallig ook deel uitmaakt van diezelfde bekkengroep en die keek naar mijn MRI en begon er meteen over. Ik moet me laten behandelen anders zullen mijn zenuwen verder achteruit gaan. Helaas liggen de neurochirurgen in Europa niet voor het opscheppen. Ik heb nu contact met een Deense: dr. Dorte Clemmensen en een Amerikaan die de meeste ervaring heeft: dr. Frank Feigenbaum, maar ik zoek nog verder. Dr. Feigenbaum opereren ook een aantal keen per jaar op Cyprus. Op Facebook zijn een aantal Tarlov groepen. Handig voor informatie, maar ook wel lastig, aangezien vooral de mensen met slecht even ervaringen blijven hangen. Succes met je zoektocht. Oh ja, Ik ben Nederlandse en woon in bij Brussel.

  23. 9 februari 2016 om 21:20
    • 14 februari 2016 om 14:52

      De tip van Karin (verwijzing naar site over balans therapie) wilde ik eerst niet plaatsen op dit blog. Simpelweg omdat deze praktijk met de tekst onder het kopje ‘Bekkenbodemspierklachten’ op hun site de plank volledig mis slaat als het gaat over CPPS. Er staat: “Naast de behandeling van bekkeninstabiliteit kan balans-therapie ook effectief zijn bij klachten rondom bekkenbodemspierklachten. Door de bekkenbodemspieren te versterken door oefening en training leert u goed gebruik te maken van uw bekkenbodemspieren. Daardoor kunt u urineverlies bij hoesten of lachen voorkomen of verminderen.” Bij CPPS – ofwel Overactieve bekkenbodem – zijn de bekkenbodemspieren overmatig aangespannen (overactief dus). Behandeling mag dan ook nooit gericht zijn op versterken van bekkenbodemspieren: waar het om gaat is het ontspannen, verzachten van deze spieren.
      Ik heb daarover contact gehad met Karin en zij gaf aan dat door het terugvinden van balans in het lichaam, haar overactieve bekkenbodemspieren ontspanden en weer de juiste taak kregen, niet meer mee gingen werken bij het in balans blijven. Daar kan ik mij – zeker bij mensen met gespannen bekkenbodemspieren gecombineerd met bekkeninstabiliteit en misschien ook scheefgroei ruggenwervel (scoliose) – veel bij voorstellen. Daarom met deze kanttekening van mijn kant, alsnog besloten om de reactie van Karin wel te plaatsen.

      • Anna
        26 februari 2016 om 05:35

        Dat kan ik alleen maar van harte onderschrijven, Karin en Rudi. Op je fysieke balans werken, ontlast je bekkenbodem. Hij hoeft m.a.w. niet meer extra te werken als alle stabiliserende spiertjes op de juiste tijd bij de les zijn! Bij instabiliteit wordt een aantal diepe spieren te laat aangespannen met als gevolg compensatie van o.a. de bekkenbodem, het middenrif etc. Je kan nog steeds je evenwicht bewaren maar je bent intern wel uit balans! Chris Groothoff van Tigra Heerenveen heeft de balanstherapie o.a. voor mensen met overactieve bekkenbodem heel erg ontwikkeld. Volgens mij is iedere bekkenfysiotherapeut die dat aanbiedt bij hem in de leer gegaan! Ja, er is een samenwerking met Fetske in Enkhuizen.
        Wat bij mij ook heel erg geholpen heeft, is alle ballast van vroeger overboord gooien. Ik ben met succes in behandeling geweest bij een traumapsycholoog (EMDR). Ik had het nooit kunnen bevroeden dat zoveel lichaamsspanning van psychische oorsprong was… Nu het psychische deel eruit gefilterd is, kan er in alle rust een behandelplan gevolgd worden voor het fysieke deel. Ik ben er zelfs van overtuigd geraakt dat de psyche als eerste aan bod moet komen. Hoe kan je anders lichamelijk in balans raken als je niet lekker in je vel zit / tot een diepe zelfacceptatie komt met al je talenten en gebreken? We zijn allemaal mensen met dezelfde worstelingen! Dat alleen te bedenken, heeft al heel veel troost. We staan er niet alleen voor. Ik kom hier op het jouw welbekende pad van de compassie / zelfcompassie, Rudi.
        Ik wens jullie allen heel veel moed. Er is een weg / uitweg.

        Warme groet,
        Anna

      • 26 februari 2016 om 06:50

        Dank voor jouw aanvulling over balanstherapie, Anna. En wat betreft ballast van vroeger: daaraan gaan werken onderschrijf ik ook van harte. Emoties spelen mee bij deze – en vele andere aandoeningen. Het zijn die – zoals ik wel vaker noem – schillen van de ui die zinvol zijn om af te pellen. Ieder mens heeft in kind- en jeugdtijd kleine en soms ook grote traumatische ervaringen opgedaan. En afhankelijk van genen, gevoeligheid, omgeving etc. spelen deze in meer of mindere mate door in de jaren erna en krijgen diep van binnen wel of niet een dominante plek. Het brein heeft daarbij – voor ons onbewust – een belangrijke functie. Ik kan me dan ook voorstellen dat EMSR daarbij een hele goede bijdrage kan leveren. Loslaten van ballast en weer werken aan balans, dat is een belangrijke sleutel. Ik wens jou alle goeds!

  24. annick
    30 januari 2016 om 20:51

    ik ben de rijnck annick twee jaar hevige pijn anus vier kinderen pijn is begonnen na een val vd trap verschillende onderzoeken gehad coloscopies baarmoederverwijdering fasia accuncpunctuur bekken bodm oefeningen toiletonderzoeken anusonderzoeken niks kwam uit de onderzoeken juist enorm gespannen kringspier operatie coccygodyni had over drie maanden pijn is verergert tot ik bij een nieuwe kinesiste kwam op bekkenbodem die zei dat de nervus pundundus zenuw is en dat ze niet alleen kan nu elke week naar uza antwerpen bij jorgen quagebeur osteopatie verzekerd dat ik er vanaf ga geraken krijg vaginale impulsen bij bekkenbodem ook ben twee dagen zo goed geweest en nu die verschrikkelijke pijnt terug zoals ze met messen zitten steken in de anus prikkeldraad pfff ik heb geen hoop

  25. Linda
    10 januari 2016 om 05:29

    Ja ik heb ook problemen met werken
    Ben nu boventallig verklaard na een grote reorganisatie, ben nu thuis. Maar heb een baby en peuter om me heen. Pijn blijft. Begin nu een nieuw traject bij een bekken centrum.

  26. Suus
    7 januari 2016 om 20:53

    Ik heb 10 jaar geleden vulvodynie en een overactieve bekkenbodem gekregen. Alleen sinds 2 jaar zijn de klachten verergerd. Afgelopen zomer ben ik bij de pelvic pain clinic geweest. Daar is ernstige pudendus neuralgie geconstateerd.

    Ik ben nu een half jaar in behandeling bij een bekkenfysio en ik heb ook bij dr Beco glucose injecties gehad. De injecties hebben niet geholpen en verder merk ik ook nog geen verbetering. Ik heb nu Lyrica maar dat helpt ook niks.

    2 jaar geleden heb ik mij voor het eerst ziekgemeld op mijn werk. Ik kwam terecht bij een bedrijfsarts die aanvankelijk wel begripvol was, maar na een jaar moest ik weer reintegreren. Ondanks dat de klachten niet verbeterd waren. Ik heb het UWV om een second opinion gevraagd maar die zeiden ook dat ik fulltime op kantoor kon werken. Ik ben toen weer aan het werk gegaan, ten koste van mijzelf. Elke dag zat ik huilend van de pijn op mijn werk. Tot ik op een gegeven moment niet meer kon.

    Ik ben nu alweer een half jaar thuis. Alleen de klachten zijn zo verergerd dat ik 24 h per dag ernstige pijn heb. Ik slaap heel slecht erdoor en ben erg beperkt qua lopen, zitten en staan. Mijn huishouden en boodschappen helpt m’n vader me mee. Ook heb ik psychische klachten gekregen hierdoor waarvoor ik nu bij een psychotherapeut ben.

    Ik ben doodsbang dat de bedrijfsarts mij weer wil laten reintegreren. In de laatste gesprekken zei ze namelijk dat het zo nu en dan weer eens tijd wordt dat ik naar m’n werk ga. In de blog lees ik dat het wel mogelijk is om afgekeurd te worden op een overactieve bekkenbodem. Ik vraag me af hoe dat gegaan/gelukt is. Ondanks dat afgekeurd worden natuurlijk niet fijn is, is het soms de enige mogelijkheid.

    Hebben jullie ook problemen met werken?

    • 9 januari 2016 om 11:50

      Dag Susanne, wat vervelend voor jou dat je zoveel last hebt en dat de UWV-arts geen besef heeft van deze aandoening. Helaas ben je afhankelijk van de UWV-arts en iedere arts gaat er verschillend mee om. Naast dat ik geluk heb gehad met een redelijk begripvolle UWV-arts, heb ik vanaf dag 1 mijn eigen persoonlijke hulpverlings-circuit ontwikkeld. Dat is belangrijk om te doen: zelf stappen zetten voor herstel / verbetering en op zoek gaan naar artsen en specialisten die begrijpen wat er speelt en jou kunnen ondersteunen. Dat betekende in mijn geval: second opinions en kiezen voor nieuwe huisarts, uroloog en bekkenfysiotherapeut. En ondertussen veel papierwerk verzamelen. Overzichten van het proces zelf, wanneer welke klachten (in mijn geval constante blaasontstekingen met constant gebruik antibiotica). Brieven en verklaringen van huisarts, bekkenfysiotherapeuten, uroloog (die verstand heeft van CPPS), van orthopeed (in mijn geval door mijn rugproblematiek), van revalidatie-arts (toen ik er slecht aan toe was heb ik een revalidatietraject gevolgd genaamd: graded activity), Arbo-arts en van een MDL-specialist. Als je brieven en verklaringen van m.n. specialisten kunt overhandigen, dan sta je sterker. Dus mijn advies: zorg dat je steun krijgt van deskundigen. Als de UWV-arts dan nog niet wil luisteren; je kunt een klacht indienen en een andere arts vragen.
      Ook is steun zoeken bij de Arbo-dienst / Arbo-arts belangrijk.
      Ik wens jou veel sterkte.
      Hartelijke groet, Rudi

      • Susanne
        22 februari 2016 om 18:14

        Hi Rudi,

        Sorry voor de late reactie, ik ben niet zo fit.

        Ik heb in de afgelopen 11 jaar veel artsen en behandelaars gezien (3 bekkenfysio’s, 4 gynaecologen, 2 vulvapoli’s, 3 huisartsen en meerdere psychologen). Helaas word ik vaak niet begrepen. Sinds de zomer zijn de klachten ondraaglijk.

        Pas sinds ik in Enkhuizen ben geweest voel ik me serieus genomen. Fetske heeft ernstige pudendus neuralgie geconstateerd. En dr. Beco in België heeft nog een aantal neuralgieën in het bekkengebied ontdekt.

        Ik heb verslagen van de gynaecologen met daarin de diagnose overactieve bekkenbodem, vulvodynie en niet kunnen uitplassen en daardoor chronische blaasontstekingen. Maar dit was niet genoeg voor het UWV, gewoon 100 procent geschikt en ik kon niet meer in beroep. ‘Gelukkig’ is er bij mij nu een nieuwe ziekteperiode ingegaan, waardoor ik weer bij de bedrijfsarts ben. Nu alleen haar nog overtuigen.

        Ik krijg nu myofeedback van de bekkenfysio. Bij mij is de spierspanning in ruststand 9 en aangespannen 15. Volgens de fysio hoort het tussen de 1-2 en 60 te zitten. Ik kan dus niet ontspannen maar ook niet goed aanspannen. Heb jij dat ook?

        Ik ben ook bij een neuroloog die verder niks van cpps weet maar wel een hernia heeft geconstateerd. En ik ben nu ook via haar bij de rugpoli. Ik ben hier in behandeling voor de hernia en een bekkentorsie.

        Ook heb ik veel last van mijn darmen. Ik ben bij 2 mdl-artsen geweest, maar deze zeggen dat ik prikkelbare darmen heb. Dus naar de bedrijfsarts toe heb ik hier niet veel aan. Waarschijnlijk komen deze klachten door mijn gespannen bekkenbodemspieren en de hoeveelheid antibiotica die ik heb gehad. Heeft de mdl-arts bij jou nog iets anders gevonden?

        Heb je veel gehad aan het revalidatieprogramma? Zorgde die graded activity wel of niet voor verbetering? Was het gericht op langer kunnen lopen/staan en zitten?

        Wel goed dat je nadat je bent afgekeurd je eigen praktijk hebt geopend voor mindfullness. En zo de kennis die je hebt opgedaan over deze aandoening kan combineren met werk. Ik hoop dat ik in de toekomst ook zoiets kan doen, als het wat beter gaat.

        Alvast bedankt voor je antwoorden. Deze blog is echt super!

      • 22 februari 2016 om 23:11

        Dag Susanne, bij mij is veel veranderd. Hoe het was staat in dit blog beschreven en nu is bij mij de pijn en de spanning minder – meten doe ik al jaren niet meer – en heb ik m.n. wat last van sensitisatie. Heb in ieder geval nooit last gehad van niet goed kunnen aanspannen. Ja, heb veel gehad aan graded activity: m.n. me bewust worden van hoe chronische pijn werkt, de functie van het brein etc. Mijn programma was heel sober: ik deed het vooral zelf in het dagelijks leven. Was inderdaad gericht op stapsgewijs opbouwen van m.n. langer lopen (en zitten). In dit blog beschrijf ik het proces van de revalidatie; kun je dus teruglezen. Nee mdi- arts heeft niet meer gevonden dan dat ik al wist: lichte verzakking endeldarm en blaas. Al mijn darm- en blaasklachten zijn rechtstreeks gerelateerd aan de jarenlang (van kinds af aan) opbouwen van spanning in de bekkenbodem.
        Ik wens jou alle goeds, Susanne.

  27. Linda
    10 december 2015 om 14:25

    Heel veel herkenning, erg vaak plassen etc , pijn rug , vagina, bekken alles, 2 kindjes gekregen, ben inmiddels werkloos door reorganisatie etc drama dus want hoe komen we straks rond? Dit veroorzaakt nog meer stress.

    In januari naar pelvic centrum in het umcg. Voor dry needling. Wie heeft hier ervaring in dit centrum ?

    Kan het verkeerd gaan? Ik heb vooral spanning in de vagina momenteel

    Hoe weet ik of ik bij de juiste persoon ben kom en geen kwakzalver

    Ik slikmagnesium en valeriaan en tramadol

    Liefs

  28. Martha
    25 oktober 2015 om 12:20

    Hoi, Ik heb een kleine verzakking van baarmoeder en blaas, en een overactieve bekkenbodem, ben al bij 2 verschillende bekkenbodemfysio’s geweest om te leren ontspannen (incl apparatuur) maar het lukt me dus niet (na 16 behandelingen nog steeds niet.
    Zelf heb ik het idee dat ik al mijn hele leven mijn bekkenbodemspieren aanspan zonder dat ik dit zelf door heb. toen ik zwanger was van de eerste kregen we bij de yoga ook les voor de bekkenbodem en ook toen had ik geen idee waar ze het over had. (het zogenaamde liftje heb ik nooit gevoeld) Ook hield ik altijd mijn buikspieren aangespannen ivm bekkeninstabiliteit. (na de geboorte van de tweede) Mijn probleem nu is dat ik bij lang stil staan (concert-voetbalwedstrijd van zoon-lief) een zere onderrug krijg rondom mijn stuitje en een beetje urineverlies heb bij het sporten. Onlangs bij een arts geweest die ook vind dat er wat moet gebeuren, hij wil nu met een matje mijn blaas en baarmoeder vastzetten dmv een operatie via mijn buik (mijn oude litteken van mijn keizersnede zal hij hiervoor gebruiken) Maar als ik het woord matje hoor… schrik ik. Helaas lees je meestal alleen de slechte verhalen op internet….

    • 25 oktober 2015 om 19:18

      Dag Martha, vervelend om te lezen dat ook jij – net als ik – dit aanspannen waarschijnlijk al heel lang ongemerkt hebt gedaan. Wat jij beschrijft herken ik: pijn in onderrug en rondom stuitje. Het probleem met deze aandoening is dat er voor mensen die hier al langer mee worstelen, nog geen echt effectieve behandeling bestaat. Wat ik heb gedaan is mijn eigen weg gezocht: w.b. een bekkenfysiotherapeut waarbij ik terecht kon (heb ik bijna 2 a 3 jaar min. 1x per 3 week gedaan), in het begin gesprekken met psycholoog, geleerd anders om te gaan / te reageren op pijn, mindfulnessbeoefening in mijn leven geïntegreerd, dagelijks rustige lichaamsoefeningen, dagelijks wandelen, mijn voedingspatroon volledig omgegooid (volg de paleo-richtlijnen) veel rust in mijn leven gecreëerd en ook innerlijk een ontwikkelingspad ingeslagen. Dat alles zorgt bij mij voor verlichting van de pijnklachten.
      Ook ik heb lichte verzakkingen (blaas en darmen) en als je mij vraagt of ik voor een matje zou kiezen: no way. Inderdaad vele verhalen van de regen in de drup. Ik geloof niet in dit soort chirurgische ingrepen; heb er geen enkel vertrouwen in. Deze aandoening chirurgisch benaderen is m.i. niet heilzaam. Maar begrijp me goed; ieder maakt zijn / haar eigen keuze. Ik zal dat nooit veroordelen.
      Ik wens jou sterkte en wijsheid.

  29. Ineke
    24 oktober 2015 om 16:57

    Na veel zoeken op internet wat er toch aan de hand is, kwam ik je blog tegen. Wat een openbaring. Het is mijn verhaal. Bedankt, nu kan ik verder. Het is eindelijk duidelijk. Ik ga zoeken waar ik hulp kan krijgen.

    • 25 oktober 2015 om 08:47

      Fijn om te lezen dat je iets hebt aan dit blog, Ineke. Lees vooral ‘Voor lotgenoten’ voordat je hulp gaat zoeken. Sterkte!

  30. marga
    8 oktober 2015 om 16:12

    Heel herkenbaar… op een ding na: ik heb geen pijn. ‘Alleen’ de hele dag aandrang. Hoort pijn absoluut bij de aandoening?

    • 8 oktober 2015 om 18:43

      Nee Marga, niet perse. Het uit zich op heel veel verschillende manieren. Ben je al bij een bekkenfysiotherapeut geweest? Zo niet, lijkt me goed om die stap te zetten.

  31. wendy
    12 september 2015 om 09:08

    even terug van weggeweest… een vraagje : zoals ik al eerder heb geschreven kamp ik sinds maart met blaasprobl. ( drukkend , zeurend gevoel in de onderbuik, op de blaas een soort van spanning ) . in juli hebben de dokters in Leuven een niersteen verwijderd. de klachten waren erna beter maar nog niet helemaal weg. terug naar de prof in Leuven : een te gespannen bekkenbodem ( spanning stond in rust op 6 ). nu ben ik in behandeling bij een bekkenbodemtherapeute en de klachten zijn soms beter, maar soms ook niet ( heb 3 oefensessies gehad en thuis-oefeningen ). wat ik bijvoorbeeld ook merk is dat ik, na een orgasme, nog meer last heb van die klachten van spanning, druk op de blaas…iemand die dit ook al ervaren heeft? soms voelt t orgasme zelfs wat ” pijnlijk ” aan…als ik op mijn blaas duw nadat ik pas ben gaan plassen, of na een orgasme, voelt de blaas gevoelig aan. in leuven hebben ze ook mijn plas gemeten op een speciaal toilet en idd, de plascurve was ook niet goed. begin het allemaal zo beu te worden…kan iemand me hiermee helpen, aub?

    • 12 september 2015 om 09:21

      Heb zelf deze klachten niet Wendy, maar weet dat dit erbij kan horen. Dat je het beu wordt begrijp ik: dat gevoel kennen we allemaal, denk ik. Helaas kan CPPS lang duren en in vele gevallen gaan de klachten ook niet (helemaal) weg. Met andere woorden: geduld, rust (ook in je hoofd) is belangrijk in deze. Als dat moeilijk voor je is, dan is het misschien verstandig om daaraan te gaan werken. Dingen doen die goed voor je zijn (yoga, meditatie, wandelen, lichaamsoefeningen) en evt. hulp zoeken.
      Ik wens jou geduld en wijsheid toe. Hartelijke groet

      • wendy
        12 september 2015 om 09:33

        mijn grote angst is, en dat heb ik ook verteld aan de prof in leuven, is dat ik mss IC zou hebben( soort van chronische blaasontsteking ) waarvoor tot op heden niet echt “genezende ” medicatie te koop is. maar de prof heeft met, tot 2 x toe gezegd, dat hij zeker is dat ik geen ic heb. hij heeft deze diagnose gesteld door mij bepaalde vragen te stellen. om 100 % zekerheid te hebben over ic , moet er een blaasbiospie worden gedaan, maar hij is er zo van overtuigd dat dit niet nodig is. toch krijg ik dat ic verhaal niet uit mijn hoofd. als t beter gaat, kan ik t op de achtergrond schuiven en voel ik me blij. als t minder goed gaat met me, dan is die angst er weer en begin ik op mijn blaas te duwen :(.
        vraag me niet waarom ik dat doe…ik wil op die manier voelen of ik nog ” pijn ” heb aan de blaas , denk ik…
        je moet me wel voor gek verklaren!

      • 12 september 2015 om 09:42

        Nee hoor, voor gek verklaar ik je niet, Wendy. Onbegrijpelijke pijnen zorgen voor angst en kunnen je helemaal in de tang houden. Stop wel met op je blaas te duwen. Als de angst zo groot is kun je een second opinion aanvragen bij een andere arts: daar is niets mis mee om dat te doen. Dan heb je zekerheid. En zoek ondersteuning om beter met angst om te gaan. Want angst maakt alles vele malen erger en is een hele slechte raadgever.

      • wendy
        12 september 2015 om 10:06

        dank je Rudi! maar dit is al de derde uroloog die ik bezoek! de twee anderen zaten in een regionaal ziekenhuis en hadden zelfs de steen niet zien zitten. zij wilden een biopsie van de blaas doen, maar ik had er geen vertrouwen meer in
        daarom ben ik naar Leuven gegaan ( universitair ziekenhuis ) en een prof. iedereen geeft me de raad om deze prof te geloven en het ic verhaal van me af te zetten. maar ik kan dit niet, als de klachten niet verdwijnen. ik zit precies in een cirkel waar ik niet meer uit geraak 😦
        ik weet dat ik de sessies bij bij kine ook de tijd moet geven en ik probeer ms vast te houden aan de kleine verbetering die er al is. elke mandaag moet ik naar leuven gaan tot eind oktober. en begin nov heb ik terug een afspr bij de prof. op 25 sept moet ik terug boor een echo van de blaas en de nieren ( een routine check up na een niersteenoperatie ). hopelijk is dan alles al ok ( ik zou niet willen dat er opnieuw een steen zit aan te komen want toen had ik die klachten ook ). ik vraag me alleen af of het mogelijk is of die bekkenbodemklachten van het ene uur op t andere kunnen verschillen zonder aanleiding

      • 12 september 2015 om 10:16

        Ja, dat is precies wat chronische pijn is: het komt en gaat, je hebt er geen invloed op. Geen oorzaak en gevolg. In dit blog kun je hier meer over lezen.

      • wendy
        12 september 2015 om 10:20

        dank je voor je hulp, Rudi! pff, ik weet dat ik niet zou mogen klagen, maar ik had vorig jaar nog nergens last van en nu dit…heb al zoveel tegenslag in mijn leven gehad, maar 1 ding was zeker : ik had een goeie gezondheid!!! tot dit jaar in maart… 😦

      • wendy
        13 september 2015 om 20:52

        heb sinds vanmiddag mijn maandstonden!! wat een pijn!! kan het zijn dat dit komt door de spanning in de bekkenbodem? of door de oefeningen die ik moet doen? anders nooit zoveel last tijdens menstruatie

    • 13 september 2015 om 04:59

      Wendy,

      Heb je mijn reacties hieronder al gelezen? Het is heel goed mogelijk dat er totaal geen infectie is en dat je blaaspijn hebt door een overactieve bekkenbodem. Bij blijvende twijfel zou ik -zoals Rudi het voorstelt- een second opinion aanvragen, eventueel een uitgebreid onderzoek in de Pelvic Pain Clinic in Enkhuizen laten doen. Bij mij hebben ze daar in elk geval duidelijkheid verschaft!
      Wat betreft jouw pijn na een orgasme, heel goed te begrijpen! Er is natuurlijk eerst een opbouw van spanning in de bekkenbodem, daarna wel ontspanning… Het kwaad is dan echter al geschied, vrees ik. Van de topkliniek in Amerika weet ik dat je alleen mag ontspannen. Die bekkenbodemoefening heet de pelvic drop. Verder is geestelijke ontspanning erg belangrijk. Meditatie betekent b.v. heel veel voor mij. Ik lees dat je heel wat hebt meegemaakt, ook dat kan zich vastzetten in het lichaam onder de vorm van spierspanning en dan is de fysieke klacht misschien de spreekwoordelijke druppel. Door traumatherapie (EMDR) kan dat in beweging worden gebracht. Je moet inderdaad, zoals hier al veel opgemerkt, geduld hebben en indien nodig verschillende sporen volgen (fysiek /psychisch).
      Ik wens jou goede moed!

      Lieve groet,
      Anna

      • wendy
        13 september 2015 om 20:47

        ja, anna, gelezen! ik woon in Belgie, dus behandeling in Nederland is geen optie. heb nog een vraagje : ik heb sinds vanmiddag mijn maandstonden gekregen en normaal gezien heb ik daar steeds maar een klein beetje rugpijn door. maar nu is t echt niet meer normaal. krom lopen van de rugpijn. buikpijn die doortrekt tot in de liezen…kan het zijn dat maandstonden de bekkenbodem nog meer pijn doen?

    • wendy
      13 september 2015 om 20:50

      heb sinds vanmiddag mijn maandstonden gekregen. ni normaal wat een pijn..rugpijn, buikpijn, pijn in de liezen…had daarvoor nooit zulke pijn tijdens de menstruatie, hooguit wat rugpijn… hoe komt dit? heeft dit te maken met de bekkenbodem?

      • 14 september 2015 om 08:21

        Ik heb geen idee. Ik weet alleen dat iedereen weer andere klachten heeft ten gevolge van een overactieve bekkenbodem. Het hangt er vanaf welke structuren in de verdrukking komen. Ik woon zelf vlakbij de Franse grens. Omdat er in België nog nauwelijks goede behandeling aangeboden wordt, ben ik op een gegeven moment naar de kliniek in Enkhuizen gegaan voor een diagnostisch consult. Je kan je daarna verder laten behandelen in Londerzeel. Deze mevrouw is in opleiding in Enkhuizen. Het heeft weinig zin om in België in behandeling te blijven als dat je niet verder brengt. Dat kost je op den duur ook heel veel geld!
        Verder heel belangrijk, stresslevels naar beneden proberen te halen. Stress kan ongelofelijk veel lichamelijke klachten geven (uit eigen ervaring).

      • wendy
        16 september 2015 om 04:43

        dag Anna. fijn dat je meedenkt , maar ik ben nog maar pas in behandeling in UZ leuven en ik moet t eerst nog een kans geven. ik heb momenteel 4 sessies bekkenbodemtherapie achter de rug en de ene dag is het wat beter dan de andere. pijn heb ik niet, ook niet tijdens t plassen, maar eerder een zeurende druk, spanning in de onderbuik ( blaas ). soms herken ik t onderscheid niet meer tussen de ” echte ” druk , dus dat ik echt moet gaan plassen, of de ” vervelende ” druk. dan moet ik al echt op mijn blaas duwen om het verschil te voelen. mijn rug is al beter. herkent iemand het gevoel op de blaas te moeten duwen vooraleer je zeker weet of je blaas echt vol zit?

    • Hai567
      6 oktober 2015 om 17:15

      Hoi hoi,

      Ik herken al je klachten. Ga jij ook vaak naar het toilet? Heb je ook een zeurend gevoel van onderen of echt alleen je blaas?

    • Hai567
      6 oktober 2015 om 17:28

      Hoi Wendy,

      Hoe gaat het nu met je?
      Ik herken veel klachten van jou.
      Heb jij ook last van een zeurend/gespannen gevoel van onder of is het echt alleen je blaas?

      • wendy
        11 oktober 2015 om 04:36

        hoi. met mij gaat het nog steeds heel erg op en af! de ene dag voel ik me prima en is de druk in de onderbuik/blaas weinig aanwezig. op andere dagen is de druk er weer. ik kom er moeilijk uit ! ik heb de indruk dat de bekkenbodemfysio wel wat helpt, maar weg zijn de problemen zeker nog niet! ik word er heel ongelukkig van. Gynec en uroloog vinden geen verzakkingen! vind het vreemd dat ik als ik op mijn blaas duw , als ik platlig, bijna geen gevoelige druk heb, maar als ik op een stoel zit en ik druk dan op mijn blaas, dan merk ik dat die gevoelig is. pijn kan je t niet echt noemen , maar wel heel vervelend! ook lukt t plassen op ” minder goede ” dagen , niet echt goed. dan heb ik een dunne straal, loopt heel langzaam. als ik een betere dag heb, dan loopt t plassen prima! ik heb t gevoel dat er iets op mijn blaas duwt, maar de dokters vinden niks :(.. welke klachten heb jij?

  32. 11 september 2015 om 08:56

    Ik ben een dame afkomstig uit Zuid-Afrika. Heb sinds het begin van dit jaar erge pijn in mijn lies (allebei de kanten maar de rechter kant het ergste) dit is nu ook verspreid na de knieën. Als ik maar in beweging blijft, als is het soms ook pijnlijk maar meer draaglijk als dat ik een tijdje zit of ‘s-avonds na bed ga. Als ik niet pijn medicatie inneem en slaappillen slaap ik niet. Ik ben met December gevallen (ben 68) weet niet of dit me probleem heeft veroorzaakt. Ik was al bij twee neurochirurgen, een ortopheet, een uroloog en ook by fisiotherapie maar niks helpt. Vergeet te noemen dat ik tot cortisone injecties in m’n rug heb gehad want ortopheet dacht het was afkomstig van de rug maar zonder succes. Ben al desperaat! Iemand beveelden Canebis olie aan wat van dagga gemaakt word aan, zegt dat het tot helpt in kankerpasiënten om de pijn te verlichten. Is er iemand die een soortgelijk probleem heeft en er misschien een antwoord op heeft???

    • 12 september 2015 om 09:33

      Ben je bij een bekkenfysiotherapeut geweest, Sylvia? Het is onduidelijk in jouw verhaal of bij jou overmatige spanning in de bekkenbodem is geconstateerd. Als dit zo is, dan is het verstandig om dit blog (m.n. de rubrieken bovenin) goed te lezen. Ik wens jij het allerbeste toe.

  33. Anna
    9 september 2015 om 08:36

    AlVorens iemand naar dr. B. in Belgie stapt, zou ik toch willen aanbevelen om eerst in NL te laten vaststellen of het inderdaad de pudendus is. Na mijn injecties had ik enorm veel pijn en buj het telefonische nagesprek begon ik toch te twijfelen aan de ingeslagen weg. Hij zei toen iets anders dan tijdens de behandeling. En ik had het niet verkeerd begrepen, want ik had bewust iemand meegenomen. Bovendien heb ik zelf jarenlang het LUMC gewerkt, dus begrijp decmedisvhe taal zeer goed. Via mijn osteopaat kon ik op heel korte termijn terecht bij een andere osteopaat die gespecialiseerd is in deze zenuw en naast zijn privepraktijk al jaren verbonden is aan het Ac. zh Antwerpen, afd. urologie. Hij heeft ook zijn PhD. Ik ben daar ondertussen geweest en na inwendig onderzoek concludeerde hij dat het niet de pudendus is, maar een probleem met mijn blaashals en aangezien ik daar als kind aan geopereerd ben, lijkt me dat niet zo vreemd. Ik zet dr. B. voorlopig in de ijskast en ga eerst eens kijken of dit gaat werken. Dr. B. Is erg gefocused op zijn onderzoek. Op zich heel goed, maar ik wil daar voorlopig geen onderdeel van zijn. Ik wil jullie nog wel aanraden om bij zitten zoveel mogelijk op een kussen in de vorm van een U te gaan zitten. Ik heb nu 3 verschillende. 1 is lekker bij autorijden, een ander past goed in mijn tas en een 3e gebruik ik thuis. Dat laatste kussen is een kussen met staartbeen uitsparing die ik verder zelf heb aangepast. Achter het stuur is die te hoog. Succes allemaal en ik zal jullie op de hoogte houden van het osteopaat traject.

    • Susanne
      22 februari 2016 om 21:31

      Hi Anna,

      Ik heb ook injecties gehad bij dr Beco. Een soort suiker injecties, prolotherapy. Na de injecties is de pijn erger geworden en dit is ook niet meer weggegaan. Heb jij dezelfde injecties gehad?

      Ik heb nog aan dr Beco gevraagd hoe dit kan, maar hij zei anything is possible, because we touched the nerve. Ik zou nog naar hem teruggaan maar heb er nu niet meer zoveel vertrouwen in.

      Hoe gaat het bij de osteopaat?

      • Anna
        26 februari 2016 om 12:23

        Hallo Susanne,
        Ik heb wat moeite met mijn icoon, het lukt me niet via mijn IPad een vaste te krijgen.
        In heb diezelfde Injecties gehad en de klachten waren niet mis. In het follow-up gesprek aan de telefoon sprak hij zich zelf wat tegen en uiteindelijk heb ik andere afspraken bij hem afgezegd. Hij is te gefocused op de nervus pudendus en hoefde ook mijn MRI niet te zien en vroeg ook geen EMG aan. De osteopaat leek te helpen, maar uiteindelijk niet genoeg. Via de pijnkliniek in St, Niklaas, dr. Van Buyten, gespecialiseerd in pijnbestrijding (vnl. tens en ook verstandhebbend van de Nervus pudendus) ben ik weer terugbeland in Leuven, deze keer bij prof. de Ridder, uroloog, om Interstitiele cystitis uit te sluiten. Hij bekeek mijn MRI en constateerde Tarlov-cystes op S2/3 en nog 1 op 4. Ik heb toen een EMG gehad om te kijken of de klachten daar vandaan kwamen. Die EMG was positief. Ik heb al zenuwschade aan mijn bekkenbodemzenuwen en aan de zenuwen bij mijn benen. Ik ben nu afgelopen dinsdag doorverwezen naar een neurochirurg ook in Leuven. Via via ben ik in echter ook in contact met een andere arts in Belgie die onderzoek doet naar Tarlov-cystes en mij al verteld heeft dat de neurochirurg in Leuven er niet in geloofd. De meeste Tarlov-cystes geven namelijk geen klachten, maar een percentage wel. En de klachten zijn over het algemeen progressief. Er zijn maar een aantal chirurgen in de wereld die deze operatie aandurven. De arts waar ik binnenkort naar toe ga, kan beoordelen of ik een kandidaat ben voor zo’n operatie. Ik hoop het wel, want mijn klachten worden steeds erger. Via een aantal FB groepen ben ik nu informatie aan het inzamelen.

        Volg bij dr. Beco je gevoel. Ik vond toevallig gisteren een paper van hem over Tarlov-cystes. Hij vond dar er meer naar de nervus pudendus gekeken moest worden, ook al is er sprake van zulke cystes. Echter hij sprak ook over het doen van een EMG. Bij mij heeft hij nooit de moeite genomen om een EMG aan te vragen of zelfs maar mijn MRI te bestuderen. Hij is vooral gefocused op zijn eigen paradepaardje, de nervus pudendus. Ik wens je veel succes Susanne. Het was bij mij een lange weg en al ben ik geschrokken van mijn diagnose, ik ben blij dat mijn klachten eindelijk erkend zijn door een gerenommeerd arts.

  34. wendy
    2 september 2015 om 16:19

    dank je, Rosali en Rudi ! vandaag al minder ” spierpijn ” maar nog wel die vervelende spanning op de blaas..Zeker als ik op mijn blaas duw dan voel ik die spanning ( precies alsof ik moet gaan plassen, maar dit is niet zo). herkent er iemand dit ook? dus als je pas bent gaan plassen en je duwt 5 min erna op je blaas dan voel ik een spanning, precies alsof ik terug opnieuw een klein beetje zou moeten gaan plassen. de ene dag heb ik t erger dan de andere dag.

    • 3 september 2015 om 18:51

      Een overactieve bekkenbodem kan pijn zoals b.v. bij een blaasontsteking, een schimmelinfectie nadoen. Dan is er geen infectie meer te bespeuren, laat staan dat er een ernstige aandoening aan ten grondslag ligt. CCPS is dus louter een pijnsyndroom te wijten aan triggerpoints, restricties van het bindweefsel en compressie van zenuwen in de bekkenbodem en omgeving daarvan. Wat mij heel erg heeft geholpen: de blogpost van het Pelvic Health and Rehabilitation Center en het uitstekende blog van Rudi. Je kan er gedegen kennis vinden over CPPS, de behandeling ervan en hoe ons pijnsysteem werkt. Naast een bezoek aan de kliniek in Enkhuizen waar de onderste steen boven water is gehaald, heeft deze kennis me heel veel rust gegeven.
      In België is er niet zoveel goede behandeling (uit eigen ervaring). Zie ook eerdere reacties hieronder (met mijn paarse icoontje). In Londerzeel is er iemand die wordt opgeleid door de kliniek in Enkhuizen. Verder lees ik in de reacties over een osteopaat. Hij is gepromoveerd aan de Universiteit Antwerpen op CPPS. Zijn naam is Jörgen Quaghebeur. Ik weet niet of hij triggerpoints behandelt. Wat betreft het in evenwicht brengen van een scheefstaand bekken, van een scoliose en het tot rust brengen van het zenuwstelsel middels manuele neurotherapie: osteopathie heeft voor mij spectaculaire resultaten opgeleverd! Ik heb nu een andere osteopaat maar ik zou het zeker aandurven, mocht hij in de buurt zitten.
      Ik wens jou goede moed!

      • 3 september 2015 om 20:42

        Dank voor jouw reactie, Anna. Ook ik kan bij tijd en wijle wel wat steun gebruiken bij (het omgaan met) deze aandoening en ga mij eens wat verdiepen in ostheopaten in Nijmegen. Ooit behandelingen gehad, maar die hadden geen effect. Echter, wie weet dat een andere osteopaat soelaas biedt.
        Ik wens jou alle goeds!

      • 4 september 2015 om 02:23

        In 2012 de diagnose vestibulodynie ( na een bestreden blaasontsteking, schimmelinfectie, een ontsteking aan de ingang van de vagina) en vulvodynie (vulvaire pijn) gekregen van de gynaecoloog van het academisch ziekenhuis. Later kwam daar ook anale pijn bij. Door die felle ontsteking en de bijbehorende pijnen kreeg ik natuurlijk op den duur een verkrampte bekkenbodem. Het probleem is dat het gros van de gynaecologen over het hoofd ziet dat er ook een musculoskeletale oorzaak kan meespelen. In gewone mensentaal, een scheef bekken, scheve rug. Dat heb ik zelf moeten bedenken. Ik heb een beenlengteverschil met als gevolg een torsie in het bekken en een scoliose. Ik leunde op de ene kant meer dan op de andere kant en voelde daardoor al jaren druk in de lies. Je voelt het m.a.w. gewoon trekken aan de onderkant. Logisch dan dat je na een eenmalige schimmelinfectie een soort kettingreactie krijgt, eerst vestibulodynie en na een aantal maanden CPPS!
        Ik heb eerst een verhoging gekregen. Dat werkte niet want ik stond natuurlijk al ruim 30 jaar in die stand. Daarna met veel scepsis naar een osteopaat gegaan. Nou, ik kwam er als nieuw buiten! Mijn rug en mijn nek heb ik nog nooit zover kunnen draaien. Ik geniet daar nog elke dag van b.v. in het verkeer. Mijn bekken is in evenwicht gebracht. Dat betekent dat ik niet meer het gevoel heb dat ik op één kant leun m.a.w. het trekkerige gevoel aan de onderkant is weg. Het mooie was, de bekkenpijn was ook meteen spectaculair verminderd. Het enige wat osteopaten niet doen is triggerpoints uit de bekkenbodem halen en dat moest dan nog bij mij beperkt gebeuren.
        Ik ga naar ostheopathiepraktijk Frank de Bakker in Eede (Zeeland). Hij is een soort osteopaat-specialist net als Jörgen Quaghebeur. Hij heeft de methode Frank de Bakker ontwikkeld en geeft internationaal les daarin. Over heel Nederland en België zijn er osteopaten die bij hem cursus hebben gevolgd, dus misschien ook in de buurt van Nijmegen.
        Af en toe moet ik natuurlijk “op onderhoud”, kan mijn bekken weer een beetje terugzakken. Dat is heel beperkt, hoor. Ik red het toch wel ruim 6 maanden.

        Lieve groet,
        Anna

      • Anna
        9 september 2015 om 09:54

        Nog even een kleine aanvulling na het lezen van de laatste reactie van paarse Anna. Ik ben dus bij Jörgen Q. geweest. Mijn eigen osteopaat had het al vaker over hem gehad. Bij het kiezen van een osteopaat moet je van tevoren goed informeren of de betreffende osteopaat ook inwendig werkt. De meesten doen dat namelijk niet. Daarom verwees mijn eigen, zeer goede, osteopaat me ook door naar hem. Jørgen zijn privépraktijk zit in Aarschot en je kan voor de deur parkeren. Consult kost € 48.

      • marga
        8 oktober 2015 om 16:25

        Hoi anna, ik heb nu vijf jaar blaasproblemen en bijna alles geprobeerd wat er bestaat. Nog geen ostheopathie. Omdat ik inmiddels mijn baan kwijtben en de bodem van mijn spaarpot in zicht is, vraag ik me af: als jij zulke spectaculaire resultaten hebt geboekt middels ostheopathie, waarom dan nog een vervolg daarop? Als het een blijvend traject wordt, dan is het voor mij simpelweg niet betalen!

        Overigens: blaasproblemen kunnen ook te maken hebben met niet geuit verdriet en binnengehouden woede, oa ten aanzien van de partner! Dit is iets wat ik nog nergens ben tegengekomen.

      • 17 oktober 2015 om 12:59

        Hallo Marga,

        Osteopathie kan helpen als de bekkenpijn een musculoskeletale oorzaak heeft. Misschien ook in andere gevallen d.m.v. het beïnvloeden van het zenuwstelsel. Daar durf ik me echter niet over uit te spreken. Als je zoals ik een beenlengteverschil, een torsie in het bekken en een scoliose hebt, kan je daar middels osteopathie meer evenwicht in brengen. M.a.w. er komt minder spanning in het bekkenbodemgebied. Verder is balanstherapie ook heel nuttig om een zo sterk mogelijke ‘core’ te creëren en dat niet met de oppervlakkige spieren (beweegspieren) maar met de dieper liggende spieren (zuivere stabilisatoren). Daardoor zal je bekkenbodem ook minder hard moeten helpen met de stabilisatie. Idealiter heb je dit soort behandelingen / oefentherapieën al in je jeugdjaren gehad. Dan ontwikkel je misschien geen CPPS. Bij mij was dat helaas wel het geval. Na bovengenoemde behandelingen had ik nog bekkenfysiotherapie nodig omdat ik met een kramp in de bekkenbodemspier te maken had die niet zomaar kon verdwijnen (triggerpoints). Rudi heeft op dit onderwerp ook een reactie gegeven (d.d. 9 september 2015) verkeerdelijk onder het kopje ‘voor lotgenoten’ geplaatst. Ik ben het volkomen met haar eens, de osteopaat voor de bekkenscheefstand en de scoliose, de bekkenfysiotherapeut voor de triggerpoints in de bekkenbodem. De osteopaat heb je niet zoveel nodig, in mijn geval plus minus om de 6 maanden. Dan gaat het bekken weer wat verzakken. Wat de bekkenfysiotherapeut betreft, het hangt er vanaf hoe ernstig de CPPS is.
        Ik onderschrijf jouw stelling volledig dat CPPS ook te maken kan hebben met dingen opkroppen, niet verwerken (psychotrauma). Dat is hier al best al af en toe vernoemd geweest, maar dan in andere woorden gegoten…

      • 17 oktober 2015 om 13:11

        Dag Marga, dank voor jouw reactie. Ik had het niet beter kunnen verwoorden ☺️

  35. Rosali
    1 september 2015 om 18:03

    Beste Wendy ja dat had ik ook maar gaat wel over het is het resetten van je lichaam

    • wendy
      2 september 2015 om 13:29

      dank je, Rosalo en Rudi ! vandaag al minder ” spierpijn ” maar nog wel die vervelende spanning op de blaas..Zeker als ik op mijn blaas duw dan voel ik die spanning ( precies alsof ik moet gaan plassen, maar dit is niet zo). herkent er iemand dit ook? dus als je pas bent gaan plassen en je duwt 5 min erna op je blaas dan voel ik een spanning, precies alsof ik terug opnieuw een klein beetje zou moeten gaan plassen. de ene dag heb ik t erger dan de andere dag.

  36. Rosali
    1 september 2015 om 13:59

    Ik heb veel baad gehad met touch of matrix zit in Enschede .heeft veel traumatische blokkades weggehaald . Uitleg op internet te vinden. Wil niet zeggen dat alle pijn over is maar heeft wel veel spanning weggehaald .

    • wendy
      1 september 2015 om 14:34

      beste Rosali.. ik woon in België..en ben nu in behandeling in het UZ Leuven. had jij na de oefensessie ook een soort van ” spierpijn “..

  37. wendy
    1 september 2015 om 13:24

    ja, idd , uitleggen is heel moeilijk. wat ik nu ook merk is, dat ik sinds vanmorgen, een soort van ” irriterend ” gevoel heb in de vagina zelf… net daar waar de kinesiste gisteren duwde om me de spanning te laten voelen. ik heb dan gisteren 10 minuten lang intense oefeningen heb moeten doen, waaronder heel fel opspannen om daarna weer te ontspannen. vanmorgen kon ik bijna niet op een stoel gaan zitten. zo een ” pijnlijk ” gevoel onderaan, net bij de ingang van de vagina. kan het zijn dat dit een soort van ” spierpijn ” is ten gevolge van de oefensessie gisteren?

    • 1 september 2015 om 18:09

      Wendy, bespreek dit vooral met jouw behandelaar. Wat jij voelt aan pijn in de vaginale streek heeft te maken met de te hoge spanning in de bekkenbodemspieren, dus inderdaad: spierpijn. Of dat door de oefensessie komt, weet ik niet. Kan ook zijn dat je je te druk maakt, waardoor stress (= spanning) ontstaat. Overigens ken ik dat soort oefeningen wel en waar het vooral omgaat is de spieren leren loslaten, ontspannen. Te fel aanspannen, klinkt niet goed. Gewoon aanspannen en dan loslaten en m.n. hier de aandacht op richten (het loslaten, ontspannen van de spieren).
      Wat mvdVeer hieronder schrijft – haar bericht voor een zekere Lydis (waarbij ik vermoed dat ze jou bedoelt) – is zinvol om te lezen. Proberen te erkennen dat je dit hebt en je richten op ontspanning.

      • Jet
        2 september 2015 om 09:22

        Hai ik ben Jet

        Ik heb een vraag wie herkent dit.
        Ik loop bij een bekkentherapeute en door middel van oefeningen heb ik leren voelen dat ik mijn bekkenbodem teveel aanspan.
        Ik span mijn spieren eigenlijk ee jele dag door aan door gewoonte en stress.
        Nu word ik sinds twee weken wakker met rugpijn en ben zolangzamerhand tureluurs aan het raken.
        Kent of herkent iemand dit enorme aanspannen en de rugpijn snachts?

  38. M
    1 september 2015 om 10:53

    Dag Lydia, welkom bij de club (cynisch bedoeld, maar ook steunend bedoeld!). Mijn advies: proberen te accepteren (moeilijk!), in het moment leven, proberen om niet in drama te belanden (horror-verhalen), maar – mijn advies – ontspannen, ontspannen, ontspannen. Zowel geestelijk als lichamelijk. Zoek op youtube naar ontspannings-meditaties, oefeningen, muziek (bijv. klankschalen), En probeer om niet in medicatie/alcohol-valkuilen te stappen (zoals ik….. 😦 )

  39. wendy
    1 september 2015 om 05:35

    beste Rudi

    even een vraagje. ik sukkel sinds maart dit jaar met een vervelende ” spanning ” op mijn blaas. deze spanning lokt geen plas drang op. het is dus niet zo dat ik teveel moet gaan plassen. ( 6 a 7 keer per dag en s nachts niet ). in juli is er dan wel een niersteen gevonden en die is ondertussen verwijderd. maar de klachten bleven. moeilijk uit te leggen wat ik precies voel : net boven het schaambeen een soort van drukkende spanning die soms uitstraalt naar het schaambeen, het plassen lucht niet op maw de spanning blijft ook na t plassen. verschillende urologen bezocht : geen afwijkingen te vinden in de blaas. dan kreeg ik in mei de diagnose : waarschijnlijk IC of intersystiele cystitis. mijn leven werd op zijn kop gegooid. een ongeneeselijke, pijnlijke blaasziekte! ik las de meest erge horrorverhalen ! ik durfde niet meer naar t toilet uit angst pijn te voelen. omdat ik toch meer zekerheid wilde ben ik dan ten rade gegaan in het UZ in Leuven (Belgie ) en kwam daar terecht bij een bekende uroloog. hij stelde me allerlei vragen en stelde me gerust dat het zeker geen IC zou zijn. de klachten die ik heb komen niet overeen met de klachten van ic ( veel plassen, pijnlijk plassen, een soort blaasontstekingsgevoel ) hij onderzocht me vaginaal en zei dat de spanning op mijn blaas te wijten is aan de bekkenbodemspieren! een doorverwijzing naar de bekkenfysio in het ziekenhuis. daar hebben ze dan de bekkenspanning gemeten en ik zit in rust op 6. ik vind t raar dat dit mijn klachten zou veroorzaken en ben er nog steeds niet gerust in ( ben dan ook een heel onzeker persoon ). heb de laatste jaren veel stress gehad ( werk, privé,…) en dan de onzekerheid ivm het ic verhaal. ik moet nu 1 x per week naar de fysio en natuurlijk thuis mijn opgelegde oefeningen herhalen. ook heb ik nog steeds een zeurende / stekende pijn aan mijn nier ( aan dezelfde kant als waar de steen zat ). maar volgens de prof zou dit te wijten zijn aan de stent die ik na de operatie heb moeten dragen. herken jij dit ” spanningsgevoel ” op de blaas en toch niet meer moeten plassen dan vroeger?

    • 1 september 2015 om 11:00

      Dag Wendy, uitleggen wat je precies voelt is lastig, he .. De een benoemt het zo, de andere zo. En ook is ieder lichaam anders en uiten klachten zich anders. Vergelijk is dus lastig. Op zich herken ik spanningsgevoel in / rondom de blaas (onderbuik). In het begin heb ik het steeds een-steen-in-mijn-onderbuik genoemd. Heb nooit last gehad van vaker plassen. Dat steen-gevoel is er niet meer. Nu voelt het – wanneer ik last van de blaas heb – weer heel anders.
      Als ik jou verhaal zo lees, kan ik me voorstellen dat jouw pijngevoelens te maken hebben met te hoge spanning in de bekkenbodem. De antwoorden die je krijgt van de specialist klinken mij reëel in de oren. Met een goede bekkenfysiotherapeut (lees wat dat betreft vooral de rubriek ‘Voor Lotgenoten’) maak je de 1e stap. Misschien is het verstandig om ook na te denken over andere hulpverlening of ondersteunende activiteiten. Stress, onzekerheid, angst, het werkt mee en heeft invloed. Niet alleen bij jou, maar bij ieder mens. Denk dat het goed is om te kijken wat jou kan helpen bij het vinden van meer rust en ontspanning.
      Alle goeds voor jou.

      • wendy
        1 september 2015 om 13:23

        ja, idd , uitleggen is heel moeilijk. wat ik nu ook merk is, dat ik sinds vanmorgen, een soort van ” irriterend ” gevoel heb in de vagina zelf… net daar waar de kinesiste gisteren duwde om me de spanning te laten voelen. ik heb dan gisteren 10 minuten lang intense oefeningen heb moeten doen, waaronder heel fel opspannen om daarna weer te ontspannen. vanmorgen kon ik bijna niet op een stoel gaan zitten. zo een ” pijnlijk ” gevoel onderaan, net bij de ingang van de vagina. kan het zijn dat dit een soort van ” spierpijn ” is ten gevolge van de oefensessie gisteren?

        Wendy

      • Anna Cattrysse
        2 september 2015 om 19:11

        Hallo Wendy,

        Wat schrik ik hier van! Bij een te hoge basisspanning is het totaal uit den boze om de bekkenbodem aan te spannen. Die spanning heb je namelijk al van jezelf. Alleen ontspannen is toegestaan. Bij het ontspannen moet je geholpen worden. Als er namelijk triggerpoints in de bekkenbodem zitten, kan die spier niet zomaar uit die kramp komen.
        Ik ben al langere tijd geabonneerd op de blogpost van het Pelvic Health and Rehabilitation Center (topkliniek in de VS waar de kliniek in Enkhuizen ook contact mee heeft). Zij hebben daar een specifieke post aan gewijd: “Why Kegels are Bad for your Tight Pelvic Floor” d.d. 29 augustus 2012 (www.pelvicpainrehab.com). Verder is alles wat ze schrijven bijzonder interessant. Helaas moeten wij als patiënt ons hele behandeltraject grotendeels zelf uitzoeken…
        Heel veel sterkte in jouw zoektocht gewenst!

        Lieve groet,
        Anna

  40. gerrie pater - van beekhoven
    25 augustus 2015 om 06:59

    Goedemorgen Rudi ,

    Fijn dat je deze informatie met ons deelt !
    Ook ik heb enkele van deze klachten .
    Ik ben na diversen onderzoeken door de maag/darmarts door gestuurd naar de bekkenfysiotheapeut , zij constateerde dat mijn spierspanning te hoog was , helaas heeft haar behandeling geen resultaat opgeleverd , het enigste wat zij deed was de electrode in mijn anus (niet in de vagina) doen en kijken hoe de spierspanning was .
    Thuis moest ik mijn onderbuik aanspannen oefenen .
    Sinds ongeveer een maand is mijn linkerbeen dikker dan mijn rechter , daarvoor had ik af en toe lichte pijn in mijn linkerlies en voelt mijn been aan alsof het slaapt , ook mijn voet doet mee .
    Nu doet mijn hele been en mijn heup heftig pijn en moet ik vanmiddag een echo laten maken .
    Soortgelijk pijn heb ik 3 jaar geleden ook gehad , toen werd er stenose geconstateerd en ben ik 2 jaar geleden aan mijn rug geopereerd , maar ik heb zelf altijd het vermoeden gehad dat dat niet het probleem veroorzaakte .
    Gisteren kon ik mijn plas niet goed ophouden en verloor ik wat urine toen ik naar de wc liep , toen ben ik via Google gaan zoeken en kwam op uw blog terecht .
    Misschien zijn er meer mensen die deze klachten herkennen .
    Ik gebruik al jaren vanwege knieprotheses 2x daags Tramadol en Paracetamol maar de pijn van mijn been/bil komt daar gewoon doorheen .

    Met vriendelijke groet , Gerrie

    • 25 augustus 2015 om 13:28

      Dag Gerrie,
      Dank voor jouw verhaal. Helaas zijn er nog veel bekkenfysiotherapeuten die denken dat ze iets met deze klachten kunnen, maar onvoldoende (bij)geschoold zijn w.b. deze aandoening. Ik raad je aan om een goede bekkenfysiotherapeut – die echt iets kan met CPPS – te zoeken, zoals de praktijk in Enkhuizen. Je kunt hierover meer lezen op de pagina ‘Voor lotgenoten’.
      Sterkte ermee!

      • gerrie pater - van beekhoven
        28 augustus 2015 om 18:58

        Hallo Rudi , dank je wel !

  41. Giel Gresnigt
    15 augustus 2015 om 20:35

    Ik ben een man van 66 jaar. Mijn hele leven heb ik sexuele problemen gekend. Geen vrouw wilde me hebben, om het kort samen te vatten. Lang geleden ben ik er zelf achter gekomen dat de problemen in het bekkenbodem moesten worden gezocht. Zoals gespannen pelvis en extreem gespannen kringspier. Dit ging gepaard met een onaangenaam gevoel in deze gebieden. Een paar maanden geleden pas heb ik de oplossing gevonden voor mijn sexuele probleem en wel zodanig dat vrouwen me voor het eerst in mjn leven toelachten. Kennelijk heeft was mijn probleem ook zichtbaar in mijn gezicht, dat nu veel meer ontspannen is. Ik heb de oplossing gevonden door pramajama in het bekkenbodem gebied. Een joga techniek. Ik stuurde mijn adem heel zachtjes (zeker niet met geweld) naar de pijnlijke gebieden. In het begin geboorde er helemaal niets, maar na en paar uur volhouden volgde een lichte ontspanning, een prettig gevoel. Ik ben een maand bezig geweest met deze pramajama. Hoe meer ik me ontspande, hoe meer ik ontdekte dat mijn hele onderlichaam in beweging kwam. Mijn geslachtsorgaan, mijn anus en ruggengraat kwamen op hun juiste plaats. Ik liep veel soepeler en het ntlasten ging zodanig dat ik dacht: zo heeft de schepper het bedoeld. De onaangename gevoelens bij zowel de anus als ce pelvis zijn verdwenen en keren tot nog toe níet terug. Iedereen vindt dat ik er fantastisch uit zie.

    • 16 augustus 2015 om 13:12

      Dag Giel, ik had wel eens iets gehoord over deze yoga-techniek en heb het even opgezocht (stel dat andere mensen met zelfde soort klachten als jij geïnteresseerd zijn). Door ‘Pranayama’ in te voeren in Google is er meer over te vinden. Deze yogavorm kan inderdaad ook speciaal gericht zijn op het bekkenbodemgebied en wordt ook wel Intimate Yoga genoemd. Door oefeningen kan incontinentie, premenstrueel syndroom, constipatie problemen enz. voorkomen worden en verminderen.
      Dank voor deze informatie en fijn om te lezen dat het zoveel beter met je gaat.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  42. Rosali
    17 juli 2015 om 13:54

    Anna waar zit dc Beco en hoe kan ik die bereiken.

    • Anna
      2 september 2015 om 12:14

      Dr Beco zit in Heusy, vlakbij Verviers. Even googlen en je komt hem tegen. Eerste consult kost € 150. Bij mij gebruikt hij nu neurale prolotherapy. Ik heb 1 behandeling gehad, met daarna een behoorlijke opleving. Het is bij mij niet echt duidelijk of het helpt, aangezien ik op,het moment van de injecties praktisch geen pijn had. De avond ervoor natuurlijk wel). Ik ga het eind september maar nog een keer proberen. D volgende optie is een blokkade, maar voor ik dat ga doen, ga ik eerst naar een osteopaat die ook hier in is gespecialieerd. Hij is er zelfs op gepromoveerd. Zijn naam heb ik van mijn eigen osteopaat.
      Als je belt naar dr. Beco, kan je het beste op vrijdagmiddag bellen (na 2 uur). Je kan hem dan zelf spreken. Zijn Engels is uitstekend. Succes

    • Anna
      2 september 2015 om 12:31

      Rosali, hij zit in Heusy, bij Verviers. Even googlen en je vind zijn gegevens. Het beste kan je op vrijdagmiddag na 14.00 uur bellen. 1e consult duur ruim 1 uur en kost € 150. Bij mij is hij begonnen met neurale prolotherapie. Aangezien ik op het moment vd injecties natuurlijk weinig klachten had, valt er weinig over te zeggen nog. Wel kreeg ik na 5 dagen een enorme opleving van de klachten. Ik ben nu ruim 2 weken verder en de klachten nemen weer af. Als dit niet werkt, gaat hij een blokkade proberen, maar dan ga ik eerst voor een second opinion. Via mijn osteopaat ben ik aan de naam van een gespecialieerd osteopaat gekomen. Die zit iets boven Leuven. Succes

  43. 14 juni 2015 om 13:06

    Na veel onderzoeken, MRI, colonscopie, cystoscopie en het tijdelijke gebruik van redomex, ben ik via mijn Belgische huisarts bij een fasciatherapeute terecht gekomen. Volgens haar liggen al mijn pijnklachten niet aan de bb-spieren, maar aan de nervus pudendus. Afgelopen vrijdag heb ik gebeld met dr. Beco en aangezien ik geen Frans spreek, kreeg ik hem zelf aan de lijn. Na mijn klachten te hebben uitgelegd in het Engels, kreeg ik meteen een afspraak bij hem voor 1/2 Juli. Ik ben benieuwd.

    • 14 juni 2015 om 14:25

      Dag Anna, bekijk de reacties in dit deel van mijn blog en in het deel ‘Over Lotgenoten’. Ik meen mij te herinneren dat er een aantal mensen zijn die hun ervaringen met dr. Beco hebben beschreven. Ik hou mij daar verder buiten: heb met hem geen ervaring. Wel kan ik je zeggen dat ik tot nu toe nog geen positieve ervaringen heb gehoord van mensen die aan de nervus pudendus zijn geopereerd. Althans, geen positieve effecten op langer termijn. Wie weet zijn ze er wel, maar ik ken ze tot nu toe niet.
      Het beste toegewenst. Hartelijke groet,
      Rudi

      • 15 juni 2015 om 11:56

        Dank je wel

      • 15 juni 2015 om 12:11

        Eerst maar eens kijken welke diagnose er precies gesteld wordt. Opereren is ook niet zijn 1e optie heb ik begrepen. Verder denk ik dat er weinig over de resultaten van dr. Beco is te vinden, omdat hij Franstalig is.

      • 15 juni 2015 om 19:48

        Nog even een tip ter preventie van blaasontsteking. Sinds eind oktober gebruik ik op advies van een arts in het LUMC 2 gram D-mannose per dag. In te nemen voor het slapen gaan. Dit is een 100% natuurlijk middel (glucose) en is effectief bij de 2 belangrijkste bacteriën die urineweginfecties veroorzaken. Ik bestel het in Engeland, aangezien het daar goedkoper is.

      • 15 juni 2015 om 20:26

        He, dat klinkt goed Anna! Ik gebruik ook D-Mannose, maar op het moment dat ik een blaasontsteking krijg. Probeer dan met om de 3 uur D-Mannose te slikken het tij te keren. Soms lukt dat, meestal niet. En het is heel erg duur … Dus ik ben zeer geïnteresseerd hoe en waar jij de D-Mannose besteld. En ook of het echt pure, kwalitatief goede D-Mannose is (heb begrepen dat er wel goedkopere D-Mannose bestaat, maar van mindere kwaliteit). Hoor graag van je.

      • 22 juni 2015 om 09:12

        Ha Rudi,
        Sorry voor de late reactie. Ik heb steeds moeite om mijn reactie terug te vinden. Ik gebruik de D-mannose van Nature Supplies. http://Www.naturesupplies.co.uk. Ik bestel het dan wel via Amazon.co.uk. Hoe meer doosjes je besteld hoe groter de korting.

      • 22 juni 2015 om 12:01

        Dank je Anna! Begrijp goed dat het lastig zoeken is in Reacties op dit blog. Het is een gratis systeem waarmee ik dit blog ben gestart en heb toen verder niet stil gestaan bij de reactiemogelijkheden van dit systeem. Helaas is het wat klungelig.
        hartelijke groet,
        Rudi

      • Anna
        17 juli 2015 om 10:03

        Ondertussen mijn 1e bezoek aan dr. Beco gehad. Ik heb zelf gewerkt op een onderzoeksafdeling van een academisch zh en ik moet zeggen dat hij zeer methodisch te werk gaat. Je krijgt enorm veel detailvragen op je afgevuurd en daarna een uitvoerig hands-on onderzoek. Voorlopige conclusie: aan weerszijde 2 ontstoken zenuwen, w.o. de pundendal nerve. Voorlopig zitten op een u-kussen en na de vakantie beginnen we heel voorzichtig met een proef om de zenuwen tot rust te krijgen. Hij gebruikt hier in 1e instantie neurale prolotherapie voor. Hij doet dit nu sinds een jaar en heeft goede resultaten. hiermee. Publicatie hierover is onderweg. Ik vind het een prettige man, die geen loze beloftes doet en niet meteen het kanon te voorschijn haalt. Het 1e consult duurt 1-1,5 uur en kost € 150,00.

      • 17 juli 2015 om 14:12

        Hartstikke fijn dat je verslag doet, Anna. En ook prettig dat je jouw verhaal hier plaatst, zodat het verhaal als totaal is te volgen. Dank daarvoor! Hoop dat je genoeg kunt genieten van de vakantieperiode en alle goeds voor de volgende stap. Ben benieuwd!

  44. kim
    26 mei 2015 om 12:33

    heel veel dingen herken ik. Ik loop nu een jaar f bij een bekkenbodemfysio zonder resultaat. Heb ook lichte scoliose en kom maar niet van die spanning af het word met de week erger een normaal toilet bezoek duurt nu minstens een kwartier. Helse rugpijnen buikpijn pin in heupen liezen billen en benen. Weet niet meer waar ik het zoeken moet. Ook moest ik een lichaams eigen corset trainen.

    • 26 mei 2015 om 12:44

      Dag Kim, vervelend voor je dat bekkenfysio geen resultaat heeft. Overigens kan bekkenfysio ook niet alleen zorgen dat de spanning verminderd. Daarvoor is meer nodig. Wat ik heb gedaan en nog dagelijks doe, lees je op dit blog. In beweging blijven – onder begeleiding misschien – is erg belangrijk. En werken aan ontspanning in lichaam en geest. Overigens is een jaar bekkenfysio zonder enig resultaat is misschien wel een goede reden om op zoek te gaan naar een andere bekkenfysiotherapeut. Je kunt wat tips lezen in de rubriek ‘Voor Lotgenoten’.
      Sterkte en hartelijke groet,
      Rudi

  45. 22 april 2015 om 09:44

    een jaar een half ellendige pijnna een val coloscopies mnr scanbaarmoederverwijdering niks helpt pijn na stoelgan en potloodstoelgang bekkenbodem fasia accuncpunctuur chiropractor niks helpt zit tussen u oren toiletonderzoek niks neurostimulator meiske zeggen ze in uz gent pfff ben de onderzoeken zo beu ik kan ni meer van angst ze zouden me alles toesteken van anti dressivia na groot toilet heel de dag een helse pijn wie kan me nu nog helpen bekkenbodem zegt geen problemen pfff en die ellende door een domme val vd trap

    • 22 april 2015 om 16:59

      Ik kan je maar 1 ding aanraden, Annick: lees de rubriek ‘Voor lotgenoten’ en neem contact op met Pelvic Pain Centre in Enkhuizen. Zij kunnen jou verder helpen (naar een goede bekkenfysiotherapeut in jouw regio verwijzen).
      Sterkte en hartelijke groet,

  46. 12 april 2015 om 11:37

    Hallo Rudi,

    Ik zou graag advies willen. Ik loop nog steeds met klachten en ik weet even niet goed hoe het nu aan te pakken. Ik heb met mijn verkrampte bekkenbodem vooral last van mijn blaas. Ik krijg nu wel medicatie (vesicare), maar dat helpt niet voldoende. Ik heb de indruk dat het vooral door de gespannen bekkenbodem komt, maar weet niet zo goed welke behandeling ik daarvoor het beste kan volgen. Ik heb bekkenbodemfysiotherapie gehad, maar ik vond dit erg vaag en heb daardoor moeite met de oefeningen thuis goed uit te voeren. Welke behandeling heb jij gevolgd? Ik lees ook veel over behandeling met elektrotherapie bijvoorbeeld. Ik hoor graag van je!

    Alvast bedankt!

    • 12 april 2015 om 13:58

      Dag Angelique,
      Wat ik heb gedaan staat uitvoerig in dit blog beschreven, Angelique. Waar het kort op neer komt: een goede bekkenfysiotherapeut die gespecialiseerd is in deze aandoening – het volgen van training MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction) – revalidatietraject (niet zozeer voor CPPS, maar voor het leren omgaan met pijn). Lees vooral de rubriek ‘Voor Lotgenoten’: daarin staan tips wat betreft het vinden van een goede bekkenfysiotherapeut en waar je evt. naar toe zou kunnen gaan voor behandeling of advies.
      Ook ik heb veel last van blaas en darmen en dit heeft een directe link met een langdurig te gespannen bekkenbodem. Een jaar geleden ben ik naar een Mesoloog gegaan i.v.m. chronisch wordende blaasontsteking, wat in relatie staat tot slecht werkende darmen (door o.a. teveel antibiotica). Heb diverse homeopathische middelen gekregen (m.n. voor darmen en blaas) en ben overgegaan op een andere voeding. Wij eten thuis alleen nog biologisch en geen granen, zuivel, peulvruchten en suiker meer. We houden min of meer de leef- eetwijze genaamd Paleo oftewel Oervoeding aan. Als ik tijd heb zal ik daarvoor iets op dit blog plaatsen. Zelf hecht ik veel warde aan goede voeding en veel bewegen. Mijn darmen en blaas lijken rustiger te zijn geworden.
      Wat betreft mogelijk andere bannelingen; in reacties van mensen op artikelen in dit blog valt veel te lezen. Ik wens jou sterkte.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  47. cynthia
    11 april 2015 om 07:13

    Goedenmorgen.

    ik heb veel info uit u verhaal kunnen halen.
    Erg herkenbaar ook.

    Ik heb ook temaken gehad met dit probleem.
    Mijn problemen waren vooral vaak plassen en geen seks kunnen hebben.( deed heel veel pijn)

    Heb een jaar bij de fysio gelopen en dat hielp niets. Ik leerde wel ontspannen…
    Maar het werd gelijk al afgedaan als iets wat tussen de oren zat.

    later bleek dat het kwam door stress en mijn Ex relatie. Want toen ik bij mijn ex wegging en na een jaar een nieuwe vriend ontmoeten. Had ik deze problemen niet meer.

    Ik merk nog wel met andere spieren bijv. Mijn nek. Als ik stress heb of er gebeuren dingen waar ik mee bezig ben dan slaat dit gelijk op mijn nek.. maar gelukkig niet meer op mijn bekkenbodem..

    Maar de begeleiding van de huisarts of fysiotherapie heb ik helemaal niets aan gehad! Het was onduidelijk lacherig en ik werd niet begrepen. Ze mogen nog veel leren op dit gebied.

    Heel veel sterkte.

    • cynthia
      11 april 2015 om 07:26

      Ik was overigens 18 dat ik dit probleem kreeg

    • 11 april 2015 om 19:27

      Nou Cynthia, dat een arts of fysiotherapeut lacherig doet over jouw problemen is wel heel erg triest. Fijn dat bij jou het allemaal ten goede is gekeerd. En ja, sommige hulpverleners hebben nog veel te leren op dit gebied. Maar er zijn gelukkig steeds meer bekkenfysiotherapeuten die kennis hebben ontwikkeld op dit gebied en kunnen helpen.

  48. Willeke
    7 april 2015 om 12:09

    Ook bij mij is een te hoge spanning in mjjn bekken geconstateerd en na drie maanden bekkenfysio nog niks geen verbetering. Vorige week bij de gewrichtenspecialist in wolvega geweest. Deze man ontdekte dat ik een lengteverschil in mijn benen had van 4 cm en dat mijn heup gedeeltelijk uit de kom is geweest. Ik ben rechtgezet met de dorn methode en heb oefeningen meegekregen om te stabiliseren. Verder mag ik niks behalve eindjes lopen. Over 5 weken terugkomen en dan verder kijken. Dit zou mijn klachten hebben veroorzaakt. Misschien een tip?

  49. Esmée Rinsma
    10 januari 2015 om 11:14

    Ik ben blij dat ik jouw verhaal heb gelezen. Ik ben zelf nog maar 20 jaar en heb ook een overactieve bekkenbodem. Ik ben hier achter gekomen door dat ik geen gemeenschap meer kon hebben. Ik loop nu bij een bekkenbodem fysiotherapeute, maar het is mij na een jaar nog steeds niet helemaal duidelijk wat ik hier nou precies aan kan/moet doen. Net als jou, merk ik dat ik problemen heb met mijn blaas en darmen. Die messteken die je omschrijft, kan ik mij ook in vinden. Bij mij zijn dat af en toe steken in de blaas of anus (althans zo voelt het) en dan kan ik een aantal seconden helemaal niks meer. Ik schrik hier best wel van aangezien dit verhaal veel bevestigd voor mij. Heb je nog tips o.i.d.? Ik ben nog jong en hoop dat ik hier niet mijn hele leven last van blijf hebben… Liefs, Esmée

    • 10 januari 2015 om 11:36

      Dag Esmee, dank voor jouw persoonlijke verhaal. Je hoeft niet van mijn verhaal te schrikken; ik heb tientallen jaren deze aandoening – zonder het te weten – opgebouwd in mijn lichaam. Jij bent nog jong, dus er kan nog heel veel veranderen. Overigens is er bij mij ook al veel positief veranderd in vergelijking met het begin. Meer tips dan die staan in de rubriek ‘Voor lotgenoten’ kan ik je niet geven. Dus lees dit goed. Waar het op neerkomt: op zoek gaan naar een goede bekkenfysiotherapeut die gespecialiseerd is in deze aandoening (zijn ze lang niet allemaal), evt. contact opnemen met Fetske in Enkhuizen en je daar laten onderzoeken en/of advies vragen voor goede bekkenfysiotherapeut in jouw woonomgeving en als het bij je past: misschien een training MBSR (Mindfulness) gaan volgen. Woon je in Nijmegen e.o. kan dat bij mij. En last but not least: nagaan wat de oorzaak zou kunnen zijn van verkramping in de bekkenbodem en daarover praten met dierbaren en evt. een hulpverlener. Ik wens jou alle goeds en wijsheid toe.
      Hartelijke groet, Rudi

      • Esmée Rinsma
        10 januari 2015 om 12:06

        Ik woon in Friesland, dus dat gaat hem helaas niet worden. Over die cursus zal ik nadenken. Ik denk zelf dat ik vroeger altijd te lang mijn urine heb opgehouden + een verkeerde houding, daarnaast heb ik waarschijnlijk dingen uit mijn jeugd nooit helemaal verwerkt. Ookal zijn deze niet super schokkend. Bedankt voor je reactie in ieder geval, ik zal eerst “voor lotgenoten” doorlezen. Liefs

  50. priscilla
    23 december 2014 om 04:53

    Hoi

    Als ik u verhaal zo lees kom ik veel van mezelf tegen in het verhaal. Ik ben alleen in september bevallen van een zoontje. Hierna heb ik veel pijn gekregen zoals ik dacht aan me stuit. Ik kon niet zitten of liggen lopen ook niet makkelijk. Nu aantal weken verder verga ik nog steeds van de pijn. Ik moest vorige week 2 x 2 uur werken wat een hel zeg donderdag en vrijdag gewerkt 2 uur. Het weekend was de pijn nog erger ik wordt er moedeloos van. Ik slik nu tramadol 3x daags voor me darmen omdat ik in me zwangerschap al last had van me darmen. Ik heb nu zoveel last van me darmen dat bij de ontlasting bloed en slijm zit. Ik ben vaak moe en vutloos. Lekker genieten van mijn kinderen kan ik dus ook niet. Ik heb las van zoals mijn fysio zeg heilig been stuit en bekken. Ik krijg binnenkort ook een inwendig onderzoek om te kijken of ik ook hoge spanning heb in de bekken bodem. Ik hoop dat ze me van de pijn kunnen af helpen.zodat ik van me kinderen kan genieten. En de kleine zelf kan verzorgen. Ik voel me niet fijn en onbegrepen door mijn werkgever en heb het idee dat hun denken dat ik niets mankeer omdat op de foto niks te zien is .
    Vg priscilla

    • 23 december 2014 om 08:55

      Sterkte Priscilla. Bij de keuze voor een bekkenfysiotherapeut: lees vooral de rubriek ‘Voor Lotgenoten’ in dit blog. Hartelijke groet, Rudi

    • Lotte
      15 april 2015 om 05:59

      Hoi Priscilla,

      Hoe gaat het nu met je? 10 maanden na mijn bevalling ben ik bij een fysiotherapeut terecht gekomen vanwege het niet meer kunnen zitten. Ik herken me daarom ook in jouw klachten. ze hebben aangegeven dat ik een overactieve bekkenbodem heb. Ik moet nu leren ontspannen van de spieren… maar hoe doe je dat? Iemand nog tips. Zo houd ik nu een logboek bij. Na elke activiteit noteer ik of ik last heb en wat de herstel tijd is. Ik kan nu 10 minuten achter elkaar lopen. Daarna moet ik rusten. je gang gaan zit er niet meer in en dat frustreert. Als je dan vraagt hoe lang duurt dit nog tot verbetering, kunnen ze dat niet zeggen. Daarom ben ik ook nieuwsgierig hoe anderen aan hun herstel werken.

  51. 25 oktober 2014 om 11:53

    Weet iemand misschien of er ook iemand zit die aan dry needling doet voor een verkrampte bekkenbodem in de omgeving van Breda en/of Eindhoven. Hartelijk dank alvast!!

    • 25 oktober 2014 om 12:47

      Dag Anna, hopelijk kan iemand jou antwoord geven. Wat ik weet is dat dr. Govert Jan de Lint van het HagaZiekenhuis in Den Haag expert is op het gebied van dryneedling en dat hij ook andere fysiotherapeuten hiervoor opleidt. Er schijnen ook – zoals in elk vakgebied waar iets te halen valt – minder goede of zelfs slechte dryneedling-behandelaars te zijn, dus ik raad je aan vooraf goed onderzoek te doen naar de therapeut, voordat je je laat behandelen. Ik ben zelf ook benieuwd naar ervaringen van mensen met bekkenbodempijnen die een dryneedling-behandeling hebben gehad. En dan inderdaad vooral ook door welke therapeut.
      Succes met de zoektocht en hartelijke groet,
      Rudi

    • jo
      30 maart 2015 om 20:26

      probeer deze maar eens:
      Bekkenfysiotherapeut
      Zorginstelling
      Bekkenfysiotherapie Breda Rosemary van Heesewijk
      Adres
      Laan van Mecklenburg 21
      4818 GD Breda
      Telefoon
      076-5205194

  52. Rosalie
    14 oktober 2014 om 20:44

    Dank je voor je advies ik ga dit met haar bepreken

  53. Rosalie
    13 oktober 2014 om 23:36

    Ik las je reactie en heb ook veel klachten van mijn anus. Zelfs zulke pijn aanvallen die naar mijn lies trekt. Kan vaak niet zitten er trekt dan vanuit mijn zit botten naar mijn achterbenen.
    Het voelt of er dan zenuwen beklemt zitten. Dit komt vaak nadat ik de grote boodschap op het toilet heb gehad.
    Misschien voor andere ook bekent. Loop ook al twee maanden bij een bekken bodem fysiotherapeute maar die herkent dit niet. Dus blijf voor mij velen vragen open.

    • 14 oktober 2014 om 06:19

      Dat jouw bekkenfysiotherapeut deze klachten niet herkent, daar schrik ik van, Rosalie. De bekkenbodemspieren zijn breed en lopen ook rondom de anus. Deze spieren kunnen in dit gebied zo verkrampt zijn dat de anus zelfs wat wordt ‘ingesnoerd’ waardoor je stevig moet persen om de ontlasting te laten komen. Dit te hard persen is niet goed en werkt negatief op de klachten. Ook kan te hard persen op langer termijn zorgen voor verzakking van endeldarm. Ergens in mijn blog beschrijf ik het reflex ‘tale between the legs’: het optrekken van het stuitje. Met name mensen die dit mechaniek hebben ontwikkeld, hebben m.n. klachten in het anale gebied. Dit alles zou bij iedere bekkenfysiotherapeut bekend moeten zijn. Helaas heerst nog bij vele hulpverleners het beeld dat vrouwen altijd vaginale klachten hebben en dus bv. ook problemen met geslachtsgemeenschap. Ook zo’n misvatting. Bij mij is dat bv. niet het geval: mijn pijnen zijn vooral aan de achterkant van de bekkenbodemspieren geconcentreerd; in het anale gebied, dus. Dat is bij veel meer mensen het geval. Vandaar dat zitten ook zo’n probleem is voor vele mensen. Als een bekkenfysiotherapeut deze klachten niet herkent zou ik direct op zoek gaan naar een andere die hiermee wel bekend is en daar ook gericht op kan behandelen. Dat kan nl. met de triggerpointbehandeling. Neem het heft in eigen handen en zoek naar goede hulpverlening, dat is mijn advies.
      Sterkte en hartelijke groet

  54. Amine
    13 oktober 2014 om 10:39

    Beste Rudi,

    Ik hoop dat ik antwoord krijg op mijn reactie. Hm ik heb al vanaf januari 2014 klachten van steken in mijn anus. Na veel onderzoek in het ziekenhuis ben ik doorverwezen naar een bekkenfysio. Ze herkende veel klachten van mij, zoals pijn tijdens het plassen enzovoorts. Soms heb ik een periode waarin ik me prima voel en dan heb ik opeens dagen waarin ik stekende pijn heb. Mijn fysiotherapeut zegt dat het ligt aan verkrampte bekkenbodemspieren, maar op het internet zie ik alleen maar mensen die klachten hebben van hun buik en tijdens het plassen, maar nooit zie ik anale klachten. Dat maakt me denken dat het misschien wat anders kan zijn en dat zorgt voor nog meer stress bij mij omdat het al zolang duurt.
    Ik hoop dat ik contact kan ondervinden met je

    • 13 oktober 2014 om 14:16

      Dag Amine, jouw klachten zijn zeer herkenbaar. De een heeft meer vaginaal klachten, de ander meer anale pijnen. Dat verschilt. Het kan ook beiden. Dus ja, deze klachten duiden zeker op een overactieve bekkenbodem. Ik raad je aan om – naast bekkenfysiotherapie (evt. behandeling triggerpoints) ook na te denken over manieren waarop je kunt werken aan meer ontspanning van jouw lichaam en geest. Dus ook stil staan bij evt. oorzaken van de de spanning.
      Sterkte ermee.
      Rudi

  55. Annick
    29 augustus 2014 om 22:48

    Voor Anna : kinesist Jan Pattyn in Torhout, België

    • 22 oktober 2014 om 10:27

      👍

    • 2 januari 2015 om 11:25

      Even verderop is er van mij een uitgebreide reactie te vinden over de heer Pattyn.

      • 23 april 2015 om 10:57

        Ik ben uitbehandeld in Leuven, maar de klachten spelen momenteel weer erg op. Heb jij misschien de naam van de kinesist in Londerzeel voor me Anna. De bb-therapeute in het UZ Leuven schijnt ook intensief contact met Fetske te hebben, maar zij was meer van het praten dan het handelen. 😦

      • 23 april 2015 om 15:03

        Ik heb haar gevonden, maar ze heeft het liefst eerst een uitgebreid onderzoek in Enkhuizen. Ze heeft me heel vriendelijk te woord gestaan.

      • 25 april 2015 om 14:43

        Ik kom maar sporadisch meer op dit blog kijken, heb het gevoel alles wat los en vast zit over CPPS gelezen te hebben! Hele goede zet om de reis naar Fetske te ondernemen. Het is niet goedkoop (600 euro) maar absoluut de moeite waard! Er zijn wel 20 oorzaken van CPPS en bij haar wordt werkelijk de onderste steen boven water gehaald. Zij staat ook in contact met de Amerikaanse topkliniek het Pelvic Health and Rehabilitation Center. Ik ben op hun blog geabonneerd (www.pelvicpainrehab.com). Het brengt me persoonlijk heel veel inzicht. Aan het academisch ziekenhuis (!) werd ik enkel medicamenteus behandeld, wat natuurlijk geen oplossing is als je een overactieve bekkenbodem hebt. Biofeedback werd heel gauw afgeblazen omdat mij verteld werd dat de clitorale pijnen niets met de bekkenbodemspier te maken hadden! Nooit de moed opgeven, Anna! Er is wel degelijk kans op genezing of in elk geval dat het op een aanvaardbaar niveau komt. Helaas loopt België hopeloos achter. Ik hoop dat dat ooit verleden tijd wordt. Naast de fysieke behandeling volg ik traumatherapie (EMDR), ben ik bezig met mindfulness. (Ik volg met heel veel plezier jouw andere blog, Rudi…) Er is vaak naast een lichamelijke oorzaak ook een psychische component. Wat je hebt meegemaakt, wordt in je lichaam opgeslagen met een verhoogde spierspanning tot gevolg. Vaak zonder dat je er erg in hebt omdat je al zo lang met die spanning leeft. Alleen al te kampen hebben met CCPS, je eigen behandeling moeten zoeken en coördineren, is ingrijpend!
        Anna, ik wens jou alle goeds! Immer wenn man sagt, es geht nicht mehr, kommt irgendwo ein Lichtlein her…

      • 25 april 2015 om 15:05

        Wat fijn om dit te lezen, Anna. Je hebt een aantal prima stappen gezet, lees ik. Top 👍! Nooit de moed opgeven: het leven is vallen en weer opstaan en weer vallen en weer opstaan. Ook ik heb slechtere periodes. Vraag me niet meer af waarom, waardoor. Probeer altijd weer naar de zon te kijken en – zo lang ik niet tegen mijn lichaam inwerk – door te gaan met dagelijkse oefeningen en wandelingen en met een glimlach van binnen het leven te omarmen. Pluk de dag, iedere keer opnieuw! Dank voor je bericht en alle goeds.

  56. Yvonne
    28 augustus 2014 om 12:40

    Ik ben ook aan het zoeken hoe ik van de pijn kan afkomen en weet dat het lang kan duren.
    Zelf zit ik vaak als ik pijn heb op ee grote bal waardoor je ontspanner zit.
    Voor werk heb ik een wiebel kussen dat geeft verlichting als ik achter de computer zit.
    Dit kreeg ik op advies van mijn bekken fysioterapete.

    • 28 augustus 2014 om 14:48

      Ja Yvonne, een bal of wiebelkussen kan voor sommige mensen helpen. Anderen krijgen er juist meer pijn van of pijn elders (in nek of rug). Ikzelf lig een aantal keren per week met mijn bil op een bal: dat verlicht de bilspieren. Dank voor je tip! En sterkte met alles.

  57. Angelique
    15 augustus 2014 om 09:38

    Ik wil ook even mijn verhaal in het kort delen in de hoop daar iemand mee te kunnen helpen.

    Ik kreeg 10 jaar geleden voor het eerst een reeks vage klachten en de voornaamste was steeds naar de wc moeten en een constant gevoel van aandrang. Het resulteerde in een urine-afname via een katheter en een cystoscopie (inwendig onderzoek met camera). Conclusie: de blaas is licht geïrriteerd. Ik kreeg een consult van een kwartier bij een bekkenbodemfysiotherapeut en stond vervolgens weer buiten met dit mysterieuze iets. Als 18-jarige voelt dat heel naar. Zeker omdat een diagnose ontbrak. Het was heel beangstigend om niet te weten waarom mijn lichaam me dan in de steek liet.

    Het duurde enige maanden en toen verdwenen de klachten ‘vanzelf’.

    En toen kwam 2013.
    Opnieuw klachten. Precies op dat moment kwam mijn huisarts te overlijden en verschillende vervangers namen de klachten niet serieus. ‘Levert u nog maar wat urine in.’ En zo ging het maar verder. Niets zinnigs kon ik mijn werkgever vertellen. Noch over wat het was, noch over wanneer ik weer zou kunnen werken. Verschillende vervangers van mijn huisarts verder kon ik eindelijk naar het ziekenhuis voor een echo. Ik was inmiddels zo’n 6 maanden verder en in die maanden veranderde mijn huis steeds meer in een gevangenis. Boodschappen doen was een regelrechte ramp, maar wie doet maandenlang de boodschappen voor iemand die ziek is? Precies.

    Ruim 6 maanden verder opnieuw een cystoscopie. Aldus de uroloog zou het nu wel over gaan, omdat ik nu wist dat het geen blaaskanker zou zijn. Een logica die ik nimmer begrepen heb en nimmer zal begrijpen. Ik mocht uiteindelijk wel naar de bekkenbodemfysiotherapeut en heel even leek dat te gaan helpen. Ik kon weer een stukje verder mijn huis uit en als we dat nu konden opbouwen.. maar het mocht niet zo zijn en met een hoop gedonder veroorzaakt door het UWV als bonus zijn de klachten weer terug op niveau Hel en steeds vaker komen daar pijnklachten bij. Het gevoel dat iemand aan mijn schaambeen en de onderste einden van mijn heupen trekt.

    Ik slaap niet/nauwelijks.
    Het constante gevoel van aandrang en de vlagen van pijn, maken dat ik mijn eigen vrolijke ik al lang niet meer herken in de spiegel. Ik verlies gewicht door de stress en heel langzaam aan glijd ik verder in een depressie.

    En toen vond ik dit blog. En toen werd ik boos. Waarom zijn zo ontzettend veel onderzoeken nooit gedaan? Waarom heeft geen arts me verteld over deze behandelingen?

    Ik ben inmiddels bijna 1 jaar verder en die lange maanden eisen hun tol. Zeker ook psychisch.

    En nu?
    Ik heb de informatie die ik hier heb gevonden voorgelegd aan mijn bekkenfysiotherapeut en mijn zorgverzekeraar. Ik heb in september een afspraak voor een second opinion bij Alant Vrouw. Huisarts is momenteel op vakantie. Ik ben met veel gedonder van huisarts veranderd onlangs. Ik heb goede hoop dat ze mijn beslissing zal steunen en ik hoop dat Alant Vrouw iets kan betekenen. Ik houd me maar vast aan die hoop en vecht ondertussen maar met mijn laatste krachten tegen die depressie en de medische wereld, die in mijn ogen veel te gemakkelijk met deze klachten om gaat.

    Ik heb ook scoliose en nu ik hier zoveel informatie heb gelezen, zie ik duidelijk een aantal aanwijzingen voor mijn klachten. Overigens niet alleen scoliose, maar ook andere zaken die zeker een rol kunnen spelen.

    Rudi:
    Bedankt voor het delen van jouw verhaal en al deze informatie.
    Zonder deze informatie zou ik niet weten hoe ik nu verder moest met behandeling. Het heeft me concrete handvatten gegeven om aan de medische wereld voor te leggen. Ze zijn niet zo gul met informatie en niet zo pro-actief. Bedankt.

    Ik kan iedereen trouwens aanraden om eventueel een second opinion aan te vragen. Het is jouw lichaam en niemand weet beter wanneer er iets mis is met jouw lichaam, dan JIJ. Vertrouw op jouw gevoel. Aan iedereen die zich ergens op die moeilijke weg bevindt: hou vol.

    • 15 augustus 2014 om 12:59

      Dag Angelique,
      De keuze voor een second opinion is inderdaad in dit soort situaties goed om te doen. Jouw verhaal is verdrietig, maar helaas voor velen nog steeds herkenbaar. In ieder geval fijn dat je iets aan de informatie op dit blog hebt. Ik wens jou heel veel sterkte en optimisme toe.
      Hartelijke groet,
      Rudi

      • Angelique
        8 september 2014 om 20:52

        Hallo Rudi!

        Vandaag vol zenuwen naar de second opinion gegaan (Bergman Clinics/Alant Vrouw).

        Conclusie: verkrampte bekkenbodem.

        Het meest krankzinnige is het gemak waarmee een deskundig arts binnen een paar minuten het probleem kan identificeren: een simpel inwendig onderzoek van twee minuten.

        Het weten dat een dusdanig simpel onderzoek veel eerder gedaan had moeten zijn en de enorme muur van onbegrip en niet serieus genomen worden.. Het is frustrerend. Ruzie met artsen en het UWV en inmiddels 12 maanden verder.

        Ik ben dankbaar voor de informatie die ik hier gevonden heb.

        Ik heb nog nooit zo hard gehuild (van opluchting) als vandaag en ik heb de arts maar gewoon een knuffel gegeven. Eindelijk iemand die de klachten herkent en erkent en actie gaat ondernemen. Licht aan het einde van de tunnel.

        Aanstaande woensdag start ik dus met een nieuwe behandeling: medicijnen (om de blaas weer normaal te laten functioneren) en een nieuwe bekkenbodemfysiotherapeut en omdat de klachten gezien mijn levenservaring helemaal zo gek niet zijn, wordt het toch maar eens een nieuwe confrontatie met het verleden aangaan. Het is het begin van een lange weg, maar ik heb eindelijk het gevoel dat ik op de goede weg ben.

        Nogmaals bedankt voor deze website en de informatie Rudi!
        Ik zal in ieder geval nog eens naar mijn nieuwe huisarts gaan en deze zaak onder de aandacht brengen met het verzoek om meer huisartsen hiervan op de hoogte te brengen. Als iemand een onnodige lijdensweg bespaard kan blijven..

        Voor iedereen die ook nog op deze weg wandelt: hou vol!

      • 8 september 2014 om 22:40

        Angelique, want hartstikke fijn om te lezen dat je nu eindelijk een goede diagnose hebt. Ik begrijp de emoties: pas na een jaar erkenning van jouw klachten, is ook niet niks. Ik wens jou alle goeds in het komende traject. Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar je komt er wel verder mee. Daar gaat het om.
        Goed dat je terug gaat naar jouw huisarts om hem of haar te informeren. Misschien dat het ter harte wordt genomen en de arts bij een volgende patiënt met soortgelijke klachten, beter weet wat te doen. Als ik de kans zou krijgen om voor een volle zaal met (huis)artsen te vertellen over deze aandoening, over mogelijke oorzaken en behandelingen, zou ik dit met beide handen aangrijpen. Zodat steeds meer mensen met deze klachten adequaat geholpen worden.
        Hartelijke groet en nogmaals: sterkte en … pluk ieder mooi moment van de dag!

  58. 9 augustus 2014 om 15:18

    ja amai als ik hier zo lees allemaal pfff ik zal ook maar eens mijn verhaal doen ik ben eind december van een trap gevallen gescheurde ligementen enz twee weken nadien krijg ik ontzettend veel pijn in mijn stuit een drukkend snijdend gevoel darmonderzoek mnr scan niks gevonden just een heel spastische darm die darmspecialist geeft me doorgestuurd naar genecologie waar ze 13 februari mijn baarmoeder hebben verwijderd ze dachten dat de druk van daar kwam pijnpomp weg de pijn begon weer pff ik ben 33 jaar voor het verlof hebben we allerlei mails gestuurd osteopatie bekkenbodem enz de osteopate zag het wel zitten en die kon me nog nemen voor we op reis vertrokken die zei dat ik coccygodyne en spanning in mijn bekken heb ik ben nu driemaal op behandekling geweest een week ben ik goed maar krijg weer die pijn ik zit zo in de put en doodongerust gewoon er komt geen einde in zicht zeven maanden met een helse pijn soms is het me leven niet meer waard voor ik ben gevallen had ik alsmaar schimmelinfecties vaginaal nu buikpijn onderugpijn druk en anuspijn soms denk ik dat ik een blaasonsteking heb omdat het daar ook soms pijn doet maar wijst niks uit de onderzoeken ook ik ben radeloos

  59. Willieboy
    7 juli 2014 om 13:52

    Dry needling kun je heel veel baat bij hebben.

    • Marlies
      19 augustus 2014 om 09:49

      Kun je iets meer vertellen over de resultaten hiermee? Ook veel verergering van klachten? Ik weet wel een adres om dit te laten doen, maar twijfel nog (grote zoektocht en veel kosten).
      Marlies, veel pijn in onderbuikspier. Graag reactie

  60. Wesley
    15 juni 2014 om 08:16

    Bedankt voor het schrijven van je blog. Je schrijft dat een normale bekkenbodemspanning (bij een vrouw) in rust rond de 1-2 hoort te zijn in rust, hoe kom je aan deze informatie als ik vragen mag?, ik heb menig bekkenfysiotherapeut bezocht en ze vertellen mij telkens dat er niet zoiets bestaat als een normale spanning in de vorm van een getal. Wanneer ik begin over een normale spanning van 2-3 (want ik ben een man) dan zeggen ze telkens dat dit niet waar is. Mijn spanning is momenteel 7 met daarbij behorende klachten die typisch zijn voor een overactieve bekkenbodem. Maar bekkenfysio’s Die ik bezoek zijn niet onder de indruk van mijn spanning en geven mij daarom dan ook geen oefening om mijn bekkenbodemspanning te kunnen verlagen op termijn. Dit is zeer frustrerend aangezien ik de spanning 24/7 hinderlijk voel zitten. Ik zou dan ook graag willen weten welke bekkenfysio jou die informatie verschaft heeft misschien dat degene mij wel verder wilt helpen
    Groeten,
    Wesley

    • 15 juni 2014 om 09:25

      Dag Wesley, de spanning in de bekkenbodem kan simpelweg gemeten worden door een bekkenfysiotherapeut. Helaas zijn er nog veel bekkenfysiotherapeuten die weinig weten van de mogelijke behandelingen voor CPPS / overactieve bekkenbodem. Overigens verbaast het mij wel wat jij vertelt. Want een bekkenfysiotherapeut – met wel of geen expertise in deze aandoening – zou deze apparatuur moeten hebben. Lees de rubriek ‘Voor lotgenoten’ op mijn blog. Daar staat naar wat voor bekkenfysiotherapeut je op zoek zou kunnen gaan: iemand die werkt met het Stanford Protocol. Ook staat er een link naar een kliniek in Enkhuizen: daar kun je naar bellen om te vragen of zij een naam hebben voor een bekkenfysiotherapeut in jouw regio. Als je in de regio Nijmegen woont, kan ik je per mail mijn bekkenfysiotherapeut doorgeven.
      Hartelijke groet,
      Rudi

    • 15 juni 2014 om 10:33

      Dag Wesley,
      Ik zie nu dat ik jouw vraag in 1e instantie niet goed heb geïnterpreteerd. Mijn 1e bekkenfysiotherapeut gaf aan dat spanning 1 a 2 normaal is. Nu besef ik wel dat dit misschien een beetje een verkeerde uitdrukking is: ik kan mij voorstellen dat wat ‘normaal’ is, per mens verschilt. Bij de ene zal dit 1 a 2 zijn, bij de ander 3 – 4. Ook is het belangrijk in welke houding de spanning wordt gemeten. Als de spanning in ontspannende lighouding 5 a 7 is, durf ik wel te stellen dat dit te hoog is. Ook in een ontspannen sta-houding is 7 redelijk hoog.
      Jij voelt dat de spanning te hoog is en je hebt er last van. Dat je geen oefeningen mee krijgt is absurt. Overigens: stel je niet teveel voor van deze oefeningen. Het is goed om te doen, maar het effect is niet heel groot. De oefeningen zijn goed in combinatie met overige dingen, zoals: meer ontspanning in je dagelijkse activiteiten, misschien een rustiger levensstijl, minder zorgen, stress etc. Daarmee aan de slag gaan is minstens zo belangrijk.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  61. Anna
    12 juni 2014 om 12:45

    Ik ben op zoek naar iemand in Belgie die volgens de Stanford methode werkt. Iemand een idee?

    • 12 juni 2014 om 19:46

      Dag Anna,
      Dit is geen forum, dus de kans dat je reacties krijgt is klein. Ik raad je aan om contact op te nemen met F-act Pelvi Pain Clinic in Enkhuizen (zie de rubriek: Voor lotgenoten). Zij kunnen je misschien verder helpen.
      Hartelijke groet,
      Rudi

    • Annick
      29 augustus 2014 om 22:54

      Kinesist Jan Pattyn in Torhout is gespecialiseerd in bekkenbodem triggerpoints. Ik heb er veel baat bij in combinatie met pelvische reëducatie en motorische kine. Succes!

      • Anna
        22 oktober 2014 om 10:25

        Dank je wel Annick. Ik heb gisteren prof Deprest gezien in Leuven en al had een andere kinesiste gemeten dat ik sterke bekkenbodemspieren heb, maar wel met een goede controle, ben ik toch weer doorverwezen naar een andere. Mocht dit niet helpen dan krijg ik medicamenten Om de hersenprikkeling te proberen te beïnvloeden. Ik hou Patyn in mijn achterhoofd. Ik heb een tijdje geleden al met hem gemaild, maar hij zit nogal ver weg voor mij.

      • 2 januari 2015 om 10:11

        De heer Pattyn heeft geen diploma bekkenkinesitherapeut/fysiotherapeut. Daarvoor moet je in België na de opleiding kinesitherapie twee jaar ‘Pelvische Reëducatie en Perinatale Kinesitherapie’ studeren. Zie ook op zijn site http://www.janpattyn.be onder het kopje ‘persoonlijk’.
        Hij is een triggerpointtherapeut die er de bekkenbodem heeft bijgenomen. (Hij is overigens de enige behandelaar in België.) Hij is van mening dat er een functiestoornis van de bekkenring (bekkengewrichten, lage rug, heupen) aanwezig is waardoor triggerpoints in o.a. de bekkenbodem ontstaan. Zie ook op zijn site onder het kopje ‘bekken’. Instabiliteit is inderdaad één van de oorzaken van overmatige bekkenbodemspanning. Er zijn echter tig oorzaken van een overactieve bekkenbodem. Bij mij was het b.v. een felle ontsteking met bijbehorende pijnen die mijn bekkenbodem heeft doen verkrampen. De heer Pattyn kan door zijn gebrek aan opleiding onvoldoende beoordelen wat er allemaal aan de hand is in dat bekkengebied. Er kan b.v. ook iets op het vlak van de organen spelen.
        Wat is er met mij gebeurd? Hij heeft mijn bekken gecorrigeerd middels manuele technieken. Ik vertrouwde helaas op zijn kunde. Ik stond scheef door een daadwerkelijk beenlengteverschil en een bijbehorende scoliose. Ik had daar overigens totaal geen klachten van. Ik was in balans, in ‘mijn’ balans. Door de correctie ben ik instabiel geworden. Ik ben na vier maanden aanmodderen bij de heer Pattyn naar de F-act Pelvic Pain Clinic gegaan. Daar is de diagnose gesteld.
        Er is ook nog goed nieuws, er wordt momenteel iemand uit Londerzeel opgeleid door Fetske Hogen Esch. Dan kunnen de Belgische patiënten van de de F-act Pelvic Pain Clinic dichter bij huis geholpen worden!

      • 2 januari 2015 om 10:30

        Hartelijk dank voor het delen van jouw ervaring met de heer Pattyn, Anna. Dat is zinvol voor anderen. Sterkte met alles. Hartelijke groet, Rudi

  62. sandra van dok
    26 mei 2014 om 16:22

    Tjemig ik kom net terug van de zesde sessie triggerpointtherapie (50 minuten per keer en ik was deze keer erg blij dat de tijd om was). En de therapeut vertelde dat hij denkt dat ik een veel te hoge spanning in mijn bekkenbodemspieren heb. Wat nogal wat klachten verklaart die ik de laatste maanden heb en die ik in bovenstaand verslag net heb mogen lezen. Oorzaak is bij mij waarschijnlijk een oude heupblessure. Dus ik wilde alleen even doorgeven dat triggerpointtherapie een optie is. En ik kan mij heel goed voorstellen dat het niet voor iedereen geschikt is. Ieder volgt zijn eigen pad. Ik ben na 3 maanden al tureluurs van alle verschillende dingen die er mis zouden zijn in mijn lijf.

    Dank voor het delen en sterkte.

    • 26 mei 2014 om 18:01

      Dank voor je reactie, Sandra. Triggerpointbehandeling door een bekkenfysiotherapeut is zeker een goede optie. Daarover schrijf ik ook op dit blog (zie: Voor Lotgenoten).
      Sterkte met alles en hartelijke groet,
      Rudi

  63. 24 mei 2014 om 16:55

    Ik lees een verhaal wat grotendeels mijn verhaal had kunnen zijn!!!
    Op dit moment wordt er van alles onderzocht, maar dat er een bekkeninstabiliteit én een te strakke bekkenvormig is is nu al duidelijk.
    Lopen, zitten, staan alles doet pijn.
    Eerst 20 jaar steken in mijn lies, niets te vinden. Er dan maar mee leven…
    Ik ben 51 en voel me qua lijf bejaard.
    Het geeft me moed om te lezen dat mijn pijn een naam heeft, dat er meer me sen zijn die dit hebben. Uitleggen wat er aan de hand is maakt het een stuk eenvoudiger en bespreekbaarder dan die vage klachten.
    Bedankt voor je verhaal en alle goeds!
    Groetjes,
    Mary

    • 25 mei 2014 om 07:19

      Dag Mary,
      Fijn dat het lezen van dit blog jou steun en moed geeft. Ook voor jou alle goeds.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  64. Marijn
    20 mei 2014 om 17:27

    Hallo,

    Graag zou ik ook mijn verhaal willen doen. Lees niet heel veel forums op het internet. Maar ook ik heb een overactieve bekkenbodem.. mijn onderbuik voelt gewoon verkrampt en zit helemaal op slot. Ik ben 25 jaar en in dec. 2013 heb ik erge spanning om
    iets gehad. En dacht dat ik er wel overheen was maar op 31 dec. 2013 kreeg ik moeite met plassen, steken in de onderbuik, flanken, rugpijn, liespijn. Heb toen allerlei onderzoeken gehad in het ziekenhuis maar er kwam niets uit. Sinds maart loop ik by de bekkenfysio die
    werkt met triggerpoints. En vergeleken by jan, feb, maart is de pyn iets minder.. De steken in myn onderbuik heb ik niet meer, heb alleen nog een pijn en gesloten gevoel in mijn onderbuik.. ik voel geen lekkere ademhaling in
    mijn onderbuik al gaat dat soms wel iets beter.. maar ik heb non stop buikpyn en rugpyn en wil er graag weer van af.. ik doe gewoon mijn ding.. ik werk voor de helft, doe elke dag yoga, ik fiets, wandel.. probeer zoveel mogelyk te bewegen en te ontspannen. Wat kan ik verder nog doen? Accupunctuur? Mindfulness? Ik ga al 3 maand naar de bekkenfysio die werkt met triggerpoints.. ik voel wel ietsjes verbetering maar zijn er nog andere manieren om mijn lichaam weer in balans te krijgen?

    • 20 mei 2014 om 21:41

      Dag Marijn,
      Je vraagt wat nog meer te doen … Dat is heel persoonlijk. Ik kan alleen maar zeggen: kies voor dingen die bij jou passen, waarbij jij het gevoel hebt dat het zou kunnen helpen om de pijn te verlichten of te leren ermee om te gaan. De kern is in ieder geval: ontspanning. Voor mij is mindfulnessbeoefening een manier om beter met de pijn om te gaan.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  65. Marc
    25 april 2014 om 08:17

    Hoi Rudi,

    ik heb in 2010 een bekkenbodum verkramping gehad. dit warschijnlijk na een kleine ontsteking. echter blijf de pijn en hoewel de uroloog vrijwel direct aangaf dat fysio voor mij goed kon zijn. dit geloofde ik eerst niet aangezien ik in 2005 een infectie had aan mijn bal, wat dezelfde pijn opleverde. ik was dus volledig overtuigd van een infectie. echter, na 5 maanden antuiobiotica slikken zij de uroloog dat ik was uitbehandeld en dat als het een infectie was, dat die dan nu wel weg zo zijn. niks wees ook uiteraard op een infectie.
    toen tocdh maar weer met fysio begonnen en binnen een paar dagen consistent dit doen werden de klachten al beduidend minder. met een aantal flare ups gedurende een jaar was ik er van af. echter, die peridoe heeft veel stress opgeleverd vanwege de pijn. ook jaren daarna dacht ik er nog eigenlijkk elke dag aan.

    helaas, in de zomer 2013 kreeg ik een schimmelinfectie die een paar keer terug kwam. dit was in de lies en perineum.
    in januari dit jaar krijg ik weer last van mn scrotum. branderig gevoel etc. de eerste schimmelcreme hielp niets, daarna kreeg ik er een gecombineerd met hydrocortisol en dat zette de boel helemaal in de fik. daarna overgestaopt op een andere creme en toen werden de klachten minder. echter, nog steeds veel last en vooral bij het zitten!! na een paar uur zittn ben ik kapot.

    ik ben al sinds februari weer onder behandeling bij een goede bekkenfysio ( bekend met wise/anderson en triggerpoints). helaas nog geen verbetering ( eerder verslechtering).
    werken wordt steeds lastiger.
    ook een veranderd gevoel bij ontlasting ( geen pijn maar het lijkt of ik minder kracht kan zetten als voorheen)

    na a headache in de the pelvis gelezen te hebben kwam ik op een van de laatste blz. de term Pudendus neuropathie tegen. dit heb ik geanalyseerd en ik neig te denken dat dit de aandoening is.

    mn fysio wuift dit weg en zeg dat het wel degelijk mijn bekken is. en dat er iets tussen mn oren zit wat dit in stand houdt. hier sta ik ook niet helemaal sceptisch tegen over aangezien het laatste jaar toch wel wat stressoren in mn leven zaten zowel thuis als op het werk.
    voor 8 mei een afspraak met de neuroloog gepland.

    heb jij tips voor mij voor dit traject. mn leven wordt er inmiddels al weer bijna 5 maanden door beheerst.

    hope you can help me

    Marcel

    • 25 april 2014 om 20:24

      Dag Marcel,
      Mijn indruk is dat je afhankelijk van (het soort) arts het etiket CPPS of Nervus Pudendus krijgt. De klachten zijn hetzelfde. En er zijn dus artsen die opereren om de zenuw (nervus pudendus) die bekneld is, meer ruimte te geven of door te snijden. Op dit blog staan ook reacties van mensen die hiervoor hebben gekozen. Sommige lijkt het te helpen, anderen hebben nog meer ellende gekregen. En de effecten op langer termijn zijn nog onbekend. Ik hou me er ver van.
      Verkramping van de bekkenbodem is gewoonweg een hele vervelende aandoening. Ook de bekkenfysiotherapeuten die het Wise&Anderson Protocol hanteren kunnen over het algemeen mensen die al te lang (jarenlang) tobben met deze aandoening er niet vanaf helpen. Mij ervaring is dat – ondanks dat een behandeling niet 1 op 1 positief effect kan hebben – het toch goed is om in behandelingen te blijven. Op langer termijn geven ze verlichting.
      Maar hoe je het ook wendt of keert: deze aandoening is stress-gerelateerd. Natuurlijk kan door een fysieke oorzaak er verkramping in de bekkenbodem ontstaan. Maar door stress wordt dit behoorlijk versterkt. De bekkenbodem is nu eenmaal ook een gebied wat in relatie staat met angst, stress.
      Jij schrijft dat je privé en werk stress ervaart. En dan ook nog de stress die door deze pijn (en de onzekerheid over wat de oorzaak is) wordt veroorzaakt. Ook geef je aan dat jouw gedachten vaak beheerst worden door de pijnen (die je voorheen had). Dat gebeurt overigens vaak bij mensen die heftige pijnen hebben (gehad). Het is niet vreemd dat de spanning in jouw bekkenbodem te hoog is en blijft.
      Welk etiket er dan ook zou passen op jouw aandoening … het zou denk ik goed zijn om iets aan de door jou ervaren stress te doen. Wat, is natuurlijk persoonlijk: daar kan ik je niet in adviseren. Zoals je hebt gelezen in dit blog is voor mij MBSR (Minfulness Based Stress Reduction) mijn reddingsboei geweest. Voor mij is mindfulnessbeoefening onderdeel van mijn dagelijkse leven geworden en zorgt ervoor dat ik kan omgaan met de pijn, met de ongemakken van deze aandoening. Maar ook het besef dat er geen arts of medicijn is die mij kan beter maken, deze aandoening kan laten verdwijnen, maar dat ik dat alleen maar zelf kan doen.

      Nog even iets praktisch: teveel persen voor de ontlasting is niet goed voor de bekkenbodem. Problemen met darmen, ontlasting gaat vaak samen met CPPS. In dat geval is iets slikken om de ontlasting zachter te maken, aan te raden. Je kunt dit het beste met jouw bekkenfysiotherapeut bespreken.

      Stel dat je ervoor kiest om een training MBSR te gaan volgen, lees dan even mijn site http://www.mijnkeerpunt.com. Daar staat in een rubriek waar je bij de keuze voor de trainer op moet letten.

      Ik wens jou veel sterkte toe!
      Hartelijke groet,
      Rudi

  66. Johan
    19 april 2014 om 10:02

    Hallo iedereen

    Even een opsomming van mijn klachten nu gedurende een jaar:
    – in het begin blaasontsteking dan problemen met de prostaat
    – pijn in de onderrug
    – sinds kort potloodontlasting en constante aandrang

    Ondertussen bij uroloog alle onderzoeken laten doen die er bestaan, conclusie: we kunnen niets vinden meneer zet het uit u hoofd en ga verder met u leven.
    Ben nu terug na twee dagen ziekenhuis voor wat betreft mijn darmen: stoelgangonderzoek niets gevonden, bloedafname (alles goed), een darmonderzoek (niets gevonden). Verslag van de darmspecialist aan mijn huisarts: patiënt is emotioneel labiel, psychisch onderdoor. Kortom het zal tussen mijn oren zitten.

    Ik begin sterk te denken dat ik ook een overactieve bekkenbodem heb daar deze aandoening blijkbaar al mijn klachten min of meer verzameld. Mijn klachten zijn begonnen na een jaar zware krachttraining. Vrees dan ook dat daar de oorzaak zit.

    Wat is jullie mening hieromtrent. Komt dit verhaal jullie bekend voor.

    Alvast bedankt voor u reacties, het zal veel voor mij betekenen.

    • 20 april 2014 om 15:57

      Dag Johan,
      Jouw klachten kunnen inderdaad samenhangen met CPPS. Ik ben geen arts of bekkentherapeut, maar het lijkt erop dat jouw bekkenbodemspieren verkrampt zijn. Lees de rubriek ‘Voor Lotgenoten’ daar staat wat je het beste kunt doen om er achter te komen of je een overactieve bekkenbodem hebt.
      Heel veel sterkte!
      Hartelijke groet,
      Rudi

  67. sandra
    6 december 2013 om 21:00

    Graag zou ik met u in contact willen komen.. Ook ik heb het CPPS syndroom..

  68. Peter
    4 december 2013 om 13:11

    Hallo Allemaal,
    Blijkt dat veel mannen aan CPPS lijden.
    Mijn uroloog heeft dagelijks iemand over de vloer met deze aandoening.
    Het doet op termijn de erectie wat verminderen, omdat gespannen spieren korter worden.
    Het is een stress gelateerde kwaal.
    Behalve de anale elektrostimulatie met opspan- en ontspan oefeningen volgens een goed op te volgen bepaalde curve, sessies over 2 à 3 maanden, 2 keer/week ,
    zijn volgende verder heilzaam :
    – leren omgaan met stress, aandacht erbij houden, mindfulness meditatie,
    – warmtebronnen zoals sauna, een warm waterkruik
    – sporten : fietsen, paardrijden,
    – vermijden : langdurig autorijden, zitten,
    – sexleven : vrij uit met je partner het erover hebben, zonder angst, goed gevoel en ontspannen: een partner die zich goed en sexy voelt is het beste afrodisiacum. Langdurige erecties trachten te vermijden. Indien je denkt dat je sexpartner het beter niet weet, dan is dit ook OK.
    Indien de kwaal is een ver stadium is: er bestaan pacemaker speciaal ter ontspanning van de bodembekkenspieren.

    Zo, mannen : ook voor ons hoop!

  69. Karlijn
    3 november 2013 om 10:10

    Ik weet dat het een blog is, geen forum;-), ik vind het alleen al fijn te lezen dat er meer mensen dezelfde klachten hebben.

  70. Karlijn
    3 november 2013 om 10:04

    Was al een tijdje aan het zoeken naar mensen die de zelfde klachten hebben. Ik ben in januari bevallen, het was een zware bevalling en m’n stuitje was gekneusd, eigenlijk verliep het herstel wel goed, todat ik galaanvallen kreeg. Ik ben in mei aan de galblaas geopereerd en daarna begon de ellende…ik mocht niet tillen met m’n bovenlijf, nogal lastig als je een baby van 6 maanden hebt. Daarna begon de rugpijn, buikpijn en heup en liespijn. Naar de huisarts geweest, inwendig onderzocht, geen verzakkingen. Ik ben nu sinds 3 maanden bij een fysio therapeut en die heeft een overactieve bekkenbodem geconcludeerd. Ik heb snachts en in de ochtend het meeste last, herkennen jullie dat? Naarmate de dag vordert, wordt de pijn dragelijker. Nu willen wij graag nog een kindje, ik heb het met mijn therapeut er over gehad en het zou zelfs zo kunnen zijn dat de pijn iets minder wordt door het week worden van de bekkenbodem, maar ik twijfel, ik wil niet nog meer pijn…. Heeft er iemand ervaring met een overactieve bekkenbodem en zwangerschap? Alvast bedankt voor de reacties. Groeten Karlijn

    • 3 november 2013 om 10:15

      Dag Karlijn, ik kan je niet adviseren. Bekkenfysiotherapeuten zijn hierin gespecialiseerd, dus zij kunnen jou het beste adviseren. Angst voor pijn kan de pijn erger maken, dus misschien is het ook verstandig om voor jezelf na te gaan wat jou daarbij zou kunnen helpen. Dit is overigens geen forum, dus de kans dat je reacties van anderen krijgt is klein.
      Sterkte ermee!
      Rudi

  71. Annick Vermeire
    18 oktober 2013 om 16:44

    Dag samen !
    Net mijn eigen verhaal, behalve dan dat het bij mij ‘begon’ in oktober 2010 na een ongeluk met mijn fiets. Ik reed ongeveer anderhalve meter naar beneden in een diepe geul van de wegenwerken. Deed netjes mijn benen open om mijn evenwicht te bewaren en ving dus de hele klap op met mijn onderlijf met alle gevolgen van dien.
    Artsen die ‘niks’ vinden, lijdensweg van wel en niet kunnen werken (mijn mentaal gehandicapte leerlingen gingen uit medelijden op zoek naar een zetel zodat ik kon ‘liggen’ om les te geven, stel je voor…) Na enkele maanden toch volledig thuis moeten blijven, liggen was de beste optie hoewel de pijnen ook ’s nachts behoorlijk actief waren.
    Relatie afgesprongen omdat ik geen sex meer kon hebben, onbegrip van mijn omgeving want ‘je ziet er nochtans goed uit hoor Annick’, etc….
    Drie operaties gehad : 2011 tegen urinaire incontinentie + netjes op scheurtjes in mn buikvlies, 2012 heupoperatie en piriformis-release en 2013 vrijmaken van nervus oburatorius, herstel van de adductoren en aanhechting aan de pubis.
    De pijn is sindsdien ‘draaglijk’, dwz ik heb niet direct meer de zin om uit het leven te stappen maar ik heb geenszins nog het leven dat ik vroeger had.
    Gelukkig vorig jaar bij een zeer goeie uroloog terecht gekomen (door de chronische blaasontstekingen sinds het ongeval) die bekend was met CPPS en hier een heel team rond had in het ziekenhuis. En zo blijven we maar bezig…..
    Wat de psychische gevolgen zijn hoef ik hier ook niet te vertellen zeker ? Ik voel me nog enkel thuis in ziekenhuizen en wachtzalen….mediteren deed ik gelukkig al jaren en dat geeft me nog steeds de nodige flexibiliteit om ‘tevreden’ te zijn met wat ik nog wel kan en niet te sterk meer te verlangen naar wie ik tot 3 jaar geleden was.
    Dit was een arbeidsongeval (onderweg naar het station), gelukkig…maar de mensen van de verzekering hun geduld is op : ze hebben beslist dat ik sinds 7 oktober weer kan werken met slechts een erkenning van 8 pct invaliditeit…..
    Werken is dus echt wel nog steeds onmogelijk…..zal dus beroep aantekenen en me verder proberen zo goed mogelijk te verzorgen.
    Ik ga ook myo-fasciale kine proberen in de bekkenbodemregio (dry-needling) hoop dat er toch een beetje meer ontspanning optreedt….Verder start ik in december ook nog een behandeling in de pijnkliniek. Hoop dat het allemaal samen een beetje werkt want het wordt me echt wel te veel. Oh ja, vergat nog even te vertellen dat ik door de stress en de overdreven spierontspannende medicatie en pijnstillers het syndroom van Sjögren heb ontwikkeld (dus ook nog last van knipperogen ….) en colitis ulcerosa….Het kon er nog net bij zeker ?
    Ik wens aan iedereen hier heel veel sterkte en…..think and live positive 😉
    Liefs, Annick

    • 18 oktober 2013 om 17:50

      Dag Annick,
      Weet dat dit een blog is waarop je een reactie kunt plaatsen en dat het geen forum is: je zult in principe geen reacties van anderen krijgen. Je hebt een ingrijpend verhaal. Goed om te lezen dat je iets hebt aan meditatie en dat je positief blijft.
      Sterkte ermee.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  72. Astrid
    7 september 2013 om 11:25

    Hallo,

    Dit klinkt inderdaad wel erg herkenbaar. Maar ik ben nog niet zo lang aan het dokteren. Ik heb al een jaar lang het idee dat ik “af en toe” een blaasontsteking heb, alleen die verdwijnt dan na 1 of 2 dagen. Nu heb ik sinds 4 weken het “blaasontstekingsgevoel”, maar niet constant. Dus naar de huisarts geweest. Die constateerde een lichte voorwand verzakking en geen blaasontsteking. Die klachten kon ik met behulp van de bekkenbodem fysiotherapeut wel laten verdwijnen. Volgens mijn fysio, waar ik nu 2 x geweest ben, komen mijn klachten niet daarvandaan, maar inderdaad het overbelasten van de sterke spieren en het te weinig gebruiken van de kleinere spieren. (blaas) Ze zit in het laatste jaar van haar opleiding en geeft ook aan dat er nog verschillende meningen over zijn hoe je hier mee om moet gaan. Zij leert me nu de verschillende spieren te onderscheiden. En aan de hand van oefeningen leer ik de overbelaste spier te ontspannen en mijn kleinere bekkenbodem spier sterker te maken. Het is erg tegenstrijdig en dus ook best moeilijk. Gelukkig heb ik aardig wat yoga ervaring zodat ik weet wat ik moet voelen. Helaas lig ik iedere avond met een kruik en paracetamol op de bank ivm de pijn in onderbuik, onderrug en blaas. Overdag gaat het redelijk goed. Maar het is erg deprimeren want ik mijn grootste hobby, hardlopen, kan ik nu even niet beoefenen. Hopelijk snel weer wel. Veel sterkte voor iedereen.

    • 7 september 2013 om 11:58

      Dag Astrid,
      Dank voor het delen van jouw ervaring. Het klopt dat de meningen – ook in de wereld van de bekkenfysiotherapeuten – verdeeld zijn over hoe te behandelen. Er is ook nog nauwelijks wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, helaas … Mijn 1e bekkenfysio heeft mij ook geleerd om onderscheid tussen grote en kleine spieren te maken en heb ik vele oefeningen gedaan. Ik vond dat zeker zinvol om te weten en te leren. Mij heeft het echter niet geholpen. De klachten verergerden bij mij zo sterk dat ik na 3/4 jaar besloten heb vvor een andere aanpak te kiezen. Zo ben ik terecht gekomen bij mijn huidige bekkenfysio die de Stanford-methode hanteert. Sindsdien is de ernstigste pijn verminderd. Mijn mening is dat bij een ernstige overactieve bekkenbodem dit vooralsnog de beste methode is. Zelf oefeningen doen volstaat dan niet meer. Bij een lichtere spanning werken de oefeningen die jij krijgt misschien wel heel goed.
      Ik wens jou alle goeds.
      Hartelijke groet,
      Rudi

    • Isabelle
      24 september 2013 om 08:30

      Hallokes allemaal, ik denk ook met zo een probleem te zitten. Daar ik de laatste maanden, jaren al wree overspannen gelopen en nog heb ik nu een rare ervaring meegemaakt. Het is zo begonnen met n krop in de keel, dan dacht ik een bronchit met diepe kinkhoest die nog steeds aanhoudt nu de hoest alleen en zeker s’morgens. Resultaat elke keer na zo een hoest voelde ik de spieren van onder mijn borsten middenrif samentrekken. Nu stond ik s op en had het gevoel minder gevoel te hebben in mijn buik. Ondertussen was dit al aan het zakken naar mijn benen. Heb dan ook vreselijke gebeurtenis meegemaakt dat mijn broer in mijn armen is gestorven( was al tijdje ziek) en van dan af nu 3 weken gelden heb ik dat constant opgespannen gevoel van middenrif tot in mijn benen precies dat daar lood aanhangt. Heb naar de huisarts geweest. Zijn antwoord puur van al de stress die het op mijn spieren heeft gezet. Ik ga nu naar een osteopaat voor terug alles wat proberen los te maken en terug te leren ontspannen. Heeft dit soms nog iemand meegemaakt? Grtjes

      • 24 september 2013 om 12:16

        Dag Isabelle, dit is een blog waarop je een reactie kunt plaatsen, maar het is geen forum. Met andere woorden: je zult in principe geen reacties van anderen krijgen.
        Wat jij beschrijft is niet direct te herkennen als een overactieve bekkenbodem. Bij een overactieve bekkenbodem is er meestal ook pijn in benen, heupen en onderbuik, maar de echte pijnbron is de bekkenbodem zelf. Mij lijkt de stap naar een osteopaat goed. Sterkte ermee.

  73. Vatan
    31 augustus 2013 om 23:33

    Beste mensen,

    Sinds 28 november 2012 liep ik met hevige pijn rondom mijn bekken. M.n onderlichaam was volledig gespannen en had veel pijn. Het gebeurde na zwaar tillen in de fitness.
    Ik kon niet meer lopen, zitten en slapen. zelfs eten ging niet goed. Mentaal werd ik steeds slechter en ik had m,n diploma pas behaald dus ik kon ook niet gaan werken door dit pijn.

    Ik ben 23 jaar en dat frustreerde mij zeer zeker. Toen besloot ik om naar een huisarts te gaan aar die begreep mij helemaal niet. Hij dacht aan een prostaatontsteking of iets dergelijks. Na 2 weken antibiotica kuur en pijnstillers was het nog steeds niet over.
    Dus ik weer terug naar de huisarts en die verwijst mij door naar de uroloog.

    De uroloog gaf mij nog 4 weken kuren en nog een afspraak voor een echografie. Ondertussen is de pijn zo erg geworden dat ik letterlijk niks kan doen, dus geen eten kunnen maken, je dagelijkse werkzaamheden wordt belemmerd en je bent afhankelijk van iemand anders en in mijn geval stonden mijn ouders klaar voor mij en ik ben ze ook zeer dankbaar.

    Maar even terug naar mijn verhaal, de antibiotica kuur heb ik niet gedaan want ik weet dat dit pijn niets te maken heeft met een infectie of ontsteking dus ik heb weer gebeld naar de ziekenhuis en heb gezegd dat ik niet 3 maanden voor de echografie kan wachten en dat de pijn zo erg is dat ik dingen begon kapot te maken. Ze hebben gelijk voor 1 week later een afspraak gegeven en het blijkt dat ik overactieve bekken heb.

    Wat is nou overactieve bekkenbodem dat was telkens wat ik mezelf vroeg, maar na een research op internet kreeg ik een beetje een beeld wat ik had. Alleen het probleem is dat andere mensen mij niet begrijpen wat ik heb en wat voor pijnen ik aan lijdt. Vrienden niet, familie niet en zelfs mensen in de medische centrum kunnen je niet helpen.

    Maar na een afspraak bij de bekkenbodemtherapie is mij verteld dat ik te hard heb getraind en dat ik ook een lange tijd veel stress heb gehad en dat klopte ook inderdaad want tijdens mijn zware stage periode zat ik 6 maanden in zware stress. Dus stress en krachttraining heeft mij dit probleem verzorgd nu moet ik nog een oplossing vinden en dat is geen bekkenbodemtherapie want na 4 a 5 behandelingen had ik nog steeds veel pijn.

    Via internet ben ik in contact gekomen met een Turkse uroloog in Istanbul, dr.Tibet Erdogru.
    Ik heb alles aan hem netjes verteld wat ik heb gedaan en hoe de pijn is en waar ik precies pijn heb en hij wist het gelijk al wat ik eigenlijk precies heb. Ik heb de CPNS ( Chronic Pudendus Nerve Syndrom). Het is een zenuw die vastgeklemd is en de oplossing is een operatie. In Nederland doen ze dit operatie ook alleen ze snijden je buik heel wat open en daarbij heb je veel bloedverlies en genezen duurt ook lang, plus de pijn komt altijd nog terug dus niet 100% effectief maar in Turkije doet dr.Tibet Erdogru in operatie met Da Vinci robot dus een robotchirurgie die 100% effectief is en helemaal geen bloedverlies plus direct de volgende weer kan lopen. alleen dit ingreep kost totaal 2200 euro exclusief vliegticket en hotel overnachtingen. Dit werd voor mij te duur. Ik baalde behoorlijk van omdat dat voor mij enige hoop was.

    Mijn vader heeft een oude maat die heeft hem aangeraden om naar een acupuncturist te gaan en toevallig kende hij iemand die hier heel goed in is. Ik hoorde voor het eerste keer en wist niet wat ik zou meemaken. Aangezien mij niemand kon helpen had ik geen andere keuze dus ben ik naar de acupuncturist gegaan.
    Hij wist precies wat ik had en zei dat ik helemaal geen ontsteking heb of infectie heb opgelopen. Toen kreeg ik een beetje hoop en had vol vertrouwen dat dit man precies weet wat die doet. Hij zei dat ik 7 behandelingen van hem zou krijgen, als de pijn niet verminderd dan kon hij ook helaas niets doen want het pijn is zo erg dat het chronisch is geworden en dat het een ander ingreep nodig heeft. Maar ik liep met dit pijn al 6 maanden en een pijn die 3 maanden en langer actief is wordt chronisch genoemd dus ik was bang dat het niet zou helpen, maar de acupuncturist gaf een tip om niet te gaan stressen en niet te veel aan denken want anders had zijn behandelingen ook geen nut du sik volgde zijn advies.

    Gelukkig na 4 behandelingen had ik 30% minder pijn dus had wel effect, en na 12 behandelingen kon ik weer alles doen, eten, lopen, zitten, auto rijden dus het ging heel goed. Ik had nog wel pijn maar niet altijd en het was een lichte pijn. Nu heb ik een eigen huis en ik heb de hele huis zelf geschilderd en zelf ingericht. Nou als ik die pijn van 8 maanden geleden had kon ik niet eens een beker afwassen. Af en toe heb ik nog lichte pijn maar dat komt omdat ik nu werkloos ben en niks doe, maar als ik naar buiten ga en boodschappen haal of even naar de stad ga dan voel ik niks.

    Conclusie mensen, ga naar een acupuncturist het zal zeker wel werken. Niet iedereen ziet het zelfde effect maar ik weet zeer zeker dat je wel een vermindering van je pijn zult merken. Voor mij was het 40 euro per behandeling en totaal heb ik 860 euro uitgegeven, maar de belasting vergoedt het 100% dus daarom is dit ook het beste oplossing.

    Ik had niet eens zin om te typen maar ik wou jullie dit heel graag informeren.
    Veel sterkte en hoop dat jullie eindelijk ook zonder pijn kunnen leven.

    • 1 september 2013 om 06:22

      Dank voor jouw verhaal, Vatan. Stress is inderdaad een belangrijkd factor: goed dat je dit ook ziet en probeert iets mee te doen. En hartstikke fijn dat accupunctuur jou zo goed heeft geholpen. Veel succes in de toekomst.
      Hartelijk groet,
      Rudi

    • Marijn
      20 mei 2014 om 16:59

      Hallo Vatan,

      Ik heb al 5 maand een verkrampte bekkenbodem, mijn spieren in mn onderbuik voelen letterlijk op slot. Zou graag willen weten naar welke accupuncturist je bent geweest?

      Groetjes, Marijn

  74. Sophie
    29 maart 2013 om 16:06

    Voor mij was een ‘overspannen bekkenbodem’ een nieuw begrip tot een paar jaar terug. Ik ben nooit zindelijk geworden. Ik werd vroeger veel gepest doordat ik vaak in mijn broek plaste, gelukkig heb ik dit tegenwoordig ‘onder controle’. Ik heb al mijn hele leven, vele keren per dag het gevoel gehad dat ik dringend moest plassen. Een paar jaar terug kwamen er pijnlijke steken in mijn liezen bij. Uiteindelijk ben ik deze pijn ergens dankbaar; omdat ik een diagnose kreeg van de dokter… Aandrang incontinentie als gevolg van een overactieve bekkenbodem. Mij is vertelt dat door te leren de bekkenbodemspieren te ontspannen, het gevoel van aandrang ook weg zal gaan. Ik weet zeker dat bij mij de overactieve bekkenbodem door emotionele spanningen van vroeger komen (emotionele verwaarlozing). Mijn ouders werden ook elke keer boos als ik weer in mijn broek had geplast en zijn toentertijd nooit met mij naar een uroloog gegaan. Dit is voor mij nog steeds pijnlijk. Wat voor mij nu heel erg heeft geholpen, is dat ik weet dat het nooit mijn schuld is geweest, en dat ik er al die jaren niks aan kon doen, waardoor ik het meer los kan laten. Ik geef mezelf de tijd om te leren mijn bekkenbodemspieren te ontspannen, aangezien ik 26 jaar lang een grote sterke spier heb getraind. Aan bekkenfysio heb ik ook niks gehad. Mijn fysio was ervan overtuigd dat ik seksueel misbruikt ben in het verleden, wat ik niet ben, en mij anders ook niet kan herinneren. Dit omdat ik bij aanraking van mijn onderlijf als reflex gelijk aanspan. De behandelingen waren verwarrend en ik ben er toen maar mee gestopt. Ik doe nu ook aan mediteren. Elke dag liggen en concentreren op die spier die hooggespannen staat. Inspannen om mij te kunnen ontspannen. Het gaat me nu steeds beter af en het werkt. Dankjewel voor het delen van je verhaal. Blijf zoeken naar de oplossing voor genezing. Heel veel sterkte!

    • 29 maart 2013 om 17:49

      Dag Sophie, dank voor het delen van jouw ervaring. Wie weet zijn er wee andere mensen die (delen van) jouw verhaal herkennen en zich gesterkt voelen. Ieder heeft zo zijn of haar eigen persoonlijke verhaal, waardoor het ook bij iedereen weer net even anders is. Fijn dat je door meditatie verder komt. Ook voor jou veel geduld en sterkte.
      Hartelijke groet,
      Rudi

  75. Loes
    28 maart 2013 om 20:35

    Goed om te weten dat ik niet de enige bent met deze klachten. Bij mij is ook een overactieve bekkenbodem vastgesteld. Ik span al jaren mijn bekken/buik in op advies van de fysiotherapeut omdat ik een hernia heb.Heeft wel geholpen maar nu na al die jaren heb ik dus pijn/druk in mijn onderbuik ik kan ook niet lang staan /lopen/zitten, hele dag is de pijn aanwezig geen pijnstiller helpt.Twee jaar geleden is mijn baarmoeder verwijderd na een ingreep van 6 uur…Ook niet bevorderend voor de bekkenbodem .Ik krijg binnenkort oefeningen om de Bekken bodem te leren ontspannen, en onderzoek uroloog volgt nog. Hopelijk wordt de pijn snel minder!

    • 28 maart 2013 om 21:42

      Dag Loes,
      Wat vervelend om te horen dat ook jou is geadviseerd om buikpieren stevig aan te spannen om rugpijnen te voorkomen. Het is en achterhaald advies: tegenwoordig is het ook in de kringen van manueel- en fysiotherapeuten langzamerhand bekend dat dit averechts kan werken op o.a. bekkenbodem. Vandaag vertelde mijn bekkenfysiotherapeut dat in hun beroepsgroep al jarenlang bekend is dat een groot percentage van de mensen met chronische (onderrug)pijn vroeg of laat ook te maken krijgt met bekkenbodemklachten. Orthopedische artsen riepen voorheen dat dit onzin was, want zij kregen van patiënten nooit klachten te horen die samenhangen met bekkenbodem. Nee, dat is natuurlijk ook logisch. Je gaat niet uit jezelf aan een orthopeed vertellen dat je klachten hebt die samenhangen met bv. darmen, ontlasting, urine(verlies), pijn bij intieme delen. In de orthopedische wereld begint nu een beetje door te druppelen dat onderrugpijn en bekkenbodemklachten wel degelijk kunnen samenhangen en dat het dus verstandig is om ook als orthopeed (en ook als huisarts, fysiotherapeut etc.) hierover vragen te stellen aan patiënten. Het zal nog lang duren voordat dit algemeen goed wordt.
      Nog een advies wil ik benadrukken: zorg dat je geholpen wordt door een bekkenfysiotherapeut die het Stanford (Wise and Anderson) protocol hanteert. Dus ook triggerpoints in bekkenbodem behandelt. Alleen oefeningen ter ontspanning van bekkenbodem helpt onvoldoende.
      Heel veel sterkte!
      Hartelijke groet,
      Rudi

  76. Martin Kapteyn
    15 maart 2013 om 10:17

    Verrassende heldere uiteenzetting met de exacte weergave van de pijn en pijngebieden.
    Ik heb deze klachten al 15 jaar en ook bij mij hebben de urologen ingrepen gedaan die onnodig waren en de problemen eigenlijk alleen maar vergroot hebben.
    Klachten worden verergerd door alcoholgebruik voor het slapen gaan, krachtsinspanningen, gespannenheid, bovendien veroorzaakt een gespannen houding achter de PC gegarandeerd tot verkramping.
    Het advies van RU Nijmegen was een botox behandeling, echter zonder garantie dat dit langdurig zou helpen en of er veel herhalingsbehandelingen nodig zouden zijn.
    Sinds ik gestopt ben met buikspieroefeningen i.v.m. lage rugpijn is er een lichte verbetering opgetreden.
    Frappant is dat fysio voor de bekkenbodem er vaak opgericht is om de bekkenbodem te versterken en te weinig om te ontspannen.
    Jammer want ademhalingsoefeningen en ontspanningsoefeningen is tot op heden de enige remedie.
    Succes met de blog.
    Martin

    • 15 maart 2013 om 13:07

      Dag Martin, wat vervelend om te lezen dat jij al zo lang deze pijnklachten hebt en zelfs diverse ingrepen hebt gehad, zonder echt resultaat. Een goede bekenfysiotherapeut – met Stanford protocol behandeling – is bij deze aandoening zeker niet gericht op versterken van de bekkenbodemspieren. Gelukkig maar. Als je in de buurt van Nijmegen woont, kan ik je de gegevens van mijn bekkenfysio mailen. Misschien dat zij jou verder kan helpen. En inderdaad: ontspanning, ontspanning, ontspanning. Maar wel in beweging blijven! Heel veel sterkte.

  77. 26 februari 2013 om 10:59

    Het is alsof ik mijn eigen verhaal heb zitten lezen. Er is inmiddels veel duidelijk geworden en de kennis van de specialisten groeit ook nog steeds, Jammer is het alleen dat je altijd zelf initiatieven moet nemen voordat er serieus naar je word geluisterd! Nu bij mij eindelijk duidelijk is geworden dat ik scoliose, artrose en osteoporose heb, daarbij heb ik ook veel blaasklachten gehad. Mijn blaas is 2 jaar geleden ondersteund door een matje. Na 2 jaar kwamen de klachten toch weer terug en heb ik een PTNS kuur ondergaan. Dat word ook neuromodulatie genoemd. )soort accupunctuur’ Zo is ook mijn baarmoeder verwijderd in 1999. Ik dacht steeds dat dat de oorzaak was van alle problemen in de bekkenbodem. Nu passen alle puzzelstukjes in elkaar en als je dan gaat googlelen vind je lotgenoten. Dat geeft steun, mijn dank hiervor.
    groet Ellen van de Ven.

    • 26 februari 2013 om 13:38

      Dag Ellen, kennis over oorzaak van klachten, helpt veel. En inderdaad, ook het besef dat je niet de enige bent. Ik hoop dat je de juiste behandeling weet te vinden. Veel sterkte!

  78. 22 januari 2013 om 10:57

    Dank u, na 18 jaar verschrikkelijk veel pijn weet ik echt waar ik naar toe moet. Hopelijk helpt het nog, ben nu in behandeling met bekkenfysitherapeut

  79. marijke
    4 december 2012 om 11:21

    Hoi Rudi,

    Wat een ongelovelijk herkenbaar verhaal, ben ondertussen al 7 jaar bezig met deze klachen en heb verschillende diagnoses gehad en ook regelmatig gehoord dat het tussen mijn oren zit!! Nu ook vis mijn bekkenfysiotherapeut gehoord dat ik een overactieve bekkenbodem heb, nooit geweten dat dat zulke klachten geeft! De laatste tijd is het zo erg dat ik vaak verzuring in mijn benen heb, gevoel dat het in mijn rug schiet en mijn schaambeen is overdreven pijnlijk voor al tijdens mijn menstruatie. Ik kan soms bijna niks en er is veel onbegrip, ik blijf zoeken naar iemand die mij geloofd en begrijpt dat ik niet alles kan, probeer het wel vaak maar krijg van mijn lichaam vaak het signaal te stoppen. Nu moet ik leren goed te ademen en ontspanningsoefeningen te doen wat mij nog niet meevalt, ik moet zo nadenken bij wat ik doe dat het erg vermoeiend is! Ik ga er hard mee aan de slag zodat ik weer enigszins een “normaal”leven kan leiden.

    Iedereen succes met revalideren/ omgaan met de pijn!

    • 4 december 2012 om 14:45

      Dag Marijke,
      Wat vervelend voor je dat je al zo lang met deze klachten rondloopt en dat je nu pas weet wat jouw aandoening is. Heel veel succes met alles, enne … niet de fanatiek aan de slag gaan, want dat kan weer zorgen voor meer klachten. De gulden middenweg, die is altijd goed.
      Hartelijke groet,

  80. Chantal
    10 november 2012 om 09:22

    Hallo Rudi,
    Wat een verhaal, het heeft me aan het denken gezet.
    Ook ik heb al jarenlang pijn in mijn buik (met ups en downs) die maar niet goed te verklaren is. Heel veel verschillende onderzoeken gehad en uiteindelijk is eruit gekomen, spastische darmen. Dan gaat het een paar weken goed en dan heb ik weer heel veel pijnen.
    Nu ben ik kort geleden bij de gynecoloog geweest voor het plaatsen van een spiraal, wat maar niet lukt ook een hysteroscopie (kijken in de baarmoeder) lukte niet. Dit deed mij heel veel pijn, dezelfde pijn als mijn “bekende buikpijnen”.
    Ik heb de huisarts hier heel even heel kort over gesproken, ze denk dat het misschien met de bekkenbodem te maken kan hebben en daarom ben ik gaan googlen en kwam zo op deze site terecht. Ik moet nog even een vervolg afspraak met de huisarts maken om hierover te spreken. Ik moet eind deze maand terug naar de gynecoloog, ik heb al wel verteld dat de pijnen tijdens het onderzoek heel herkenbaar voor me waren maar had het idee dat er niet goed naar mijn geluisterd werd. Ik weet van mezelf dat ik een hoge pijngrens heb, maar deze pijnen waren echt geen pretje! Ik wil nu wel eens duidelijkheid wat het nu precies is.
    Hoe ben jij erachter gekomen dat je een overactieve bekkenbodem hed, had je constant pijn.
    Ik heb namelijk ook regelmatig een blaasontstekking, dan een paar jaar niet dan weer 3 keer per jaar.

    • 10 november 2012 om 09:40

      Dag Chantal, bij mij openbaarde zich de aandoening door een acute zware blaasontsteking die na een antibioticakuur over ging, maar de pijnen in onderbuik bleven. Het werd steeds erger en ik kreeg ook erge pijn in bekkenbodem zelf. Onderzoek door 2 urologen (second opinion aangevraagd) wezen op hetzelfde: forse overactieve bekkenbodem. Om te voorkomen dat het bij jou zo ernstig word, raad ik je aan om een verwijzing naar bekkenfysiotherapeut te vragen. Ook adviseer ik je om een bekkenfysio. te kiezen die bekend is met de Stanford-behandelingsmethode en deze ook toepast. Zie in de rubriek ‘Voor lotgenoten’. Ik wens je sterkte en hoop dat je goed geholpen gaat worden.
      Hartelijke groet,
      Rudi

      • Ellis
        8 juni 2015 om 12:16

        Hallo Rudi. Ook ik kreeg na een forse blaasontsteking veel pijn. De Blaasontsteking ging na een kuur helemaal over maar ik ben nu ruim een jaar verder en heb nog steeds veel pijn. De Uroloog en de Vrouwenarts zeggen dat ik fysiek in orde ben. Ben ook bij een bekkenbodemspecialist geweest en zij heeft de spanning gemeten, 8. Ook heeft ze triggerpoints behandeld. Alles heeft niets geholpen. Er wordt gezegd dat ik de stress jarenlang heb opgebouwd en maar ontspanningsoefeningen moet doen. Nu slik ik Lorazepam 2 tabl per dag. Dit hielp in het begin wel wat maar nu niet meer. Ik ben wanhopig en weet niet hoe ik verder moet.

      • 8 juni 2015 om 13:44

        Dag Ellis, wat vervelend voor jou, die wanhoop en worsteling. Heel herkenbaar voor velen en ook voor mij in de beginperiode. Helaas kan ik jou niet meer tips en adviezen geven dan die ik beschrijf op de pagina ‘Voor Lotgenoten’. Wat ik daar schrijf: een second opinion bij Pelvic Pain Clinic (Fetkse) in Enkhuizen is in ieder geval aan te raden: zij probeert ook mensen met CPPS verder te begeleiden in hoe om te gaan met deze vervelende aandoening. Zoals je zult lezen in dit blog heb ikzelf diverse stappen gezet, waardoor de klachten zijn verminderd en beter hanteerbaar zijn. Zorgen dat de wanhoop en stress minder wordt is het belangrijkste. Ieder doet dat op zijn of haar eigen manier; voor mij waren gesprekken met een professional, de training MBSR en een revalidatieprogramma (m.n. onderdeel: hoe werken onze hersenen bij chronische pijn en hoe om te gaan met dit gegeven) de belangrijkste aanzet voor verandering. Want dat er een verandering in het leven plaats moet vinden bij iemand met CPPS, dat is in vele gevallen het belangrijkste. En weet je: verandering lijkt vervelend en eng, maar kan uiteindelijk heel veel goeds opleveren.
        Ik wens jou goeds en wijsheid toe.

  81. Marijke
    5 november 2012 om 17:39

    Dag Rudi,

    Heb net een inwendig onderzoek bij de bekkenfysiotherapeute achter de rug. En inderdaad ook heel veel spanning in bekkenbodemspieren. Nooit gedacht en geweten dat dit bestond!? Vind het eigenlijk ook heel erg verrassend en (gek genoeg) interessant. Ik ben namelijk al jaren bezig met bewustwording en omgaan met pijn en vooral met leren loslaten. Na googlen kom ik op jouw site uit. Heb mijn adres opgegeven om jouw blog te kunnen volgen. Ik sta nog aan het begin van dit traject en ga aan de slag met mijn eerste (ontspannings) oefeningen. Ik zal ook zeker jouw site regelmatig gaan bezoeken. Bedankt voor het delen van jouw verhaal en jouw ervaringen. Groet, Marijke.

    • 5 november 2012 om 18:21

      Dank voor jouw reactie, Marijke. En natuurlijk veel sterkte met jouw traject.

  82. 17 oktober 2012 om 08:08

    Dag Frans, ik ben blij dat mijn blog jou in de (hoogstwaarschijnlijk) goede richting heeft gezet. Zeker als zanger die regematig optreedt, kan ik mij voorstellen dat je veel last kunt hebben. Een tip alvast: zangoefeningen en zingen ondersteunen door buikademhaling is natuurlijk essentieel, maar zet er niet teveel druk of kracht achter. Proberen het een rustig, natuurlijk proces te laten zijn. Teveel druk zorgt voor meer bekkenbodemspanning. En of het je gerust stelt weet ik niet, maar weet dat ongeveer de helft van de mensen die kampen met deze aandoening mannen zijn. Heel veel succes en ik hoop dat je nu goede hulpverleners vindt.

  83. frans
    17 oktober 2012 om 07:24

    Bij mij hetzelfde verhaal , alleen dan als man zijnde.
    Als zanger treed ik al ruim 17 jaar actief op , met meerdere optredens per week.
    Sinds 9 maanden nu verschrikkelijke pijnen in de onderbuik,liesstreek en onderrug.
    Meerdere onderzoeken volgden , echoscopie , mri scan, ct scan , en vervolgens coloscopi , maar zonder resultaat , en de onderzoeken werden gestaakt , en voelde het voor mij een beetje alsof ik deze pijnen verzon.
    Als het weer terug kwam, dan moest ik me maar weer eens meldden bij de huisarts en een verwijzing vragen naar een pijnpoli.
    Door zelf actief te zoeken naar de pijn klachten op internet , kwam ik uit bij dit item en ben er dan ook van overtuigd dat DIT mijn probleem is , en zal dit vanmiddag gelijk met mijn huisarts bespreken.
    Ontzettend bedankt voor dit goed omschreven item.

  84. 5 november 2011 om 09:50

    Dag Lydia, delen van informatie en ervaring is iderdaad goed om te doen. Als het gaat over bekkenbodemspanning zijn we allemaal geneigd om vanuit hokjes te denken. Het is een gebied waar een duidelijke link ligt met de emotionele kant van ons brein en het is een intiem gebied, waar we liever niet teveel over praten. Eén van mijn drijfveren om mijn ervaringen te delen was dan ook om mensen te laten weten dat bekkenbodemspanning lang niet altijd gerelateerd hoeft te zijn aan sexualiteit. Gelukkig maar!

  85. 5 november 2011 om 00:24

    Jeetje, wat een verhaal… Dit kende ik nog niet. Bedankt voor het delen!

  86. adrienne
    21 oktober 2011 om 08:43

    heel ingrijpend ..ik ben nog zoekend van wat mijn pijnen zijn en ik herken heel veel radeloos wordt je ervan
    maar krijg onderzoeken en 12 dec weer bij de gynecoloog komen ben benieuwd
    oh ja mijn baarmoeder is vorig jaar nov eruit gehaald daarna heftige klachten

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: