Archive

Posts Tagged ‘Kracht van zingen’

Zingen: gunstige invloed op gezondheid

27 februari 2013 4 reacties

Bijzonder … afgelopen weekend heb ik nauwelijks last van pijnen gehad. Terwijl we met onze muziekgroep Gloed intensief bezig zijn geweest: werken aan de nummers voor de nieuwe (3e) cd die in november van dit jaar uitkomt. Op een prachtige locatie bij vrienden in Drenthe.

Ik weet dat zingen mij goed doet. Het gebeurt vaker dat ik met pijn naar de repetitie ga – liggend op de achterbank in de auto – en vervolgens tijdens het musiceren voel dat de pijn vermindert. Maar dat dit ook een heel weekend zo kan doorwerken, dat had ik niet direct verwacht. Ik ben blij een 2e ‘helende’ langdurende activiteit op mijn lijstje te kunnen zetten: 1. Mindfulness stilteretraites 2. Zingen met Gloed.

Dat de pijnreacties in mijn lichaam weer gaan opspelen, zodra ik in het normale dagelijkse leven kom, neem ik dan maar op de koop toe. Het is geweldig dat zingen nooit in de gevarenzone is terecht gekomen!

Vanuit het hart

Wat maakt dat zingen en samen musiceren zo goed werkt? Ik denk dat het in ieder geval iets zegt over de groep. Wij zijn met elkaar al jaren actief in de muziek en hebben – zonder al teveel woorden – een hechte vertrouwensband opgebouwd. Er wordt intensief gemusiceerd, we hebben veel lol en genieten van al het goede dat we delen. Alles gaat als vanzelf: samen musiceren, ideeën uitwerken, eten, wandelen, weer musiceren, luisteren naar opnames etc.

Wat zeker ook meespeelt is dat de eigen nummers van Gloed op mijn lijf geschreven zijn. En dat zingen voor mij betekent totaal in een nummer kruipen. Ik probeer iedere keer gevoelsmatig de kern van een nummer te raken, te zingen vanuit mijn hart. En dat betekent automatisch dicht bij mezelf zijn, innerlijke rust en volledig opgaan in het hier en nu. Dat is ook wat mindfulness en meditatie mij brengt.

Lichamelijke en geestelijke effecten

Los van mijn persoonlijke ervaring heeft volgens de laatste stand der wetenschap zingen ook een meetbaar gunstige invloed, zowel lichamelijk als geestelijk. Zingen is heel gezond. In veel culturen wordt zingen, vooral samenzang, al sinds mensenheugenis beschouwd als een krachtig medicijn. Het muzikale stemgebruik op zichzelf is van directe invloed op het lichaam. Bij zingen moet je relatief diep en snel inademen, waarna je verlengd en gereguleerd uitademt. Daarmee versterk je de ademspieren. Bij intensieve beoefening kan zingen zelfs zorgen voor een gezonder hart- en vaatstelsel. Bij mensen die al lang zingen, blijken er structurele veranderingen te zijn in het hersendeel dat de auditieve met de motorische regionen verbindt.

Ook heb ik gelezen dat zingen goed is voor het menselijk immuunsysteem. Bloedtesten laten zien dat bij professioneel zangers na een uur zingen de concentratie Imuunglobuline A (proteïnen die als afweerstof werken) en de hoeveelheid cortison (hormoon tegen stress) aanzienlijk zijn toegenomen. Verder zorgt zingen voor een betere stemming, coping (omgaan met stress) en het heeft invloed op de mate van het ervaren van pijn.

Dus: kun je nog zingen, zing dan mee!

Zingen en het onderbuikgevoel

4 februari 2012 Plaats een reactie

Wij mensen denken in oorzaak en gevolg. Het past bij onze neiging om alles te willen verklaren en beheersen. Ik leer nu ook dat ik deze vorm van denken moet loslaten. Mijn aandoening is zo grillig; er is geen touw aan vast te knopen. Bijvoorbeeld verleden weekend. Na een concert met Gloed in de Ooij kregen we een fantastisch diner aangeboden. Dat wilde ik me niet laten ontglippen, dus stretcher mee en maar hopen dat ik – tussendoor liggend – toch kon blijven eten. Uiteindelijk heb ik heerlijk gegeten en zelfs daarna zittend in de auto naar huis gereden (alcohol verdoofd ook, trouwens … ). Helaas zijn er nog teveel dagen dat ik – zonder enige aanleiding –veel spierspanning en dus pijn heb. Dat is de grilligheid van een chronische ziekte vertelde mijn bekkenfysiotherapeut; daar zal ik aan moeten wennen.

Het feelgoodhormoon

Ik heb wat afgezongen in mijn leven. Als kind zong ik – tot ver in de pubertijd – iedere avond in bed. De hele top 40 kwam voorbij. Tijdens het zingen schudde ik, op het ritme van de melodie, mijn hoofd heen en weer op het kussen; van links naar rechts, van rechts naar links etc. Totdat mijn moeder op de deur klopte en vroeg of het wat stiller kon. Ik zong in het meisjeskoor, tijdens de afwas samen met mijn broer, bij de gitaar van een vriend. Zonder dat ik het besefte heb ik ervaren dat zingen helend en ontspannend werkt. Het lucht op en geeft vrolijkheid.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat zingen heel gezond is. Het is een geweldige manier om je longen en hart te trainen. Je bloed gaat sneller stromen en je hartslag gaat omhoog. Je lichaam produceert endorfines, die zorgen voor een goed gevoel. Daarnaast verbetert het de longcapaciteit, de houding en verhoogt het de alertheid door een betere toevoer van zuurstof. Zingen zorgt voor stevige spieren van je buik en rug. Tja … daar zit bij mij dan weer de valkuil. Maar gelukkig lees ik dan ook dat zingen de productie van het hormoon oxytocine verhoogt, wat een pijnstillend effect kan hebben! 😉

Hoe dan ook: zingen en met elkaar musiceren is goed voor mij. Wanneer ik zing is mijn buik ontspannen, want met een strakke buik kun je niet zingen, dat weet iedere zanger. Met een ontspannen buik is je stem krachtiger en resoneert het gevoel dat je in de zang legt. Je lichaam wordt als het ware een verfijnd afgestemd instrument dat intentie weet om te zetten in vibratie en klank. Het is een heerlijk gevoel!

Zangoefeningen doen is momenteel wel lastig. Het lukt niet om met technisch gerichte oefeningen mijn buik en dus mijn bekkenbodem te ontspannen. Maar zonder zangoefeningen vooraf zijn alle holtes niet goed open en is mijn stem niet soepel genoeg. Het is dus nog een zoektocht hoe ik hier mee om moet gaan.

Het onderbuikgevoel

Ik besef nu wat ik door het krampachtig inhouden van mijn buik heb veroorzaakt. De belangrijkste reden was het voorkomen van onderrugpijn (door mijn scoliose). Maar ik vond een strakke buik ook simpelweg veel mooier. Nu zie ik in dat een gezonde en krachtige vrouwenbuik rond, zacht en soepel is. En ondanks dat ik altijd een sterke intuïtie heb gehad vraag ik mij af of ik – door mijn krampachtig ingehouden buik – wel genoeg bij mijn buikgevoel kon komen.

In het blad Happinez las ik een artikel over het boek ‘Angels in boots’ van Viram Wijnhoven (leraar oosterse bewegingsvormen en meditatie). Zijn boek gaat over het onderbuikgevoel. Die lichte sensatie die omhoog komt en je op subtiele wijze waarschuwt of in een bepaalde richting duwt. Vaak komt ons logisch verstand er tussen en constateren we achteraf dat we het wel wisten, maar niet hebben geluisterd naar deze boodschap.

Ik las dat volgens wetenschappers er in onze buik een ‘tweede brein’ zit – wat verklaart waarom onze buik zo wijs is. Onze beide breinen blijken precies dezelfde type neuronen te bevatten, waardoor ze niet alleen in staat zijn impulsen te ontvangen en te versturen, maar ook ervaringen kunnen onthouden en kunnen reageren op emoties. Wat westerse onderzoekers recent ontdekten, is oud nieuws voor de Chinezen. Vijfduizend jaar geleden wisten taoïstische genezers al dat we de onderbuik als een bewust brein kunnen gebruiken. Maar wanneer we te weinig vertrouwen op ons gut-gevoel, dan wordt de buik koud en raken onze hersenen oververhit.

Taoïsten draaien het dan ook om: ze beoefenen de kunst van een koel hoofd en een warme buik. Pas wanneer het vuur in de onderbuik brandt, kunnen onze ‘gewone’ hersenen optimaal functioneren. Contact met het tweede brein is zo belangrijk omdat dit de woonplaats is van onze intuïtie, onze raadgever. Taoïsten raden ons aan om bij het nemen van belangrijke beslissingen niet zozeer naar ons verstand te luisteren, maar naar onze buik. Onze verstandelijke vermogens staan dan in dienst van deze innerlijke raadgever en niet andersom, zoals zo vaak het geval is. Vanaf nu probeer ik te luisteren naar mijn buik.

Het wonder van zingen

12 oktober 2011 Plaats een reactie

Zondag 2 oktober hadden we met Gloed in Zetten het eerste optreden in het nieuwe seizoen. Ik was er vooraf niet gerust op. Zou het me wel lukken? Krijg ik toch niet teveel pijn tijdens het optreden? Voor de zomervakantie had ik geen problemen met zingen. Maar de forse inzinking die ik heb gehad door de te lange autorit vanuit Frankrijk, ben ik nog niet te boven. En door de ‘zomerpauze’ hebben we lang niet opgetreden.

Maar gelukkig: het ging goed! Eigenlijk voelde het als één van de betere optredens. Thuis gekomen was ik wel totaal uitgeput: alsof ik de marathon had gelopen. Maar geen overmatige pijn. Ik voelde me gelukkig en zeer voldaan! Ik weet dat mijn ademhalingstechniek tijdens het zingen daar een belangrijk aandeel in heeft. Dat wat ik in het normale doen en laten niet goed doe (ik adem te hoog), beheers ik wel tijdens het zingen. Maar ademhaling is niet het enige. Zingen maakt je meer open, er gaat iets stromen, het geeft energie.

Mijn zanglerares

Ik denk de laatste tijd dan ook regelmatig aan mijn vroegere zanglerares. Een fantastische vrouw die mij ± 20 jaar heeft lesgegeven. Tot haar pensionering was zij docente bij de toenmalige kleinkunstacademie in Amsterdam. Ze gaf thuis in Geldermalsen privélessen. Ik moest er een eind voor rijden en ze was niet goedkoop. Maar dat had ik er graag voor over. Zij heeft mij het zingen echt geleerd. Zowel de techniek (stemgebruik, ademhaling e.d.) als het inleven, het beleven. Bij haar overkwam het mij voor het eerst dat ik plots moest huilen tijdens het zingen. Een vreemde gewaarwording. Ze was geen therapeut, maar toch heb ik door het zingen bij haar mezelf beter leren kennen.

Mijn zanglerares heeft zelf ervaren welke grote invloed zingen kan hebben op haar lichamelijke en geestelijke gestel. Als jongere was zij zwaar astmatisch. Ze heeft veel in sanatoria gelegen en bewoog zich voort in een rolstoel. Haar astma was zelfs op een gegeven moment levensbedreigend. Ze heeft zich met alle wilskracht die ze in zich had op de muziek en het zingen gestort. Het werd uiteindelijk conservatorium en vervolgens klassiek (opera)zangeres. Door het zingen heeft ze zichzelf bevrijd van de rolstoel en de zware astma. Ze bleef astmatische klachten houden, maar door het zingen had ze haar ziekte onder controle.

Mijn mazzel

Het blijft wel vreemd om in de ziektewet te zitten, zoveel fysieke beperkingen te hebben en dan toch op een podium te staan. Als frontvrouw, ook dat nog. Waarschijnlijk is het mijn gedegen protestantse opvoeding die ervoor zorgt dat ik mij soms –tegen beter weten in – wat schuldig voel naar mijn werk, collega’s. Ik betrap mij er op dat ik ze ook niet durf uit te nodigen bij een optreden.

Vanaf dag 1 hebben de arbo-arts en mijn werkgever mij gestimuleerd om te blijven zingen en op te treden met Gloed. Ook wat dat betreft bof ik dat ik werk op een kunsthogeschool. Daar weten de mensen wat de kracht is van kunst en cultuur, van muziek en zingen.  

 A.s. zaterdagavond 15 oktober spelen we met Gloed in De Kinkel in Bemmel. In theaterbezetting: met Rik Cornelissen als gastmuzikant (accordeon). Wanneer hij erbij is, is het extra feest! Ik heb er nu weer vertrouwen in en verheug mij erop.